ايالات متحده مرتکب اشتباهات زيادي در منطقه خاورميانه شده که يکي از تازهترين اين اشتباهات، حمله نظامي به برخي مواضع عراق است. حمله ايالات متحده به حشدالشعبي، در غرب عراق و به خصوص محل مسدود کردن رفت و آمد نيروهاي گروه تروريستي داعش اتفاق افتاد و اين اشتباه بزرگ و استراتژيک آمريکا بود؛ چرا که نشان داد عمليات آمريکاييها هدفش حمايت از نيروهاي گروه تروريستي داعش و در راستاي تلاش براي بازگرداندن بخشي از اين نيروها به عراق صورت ميگيرد. آمريکا به بهانههاي واهي ترجيح داده نيروهايي را که در برابر داعش ايستادهاند، هدف قرار دهد و تعداد زيادي را به قتل برساند و اين مسأله که اشتباه فاحش آمريکاييها بوده بايد به نوعي لاپوشاني شود. به همين دليل است که دونالد ترامپ، رئيسجمهور ايالات متحده در صفحه توئيتر خود، جمهوري اسلامي ايران را متهم ميکند و مدعي ميشود که «ايران مسئول قتل پيمانکار آمريکايي و حمله معترضان عراقي به سفارت ايالات متحده در بغداد بوده است». با توجه به بيانيه صادر شده از سوي دولت آمريکا، ميتوان دريافت که اين کشور از يافتن يک توجيه روشن براي انجام عمليات نظامي در خاک عراق و قتل 25 شهروند عراقي عاجز بوده است. آنها مدعي هستند که حمله آنها دقيق بوده و فقط پايگاه K1 از سوي نظاميان آمريکايي مورد هدف قرار گرفته است. دروغگويي آمريکاييها زماني روشن ميشود که دريابيم پايگاه مورد ادعاي دولت ايالات متحده يعني K1 در شمال عراق و در نزديکي کرکوک قرار دارد اما حمله نظامي آمريکا در غرب عراق صورت گرفت. اين موارد نشان ميدهد که اقدام آمريکا نه اقدامي از سر خشم، بلکه اقدامي از پيش برنامهريزي شده در راستاي اهداف بلند مدت بود. آنها حشدالشعبي را به ايران منتسب ميکنند و تلاش دارند با مقصر جلوه دادن ايران در اين مسأله از خشم مردم عراق بگريزند. اين در حالي است که مردم عراق به انتقام جويي از دشمنان خود معروفند و معتقدم هرگز از گرفتن انتقام خود از ايالات متحده دست برنخواهند داشت. از سوي ديگر آن طور که نخست وزير مستعفي عراق ميگويد، آمريکاييها وقوع اين حمله را اطلاع داده و نسبت به مخالفت عراق بيتوجه بودند. مفهومش اين است که عراق تحت اشغال و استعمار است و اشغالگران احترامي براي ملت و دولت عراق قائل نيستند. پيامدهاي مختلفي براي اين حملات قابل تصور است. اول اينکه بايد تأکيد کرد با ادامه حضور نيروهاي آمريکايي در خاک عراق، اعتراضات مردم اين کشور به اين حضور نيز افزايش خواهد يافت و مردم عراق نميپذيرند که عزت و استقلالشان اين گونه از سوي بيگانگان زير سوال رود. مسأله ديگر اين است که نمايندگان پارلمان عراق کوشش خواهند کرد تا با تصويب قوانين و ملزم کردن دولت به اجراي آن، نيروهاي آمريکايي در خاک عراق را محدود کرده و با نقش کاخ سفيد در مخدودش کردن حاکميت ملي عراق مقابله کنند. يکي از اقدامات پارلمان عراق ميتواند ملغي اعلام کردن قراردادهاي قبلي باشد.