روزهاي سخت بدون فوتبال

روزهاي بدون فوتبال يک مقدار سخت است. مردم و به‌خصوص قشر جوان اوقات خودشان را با فوتبال پر مي‌کنند و اگر فوتبال نباشد به مشکل مي‌خورند، اما اميدوارم کرونا زودتر تمام شود چون مهمتر از فوتبال و قهرماني سلامتي انسان‌ها است که از هر چيزي باارزش‌تر است. فکر مي‌کنم خبرهايي که در رسانه‌ها مي‌خوانديم و آدم‌ها را از دست مي‌داديم بدترين خبر اين روزها بود و بدتر اينکه زمان زيادي مي‌برد تا داروي آن ساخته شود و بايد به فکر خودمان و ديگران باشيم و قدر کنار هم بودن را بيشتر بدانيم و چقدر باارزش بوده است. همين که سلامت هستيم بايد از خداوند ممنون باشيم چون سلامتي بزرگترين نعمت است که در گذشته به‌راحتي از کنار آن مي‌گذشتيم، اما بايد بيشتر روي آن تفکر کنيم. طبيعي است که کرونا به همه چيز به لحاظ اقتصادي ضربه زد و طبيعي است که ورزش هم مثل بقيه جاها ضربه خورده است. تعطيلي ليگ‌هاي بزرگ دنيا نشان داد که با يک بيماري روبه‌رو هستيم که جان انسان‌ها را به خطر مي‌اندازد و همين که مسابقات تعطيل شد به لحاظ اقتصادي به فوتبال لطمه زد به‌خصوص فوتبال اروپا که هزينه‌هاي سنگيني کرده‌اند، لطمه خوردند و قرارداد بازيکنان را کم کردند. اين مساله براي فوتبال ما هم مي‌افتد و طبيعي است که يک درصدي از قرارداد بازيکنان را کم کنند و فوتبال از اين بايت لطمه خورده است. از همه مهمتر المپيک است که کشورها 4 سال براي آن برنامه‌ريزي مي‌کنند، اما کرونا باعث شد المپيک ژاپن هم نداشته باشيم و يکسال به تعويق افتاد. همانطور که مي‌دانيد خبرهاي خوشي از باشگاه استقلال نمي‌شنويم. مهمترين اتفاق تغيير و تحولاتي است که در رأس مديريت باشگاه انجام مي‌شود و وقتي اين تغييرات به‌وجود مي‌آيد يعني استقلال حال و روز خوشي ندارد. جايي سراغ نداريم که در 2 سال اين همه مدير عامل در آن عوض شود. بزرگترين مشکل استقلال بدهي‌هايي است که مديران قبلي گذاشته‌اند. يکي از مشکلات بزرگ استقلال ندادن پول بازيکنان خارجي است که براي گرفتن پول شان دچار مشکل مي‌شوند و تحمل مي‌کنند اما باز هم پولشان را نمي‌گيرند. يکسري آدم غيرفوتبالي به باشگاه استقلال مي‌آيند و کمک ميلياردي مي‌کنند و عضو هيات‌مديره باشگاه مي‌شوند که اصلا زيبنده و شايسته استقلال نيست.