کرونا در تعقیب کودکان کار
هر روز همين که خورشيد از پشت کوههاي سر به فلک کشيده شهر خودش را بالا مي کشد، سر و کله بچههاي کار هم از کوچه پسکوچه هاي پايين و حاشيه شهر پيدا ميشود. با صورتهاي آفتاب سوخته و دست هاي ترک خورده و سياه. از ميدان انقلاب تا چهار راه وليعصر(عج) و از خيابان مولوي و شوش تا ميدان منيريه هر چند کودکان کار در خيابان ها جزء لاينفک زندگي شهرنشيني شدهاند و حضورشان را با هر شکل و قيافه اي پذيرفتهايم. گاه در لباس کارگري در کارگاه هاي زيرزميني و گاه در قامت فال فروشان و گل فروشان سر چهار راهها. اما اين حضور در روزهاي خاکستري و وهم انگيز کرونايي تلخ تر از هميشه است. کودکاني که به گفته حسين عباسپور، از فعالان حوزه کودکان کار، جامعه اي بزرگ و در معرض تهديد ابتلا به ويروس کرونا هستند. او ميگويد: کودک کار از سر فقر مجبور است حتي اين روزها هم سر کار حاضر باشد، فرقي نمي کند در کارگاه هاي توليدي يا سر چهار راه ها، چون نان آور خانه است. عباسپور مي افزايد: متاسفانه نگاه جامعه به کودکان کار منصفانه نيست. همه، آنها را به چشم اعضاي باندهايي نگاه مي کنند که دنبال فريب مردم براي کسب درآمدهاي ميليوني هستند در حالي که واقعيت زندگي کودکان کار اين گونه نيست. شايد دودرصد کودکان کار درگير اين مسأله باشند اما حقيقت امر اين است که بالغ بر 98درصد کودکان کار نانآوران خانواده هستند و بايد براي سلامت جسم و روان آنها نگران بود. کودکاني که قرار است در آينده اين کشور نقش داشته باشند و اين ناديده انگاري ها از سوي جامعه عواقب خوبي نخواهد داشت. حتي اگر آن دودرصد را هم بگوييم درگير باندهاي کودکان کار هستند، آيا نبايد کسي به فکر سلامتي شان باشد؟ مگر نه اينکه جزو جمعيت همين سرزمين محسوب مي شوند؟
بايد نگران کودکان کار بود
حرف هاي عباسپور را دکتر رامين قهرماني، متخصص کودکان تاييد ميکند و ميگويد: در روزهايي که همه مسئولان کشوري مردم را به خانه نشيني و قرنطينه دعوت ميکنند، تکليف کودک کاري که بايد نان شب را تامين کند، چيست؟ يک کارمند يا يک کارگر يا حتي يک سرمايهگذار مي تواند دلش گرم به حقوق تعريف شده ماهانه و سرمايه زندگي اش باشد، اما کودکي که با دستفروشي سر چهار راه ها خرج روزانه زندگيشان را تامين مي کند نميتواند در خانه بماند تا کرونا برود. بنابراين لازم است در کنار همه دل نگراني ها کمي هم نگران اين کودکان باشيم. ما امروز نيازمند نگاه ويژه به اين کودکان هستيم. ابتلاي هر کدام از اين کودکان به کرونا زنگ خطر بزرگي است که تا صدايش درنياد کسي به فکر نخواهد بود. کودکاني که در خانوادههاي فقيرند بدون هيچگونه پشتوانه درمانياند و در صورت ابتلا، به سبب نبود توانايي تامين هزينههاي درماني به مراکز بهداشتي مراجعه نميکنند و همين مسأله موجب مي شود ويروس، افراد زيادي را در محل زندگي آنها قرباني کند. » او در ادامه مي گويد: «کودکان کار در حالت عادي به سبب شرايط زندگي سخت در معرض انواع و اقسام آسيب ها و بيماري ها هستند و شرايط حاد امروز به اين مسأله دامن زده است
