باور نميکنم پرکشيدنش را. آشنايي و دوستي من با قاسم سليماني به سالها پيش برميگردد. دوران جنگ تحميلي. او فرمانده سپاه ثارا... کرمان بود و من هم در جهاد سازندگي به فعاليت مشغول بودم. قاسم سليماني اهل رابر بافت و روستاي قنات ملک بود و من هم گوغر. و اين همولايتيبودن هم در گسترش ارتباطات اثربخش بود. درانتخابات دوره سوم مجلس هم ايشان از نامزدي من پشتيباني ميکرد. پس از آنچه در سال 88 گذشت با هم گفتوگوي مفصلي داشتيم. يکبار هم خستگي ايشان در سفري که به کرمان داشتيم، مرا به پرسش واداشت که اين خستگي از چيست؟ از آنچه در سوريه و عراق ميگذرد و نقش داعشيها ميگفت. اکنون او رفته است. دونالد ترامپ دست به جنايتي بزرگ زده است. جاي آنها که ميروند، پر نميشود. مگر جاي بهشتي پر شد؛ اگرچه همه فرياد زدند: آمريکا درچه فکريه؟ ايران پر از بهشتيه! مگرجاي سابقون انقلاب پر شد؟ مگر جاي هاشمي پر شد؟ مگر جاي فرماندهان شهيد سپاه و ارتش پر شد؟ مگر جاي شهيد کاظمي پر شد؟ مگر جاي آنهمه بزرگاني که رفتند، پر شد؟ مگر بازرگاني به جاي مهندس بازرگان سر برآورد؟ مهم نيست که موافق يا مخالف باشيم؛ ولي واقعيت با موافقت و يا مخالفت ما تغيير نميکند. جاي قاسم سليماني هم پر نخواهد شد. او حاصل سالها تجربه و حضور در ميدانهاي خطر و دشواري بود. او مرد ميدانهاي جنگ در جايجاي خاورميانه بود و البته، حضور در سالهاي دفاع در جنگ ايران و عراق غرورآفرينترين بخش زندگي او خواهد ماند. هماکنون که او هم رفته است، ميتوانيم با اقدامات او مخالف و يا موافق باشيم. ميتوانيم هر ديدگاهي درباره سالهاي پاياني زندگي او داشته باشيم ولي اين سبب تغيير واقعيت نخواهد شد که در موقعيت کنوني، جايگزيني نخواهد داشت.