خبر و نظر
خاویر سولانا:
روحانی مذاکره کنندهای سرسخت، اما گشادهرو است
مسئول پیشین سیاست خارجی اتحادیه اروپا در مقالهای به موارد مختلفی درباره ایران از جمله توافق هستهای و روابط ایران و آمریکا پرداخت. خاویر سولانا در مقالهای در مجله لایو مینت، ابتدا با اشاره به اهمیت فعالیتهای علمی و ادبی عمر خیام، شاعر و فیزیکدان ایرانی در داخل و در سطح بینالمللی، گفت: امروزه، ایران در رده پنجم جهانی در زمینه فارغالتحصیلان علوم پایه(علوم تجربی، فناوری، مهندسی و ریاضیات) پس از چند کشور معدود چین، هند، آمریکا و روسیه قرار دارد. وی در ادامه درباره برنامه هستهای ایران نوشت: با این وجود، پیشرفت علمی میتواند همچون شمشیری دو لبه عمل کند که نمونه آن، برنامه هستهای مخفی ایران است که در سال ۲۰۰۲ آشکار شد. اگرچه مقامات ایران اصرار داشتند که اهداف این برنامه صلحآمیز و کاملا منطبق بر معاهده عدم اشاعه تسلیحات هستهای است، جامعه جهانی با هوشیاری واکنش نشان داد. بنابراین، از من به عنوان مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا خواسته شد که به تفاهمی دیپلماتیک با ایران دست پیدا کنم که اولین مذاکرهکننده آن حسن روحانی، مشاور امنیت ملی ایران در آن زمان بود. پس از فراز و فرودهای بسیار، این حلقه در سال ۲۰۱۵
بسته شد و در این زمان، ایران که روحانی رئیسجمهور آن شده بود و دیگر قدرتهای جهانی، به توافقی واقعا تاریخی به نام برنامه جامع اقدام عمل مشترک (برجام)، دست پیدا کردند. این مقام پیشین اتحادیه اروپا در ادامه این مقاله مینویسد: دیپلماسی هیچگاه شرایط آسان و بیدردسری نبوده و هیچ راه میانبری برای کسانی که آن را تمرین میکنند وجود ندارد. روحانی، همانطور که انتظارش را داشتم، واقعا یک مذاکرهکننده سرسخت بود، اما همواره قدردان رویکرد راهگشا و پذیرای او بودهام. در سال ۲۰۱۳، پس از آن که من دیگر سیاست فعالانه را ترک گفتم، روحانی من را به مراسم انتسابش به ریاست جمهوری دعوت کرد. پس از آن که او برنامههایش را در دیدارمان با جزئیات توضیح داد، شک نداشتم که رئیسجمهور جدید ایران، مصمم بود تا دوران تاریک ریاست جمهوری پیشین، یعنی محمود احمدینژاد را پشت سر بگذارد. او در این مقاله اظهار کرد: ساختن هر چیزی، مستلزم سرسختی و ابتکار است که روحانی هر دو آن را داشت. سولانا در این راستا میگوید: بر خلاف تناقضهای پیدرپی دونالد ترامپ، میتوانیم هدف او درباره ایران را بفهمیم چراکه او از شیوه کار مشابهی در چند موقعیت دیگر
استفاده کرده است. راهبرد «فشار حداکثری» او به دنبال فلج کردن اقتصاد ایران است تا مقامات آن، گزینه دیگری جز مذاکره از موضعی ضعیفتر نداشته باشند. او همچنین نوشت: با وجود این که تحریمهای آمریکا لتمههای زیادی به اقتصاد ایران وارد ساختهاند، حکومت ایران به آن وضعیت مشکلساز یا مذاکره دوباره نزدیکتر نشده است.
علی صوفی تشریح کرد
تفاوت انتخابات پیشرو
با گذشته
دبیرکل حزب پیشرو اصلاحات در خصوص تفاوت انتخابات پیشرو با انتخاباتهای گذشته، گفت: تفاوت جدی انتخابات پیشرو با انتخابات گذشته فضای سردی است که الان نزدیک به دو ماه مانده به انتخابات شاهد آن هستیم. نه تنها این فضای سرد در بین مردم وجود دارد، بلکه در بین نخبگان سیاسی هم دیده میشود. علی صوفی افزود: بالاتر از آن در دستگاه تبلیغاتی حاکمیت و صداوسیما نیز این موضوع مشاهده میشود که مورد اعتراض برخی از اصلاحطلبان هم با صراحت قرار گرفته شده است. چنین بیتوجهی از سوی دستگاههای تبلیغاتی رسمی موضوعی بسیار نادر است. این فعال سیاسی اظهارکرد: در گذشته موج انتخاباتی شدت و ضعف داشت و موج اصلی نزدیک انتخابات بلند میشد، اما اینگونه نبود که تا این حد نگرانی نسبت به شکلگیری یک انتخابات رقابتی پرشور وجود داشته باشد. وی در عین حال یادآور شد که مردم در دورههای مختلف بهرغم انتقادهایی که به عملکرد دستگاههای نظارتی در ایجاد انتخابات رقابتی داشتند و آن را دلسرد کننده میدانستند، اما مصمم بودند و صندوق رای را برای اعمال حاکمیت بر سرنوشت خود کاملا مغتنم شمردند و پای صندوقهای رای حاضر شدند و شگفتی دور از انتظار و تحلیلها
آفریدند. صوفی با بیان اینکه مردم همواره در انتخابات تغییرات شگرفی ایجاد کردند، حوادث آبان 98 و دی ماه 96 را یادآور شد و خاطرنشان کرد که بعد از آن مشارکت بینظیر مردم در انتخابات سال 96 و رشد رای آقای روحانی، رویکرد بیش از مطالبات سیاسی و عدالتخواهانه به مطالبات معیشتی تغییر کرده است. وی تصریح کرد: مطالبه مردم در سال 96 از دولت و مجلس توجه به وضعیت معیشتی آنان بود اما گرانی ارز در آن سال و بنزین در سال 98 فضا را عوض کرد و از آن به بعد موج نارضایتیها ایجاد شد. فعال سیاسی اصلاحطلب با اشاره به تاثیر نارضایتیها برا مشارکت مردم، پیشبینی کرد: اگر مشارکت کمی ببینیم از سر یاس نیست از سر اعتراضات مدنی است. البته در مقابل این تحلیلها باز هم نظر دیگری وجود دارد که میگوید مردم در انتخابات قابلپیشبینی نیستند، مسئولان هم هنوز فرصت دارند که با یکسری اقدامات برای مردم رضایت ایجاد کنند. اگر دستگاههای نظارتی تسامح و تساهلی را که از آنها انتظار است، نشان دهند شاهد مشارکت چشمگیر مردم خواهیم بود. وی تصریح کرد: تلطیف اوضاع یک متغیر تعیین کننده و در کنترل حاکمیت است تا مردم را امیدوار کنند به تصمیمات معیشتی و
اقتصادی دولت و نظام. از سوی دیگر هم این موضوع مردم را امیدوار میکند که با حضور در پای صندوقهای رای مجلسی به وجود آوردند که صدای رسای این مردم باشد و مردم نیاز نداشته باشند برای اعتراض به خیابانها بیایند؛ بلکه همین کسانی که انتخاب میکنند صدایشان باشند و با حق نظارتی که بر دولت و دستگاهها دارند اجازه ندهند بیتدبیری برخی مسئولان مردم را تحت فشار قرار دهد.
