آفت وابستگی مسئولان به صندلیها
يکي از معضلات اصلي کشور ما در شرايط کنوني نگاه کهنه مسئولان به مسائل مختلف است و تنها راهي که براي حل اين مشکل وجود دارد، جوانگرايي است. در بحث جوانگرايي بخشهاي مختلفي وجود دارد. در بحث جوانگرايي مديريتي نسلي از اول انقلاب داريم که هم چنان بر همان صندليها تکيه زدهاند و بالاي هشتاد سال سن دارند. آيا جوانگرايي در نهادي مثل مجمع تشخيص مصلحت نظام هم امکان شکلگيري دارد؟ آيا امکان دارد در سطح کلان کشور شاهد جوانگرايي باشيم يا فقط در سطوح مياني بايد اميد به جوانگرايي داشت؟ اگر منظور در سطح مديران مياني کشور است که بازهم مديران مياني دستورات خود را از مديران کلان و رأس هرم ميگيرند و حتي اگر جوانگرايي در بخش مديران مياني صورت بگيرد چون که در بخش کلان و اصلي کشور امکان جوانگرايي وجود ندارد اين اقدام هم بلاتاثير ميماند چرا که تصميمات اصلي در بخشهاي ديگري گرفته ميشود. سابقه وزير ارتباطات امروز در کشور وجود دارد، سابقه او با سوابق ديگر وزرا مقايسه شود آيا کارنامه موفقتري ندارد؟ قطعا دارد، بنابراين جوانگرايي در کشور پسنديده است. در همه کشورها رنج سني کابينه قوه مجريه و حتي مجالس نسل جوان است اما در ايران اين سيستم وجود ندارد. خبرگان رهبري را کاوش کنند همه سنها بالاي 80 سال است. تمام افراد بالاي 80 سال هم در تمام عرصههاي مديريتي تاييد صلاحيت ميشوند حالا خواه آنکه راي بياورند يا خير اما در انتخاباتها شرکت ميکنند افرادي هم هستند در پستهاي ديگر به علت کهولت سن استعفا کردهاند اما بازهم در صحنههاي سياسي بدون منصب نيستند، برخي ديگر هم به علت کهولت سن در نماز جمعه شرکت نميکنند اما آيا نماز جمعه وقت بيشتري ميگيرد يا اداره يک نهاد يا منصب مديريتي؟ برخي نهادها هرروز بايد جلسه داشته باشند و کارهاي سختي به دوش دارند که بيشترين انرژي را ميطلبد اما از آن سمتها کنارهگيري نميشود و کهولت سن را فقط براي شرکت نکردن در نماز جمعه به کار ميبرند. در شرايط امروز کشور جوانگرايي فعلا در حد يک شعار است. جوانگرايي در چه مقطعي مورد نظر بايد باشد تا بتواند شکل بگيرد؟ افشاني به علت قانون منع بهکارگيري بازنشستگان بازنشسته شد اما چرا در نهادهاي ديگر شاهد اين اقدام نيستيم؟ رنج سني هيات دولت در نظر گرفته شود، تمام وزرا و افرادي که در هيات دولت هستند در ادوار گذشته سياست هم حضور فعال داشتهاند. جوانگرايي شعار است چرا که در سطوح اصلي و مبني که نياز به عملي شدن اين شعار وجود دارد اقدام جدي در خصوص آن صورت نگرفته است. متاسفانه برخي پستها در کشور فقط با فوت صاحب آن کرسي تغيير صورت ميگيرد اين آفت انقلاب است. در همه کشورها اين اقدامات صورت ميگيرد. اگر قرار است قانون منع به کارگيري بازنشستگان حاکميت داشته باشد بايد دقت کنيم چه مبنايي دارد، چندسال خدمت و چندسال عمر مدنظر قرار دارد؟ کساني هستند که چهل سال در کشور صاحب منصب بودهاند که اجر آنها با خداست اما تا چه زماني بايد کرسيها را در اختيار برخي مديران ببينيم؟ تا پايان عمر آنها يا بازنشستگي آنها؟ نماز جمعه در بازههايي از زمان صورت ميگيرد اما نهادهاي دولتي هر روز بايد بهروز باشند، براي مناصب مهم به کهولت سن دقت کنيم.
