خرداد، آخرین مهلت حضور زنان در استادیومهای مردانه
آخرین روزهای سال ۲۰۱۹ بود که رویترز خبر داد فدراسیون ایران برای فراهمکردن شرایط حضور تماشاگران زن در لیگهای داخلی به فیفا تعهد کتبی داده است. رویترز از زبان یک منبع آگاه نوشته بود فیفا برای عملیشدن این خواسته، برای فدراسیون ایران ضربالاجل تعیین کرده است. مسئولان نزدیک به وزارت ورزش در واکنش به خبر رویترز، حضور تماشاگران زن در لیگهای داخلی را رد کردند. نظر آنها این بود که بازیهای لیگ با بازیهایی که در سطح ملی برگزار میشود، متفاوت است و ایران در شرایطی نیست که بتواند با حضور زنان در بازیهای لیگ موافقت کند. با این حال سؤالهای دیگری هم مطرح است، اینکه در لیگهای دستههای پایینتر هم زنان میتوانند به ورزشگاه بروند؟ در بازیهای آینده حضور زنان گزینشی است یا بلیتفروشی میشود و این بلیتفروشی به چه تعداد است؟ تجربه چند وقت اخیر نیز نشان میدهد که فدراسیون جهانی فوتبال و کنفدراسیون فوتبال آسیا در تعلیق و محدودیتها برای فوتبال شوخی ندارد و همین چند وقت پیش بهدلیل اصابت موشک به هواپیمای اوکراینی و اعتراض چند تیم آسیایی، تیمهای ایرانی در لیگ قهرمانان آسیا از میزبانی محروم شدند تا با رایزنیهای فراوان
چهار تیم حاضر در لیگ قهرمانان آسیا توانستند در بازیهای برگشت و بهصورت مشروط حق میزبانی خود را پس بگیرند. با این حال در روزهایی که فدراسیون فوتبال رئیس ندارد، فوتبال ایران به دوراهی حساس انتخاب رسیده است و بدون شک بیتوجهی به نامه فیفا میتواند ایران را از میزبانی همه مسابقات داخلی و بینالمللی محروم کند.
ورزشگاههای مردانه
با توجه به خواسته زنان جامعه، ارادهای که در بین مسئولان دولت دیده میشود و البته فشار کنفدراسیون فوتبال آسیا و فیفا، خیلی زود به روزی خواهیم رسید که باید فکری بزرگ برای برداشتن موانع حضور زنان در مسابقات باشگاهی داشته باشیم. فیفا در بیانیههای مختلف مواضع خود را به روشنترین شکل ممکن به جهان و ایران نشان داده است. در یک بررسی ساده از وضعیت استادیومهای کشور نشان میدهد عمده مشکلات تمام استادیومها ورودی اختصاصی برای زنان، سیستم حملونقل عمومی، موقعیت جغرافیایی نگرانکننده بعضی از ورزشگاهها و مسائل اینچنینی است. البته این موارد به یک نتیجه و واقعیت مهم میرسد؛ اگر همین فردا اعلام شد که زنان میتوانند در تمام استادیومها حضور داشته باشند، فوتبال ایران با بحران بزرگی در شهرهای مختلف روبهرو میشود. بهعنوان مثال ورزشگاه یادگار امام(ره) تبریز که در دل کوه ساخته شده و فقط یک جاده به سمت ورزشگاه وجود دارد، به این ترتیب این استادیوم برای میزبانی از زنان یک ایراد بزرگ دارد که آن هم نداشتن ورودی جداگانه برای زنان است. از سوی دیگر ورزشگاههای تختی جم، شهید محمدی مسجد سلیمان، تختی آبادان، شهید وطنی
قائمشهر، شهید بهشتی بوشهر و امامعلی(ع) سیرجان، 6استادیومی هستند که نه هنوز مشکل گیتهای الکترونیکی آنها حل شده و نه آمادگی کامل برای میزبانی از تماشاگران مرد را بدون مشکل دارند، حالا حسابش را بکنید که قرار باشد زنان هم به این ورزشگاهها بیایند. اوضاع به معنای واقعی در این چند استادیوم سخت میشود. ساخت ورودی و سرویسهای بهداشتی مجزا، امکانات سختافزاری در جایگاه خبرنگاران و … را هم به این اشکالات اضافه کنید. میزبانی از زنان در این استادیومها واقعا کار بسیار سختی است. برگزاری مسابقات فوتبال با حضور زنان در استادیوم امام رضا (ع) مشهد علاوه بر موضوع سختافزار و امکانات، محدودیتهای اختصاصی دیگر هم در مشهد دارد. این استادیوم تنها یک ورودی دارد که برای میزبانی از زنان کافی نیست، پس باید هم ورودی و خروجی اختصاصی برای زنان در این ورزشگاه ساخته شده و هم گیتهای اختصاصی در آن نصب شود. ورزشگاه اختصاصی فولاد خوزستان هم خیلی بعید است که مشکلاتی پیچیده برای میزبانی از زنان داشته باشد، فقط باید موضوع ورودی اختصاصی و حملونقل تماشاگران زن را در آنجا حل کنند. در داخل استادیوم بهنظر نمیرسد که مشکل مهمی وجود
داشته باشد و تعیین ورودی مجزا برای زنان هم در این استادیوم کاری نیست که خیلی زمان ببرد.
آخرین اولتیماتوم به ایران
به هر حال فوتبال ایران تا خردادماه سال آینده زمان دارد که مشکلات استادیومها را برطرف کند و بیشک اگر در ایران برابری جنسیتی در استادیومها رعایت نشود، فیفا میتواند از ابزاری که دارد استفاده کند. به اعتقاد کارشناسان ورزشی در صورت عدم رفع سریع این مشکلات، فیفا فوتبال ایران را بلافاصله تعلیق و تعطیل خواهد کرد. از سوی دیگر مسئولان در تلاشند که برای برگزاری مسابقات لیگ برتر، احتمالا قسمت کوچک و بستهای در استادیومهای فوتبال ایران با گنجایش ۵۰ تا ۱۰۰ نفر، بهصورت نمادین، برای حضور زنان در نظر بگیرند.
