در سوگ مسافراني که دل مردم را با خود بردند

هر کسي که با خبر شد مراسم سوگواري کشوري، براي 170 نفر کشته شدگان مظلوم هواپيما، کجا برگزار مي‌شود، لطفا مرا هم با خبر کند! هر‌ کسي فهميد کجا مي‌شود رفت و شمعي روشن کرد و اداي احترام کرد به روح کشته شدگان، لطفا مرا با خبر کند. هر کسي متوجه شد علماي اعلام، کجاي کشور برنامه عمومي عزاداري براي جوانان کشته شده قرار داده‌اند و اندکي از وجوهات‌شان را مي‌خواهند براي عزاداري مردم هزينه کنند، لطفا مرا هم باخبر کند. هر کسي فهميد کِي مي‌توانيم مثل همه مردم دنيا، اعتراض ساده‌اي به مخفي‌کاري‌ها و دروغ‌گويي‌هاي تحقير آميز داشته باشيم، لطفا به من هم بگويد. هر کسي فهميد براي جوان‌ها، دخترها، پسرها، کودکان کشته شده هواپيما آيا امکان تشييع جنازه آبرومندي را پيدا مي‌کنيم، لطفا مرا هم خبر کند هر کسي فهميد جايي هم مي‌شود پيدا کنيم تا بغض‌‌هاي مان را خالي کنيم، به من هم بگويد... هر کسي فهميد مقامي عالي‌رتبه، رفته در جمع خانواده‌اي سوگوار، با آن‌ها گريه کرده، دستشان را بوسيده، در آغوش‌شان گرفته و گفته حلالش کنند... مرا هم بگويد. هر کسي شنيد کلاس‌هاي حوزه و يا دانشگاه، يک روز به حرمت خون مظلوم‌هاي کشور خودمان، تعطيل شدند... لطفا به من هم بگويد. هر کس فهميد کودک کم‌سن آن زوج جوانِ مسافر هواپيما، موقع سقوط خودش را به بغل مادرش چسبانده بود يا پدرش، و آن لحظه‌ها چه مي‌گفت، به من هم بگويد... اين همه خواب‌هاي آشفته نبينم! هر کسي فهميد کِي مي‌خواهند به ما قول بدهند تا ديگر دروغ نگويند، کي خواهند نوشت اين آخرين دروغ‌مان بوده... کي خجالت خواهند کشيد، کي شرم خواهند کرد، کي خواهند فهميد... کي بهانه‌‌هاي خيالي را مي‌خواهند کنار بگذارند. کي خسته مي‌شوند از اين‌همه زحمت‌شان براي مردم بيچاره لطفا به من هم بگويد. لطفا يکي به من بگويد؛ اين سرنوشت محتوم ما نيست! خدا فراموش‌مان نکرده! يکي بگويد آه دخترکان بي‌پناه ما، آه نوجوان‌هاي کولبر ما، آه پسراني که در خيابان افتادند و نفهميدند... يکي بگويد شايد ديوانه نشوم! شايد اشک‌هايم بيايند، شايد بغضم باز شود، شايد شب بشود بخوابم . شايد خواب آن بچه‌ها را نبينم.