چرا رئیسجمهوری نگران است؟
مقولهاي که در صحبتهاي رئيسجمهوري در همايش استانداران و فرمانداران سراسر کشور ذهنها را مشغول کرد، نگراني ايشان در مورد جمهوريت و انتخابات بود و ذهنها را به دنبال اين امر سوق داد که به چه علت رئيسجمهوري نگراني خود درباره اين دو مقوله را علني اعلام کرد. علت اين نگراني آن است که برخي حس ميکنند انتخابات صرفا در کشور يک مساله زينتي است و شايد معتقد هستند راي مردم در مشروعيت نظام تاثير چنداني ندارد. نتيجه چنين تفکري آن شده است که در انتخابات جاري امکان انتخاب در برخي حوزههاي انتخاباتي وجود ندارد، زيرا همه گزينههاي موجود از يک جريان هستند و تذکر رئيسجمهوري نيز در اين راستا بود که زماني که مردم مشاهده ميکنند غالب نامزدها از يک جريان هستند پس قطعا ضرورتي براي حضور در انتخابات حس نميکنند و سطح مشارکت بدين گونه کاهش مييابد. اين کاهش مشارکت قطعا روي امنيت ملي کشور اثر گذار است. به نظر مي رسد نگراني رئيسجمهوري نيز از همينجا نشات ميگرفت و به همين واسطه اين مسائل را مطرح کرد. ساير مسئولان هم اگر در اين رابطه صحبتي دارند بايد با موضعي سازنده همراه شود تا نتيجه آن افزايش ميزان مشارکت در انتخابات باشد. افزايش مشارکت نيز از سويي ديگر مستلزم اعتماد مردم و احساس رقابت واقعي در انتخابات است. در قانون اساسي آمده است که مشروعيت نظام در گرو راي مردم است . در وهله بعد رئيس دولت و نمايندگان مجلس نيز توسط مردم انتخاب ميشوند و اين روند بر اساس اصل هفتم قانون اساسي تا پايينترين رده نيز ادامه دارد. متاسفانه در اين راستا يک گفته نادرست وجود دارد که نظام را به دو دسته انتصابي و انتخابي تقسيم ميکند در صورتي که طبق قانون اساسي جمهوري اسلامي تمامي مقامات با راي مستقيم و يا غير مستقيم ملت انتخاب ميشوند. رئيس قوه قضائيه را رهبري انتخاب ميکند که منتخب خبرگان مردم است و اين امر در ساير سطوح نيز به همين شکل است. در حقيقت جمهوريت نظام يکي از بالهاي اصلي نظام است که اگر اين بال نبود نظام قادر به پرواز و پيشرفت نبود. گاهي شاهد هستيم اسلاميت نظام مورد خدشه قرار ميگيرد و گاهي نيز جمهوريت آن اما امروزه اصل جمهوريت بيشتر در معرض آسيب است. تذکر رئيسجمهوري در اين زمان کاملا صحيح بود و به نظرم بايد رايزني در سطوح مختلف انجام گيرد تا مردم احساس امنيت و آرامش کنند و مطمئن شوند که آراي آنها در سرنوشت آنها تاثيرگذار است. مقامات نيز بايد ترجيحا اختلافات خود را تريبوني حل نکنند و در اين راستا طرح گفتوگوي ملي را نيز پايه گذاري شد تا بحثهاي تريبوني مقامات هدفمند شود و اين مباحث چهره به چهره مطرح نگردد. بيان اين مطالب از سوي رسانهها و فعالان اجتماعي و سياسي ميتواند يک مزيت باشد اما از طرف مسئولان ارشد نشان دهنده شکاف و فاصله و عدم وحدت است.
