آرمان ملی- مطهره شفیعی: «گرانی و بیکاری امتحان الهی است» و یا این جمله که «امید داشتن به دشمنان و پیشنهاد مذاکره به آنان در خفا اقدامی احمقانه است» را آیتا... مصباح یزدی پدر معنوی جبهه پایداری و منتقد دولت روحانی بیان کرد. آنچه رئیس موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی(ره) بر زبان جاری کرد در مقایسه با اظهارات قبلی او قابل تامل میشود به عنوان نمونه دی ماه سال گذشته او در دیدار با جمعی از پاسداران قرارگاه سازندگی تهران گفت: «امام(ره) وقتی خیلی احساس خطر میکرد و میخواست خطر عظیمی را گوشزد کند، میفرمود من برای اسلام احساس خطر میکنم. اما ما نهایت خطری که احساس میکنیم، تورم و گرانی است!» در آن برهه خبری از امتحان الهی نبود چنانکه در سال 94 هم چنین به انتقاد از گرانی پرداخت: «امروز جنس و کالایی میخریم به عنوان مثال 3 هزار تومان اما این جنس در هفته بعد 8 هزار تومان میشود، پس چگونه گفته میشود که تورم کاسته و تحریمها برداشته شده است؟ انشاءا... که سخن این افراد درست است و عقل ما نمیرسد» و دفعات دیگری هم بود که آیتا... مصباح یزدی تنها با درنظر گرفتن تورم و گرانی در دولت روحانی به انتقاد از این مشکلات پرداخت
و بر خلاف دیروز عامل این گرانی را هر موضوعی جز امتحان الهی ذکر کرده بود. همچنین مصباح یزدی ظاهرا در دولت احمدینژاد نیاز به خرید نداشت که متوجه تورم بالا در آن دولت نشد و هیچگاه به نقد گرانی و تورم در آن دولت نپرداخت. او، نه زمانی که نرخ دلار و خودرو و تورم و مسکن سر به فلک سایید، از دولت سابق انتقاد کرد، نه هنگام کشف فسادهای کلان اقتصادی همچون مهآفرید امیرخسروی و بابک زنجانی و نه حتی هنگامی که رئیس دولت سابق آشکارا آمارهای بیاساس به ایرانیان عرضه میکرد.
تحریمهراسی یا منافع تحریمی؟
در بررسی مواضع مصباح یزدی نباید از کلیدواژه «تحریم» غافل بود که او تمایلی ندارد در ریشهیابی تورم و بیکاری به آن بپردازد. بیتردید دلیل برخی مشکلات اقتصادی و معیشتی امروز ناشی از تحریمهایی است که ناعادلانه بر علیه ایران اعمال میشود. رئیسجمهور 20 آذر گفت: «زندگی مردم با دشواری مواجه است و این به دلیل فشارهای فوقالعادهای است که دشمنان اعمال میکنند و در این ایام بدترین فشارها و تحریم را بر ملت ایران تحمیل کردند»، اما ظاهرا برخی تمایل به تداوم وافزایش تحریمها دارند و با هر سخنی که در خصوص لزوم آگاهسازی جامعه نسبت به اثرات تحریم بر معیشت میشود مخالفت میکنند، مانند 23 آذر که علی ربیعی در جایگاه سخنگوی دولت اظهار داشت: «سیاست کتمان و انکارگرایی واقعیت تحریم بزرگترین تجلی «خودتحریمی» است و باعث میشود تحریمها نه به جانب تحریمگران که به جانب حاکمیت فرافکنی شود. رویکرد انکارگرایانه در قبال تحریم باعث محرومیت از یارگیری ایران درسطح افکار عمومی جهانی میشود» و چند روز پس از آن بود که شاگرد مصباح یزدی به نوعی مخالفت خود با خواست ربیعی را نمایان کرد. سعید جلیلی 3 دی ماه مدعی شد: «درداخل کشور نیز برخی با
تحریمهراسی به دنبال تحمیل فشار بیشتر به مردم و انجام تعهدات یکجانبه هستند. وی اظهار داشت: دولتی که مدعی برداشتن تحریمها بود، اعترافشان این است که در این دولت تحریمها بیسابقه بوده و تاکنون چنین تحریمی بر کشور اعمال نشده بود. سیاست تحریمهراسی نتوانست مانع تحریم وزیر امورخارجه و تحریم داروی کشور شود. باید روشن شود روند انجام تعهدات یکجانبه و نتیجه نگرفتن تا کی میخواهد ادامه داشته باشد؟ و نقطه پایان انجام تعهدات یکجانبه و بیثمر کجاست؟» در چنین شرایطی پربیراه نیست که اعضای جبهه پایداری و همراهان آنها خواستار تداوم فشارهای تحریمی بر مردم شوند چرا که بهخوبی میدانند با کاهش تحریمها دیگر فرصتی برای تخریب دولت با ادعاهای غیرواقعی نخواهند داشت و برای همیشه از عرصه سیاست و قدرت حذف میشوند.
ترس از کاهش تحریم زیر سایه مذاکره
القای مذاکرات مخفیانه ایران و آمریکا هم فصل دیگر این پروژه است به نحوی که طراحان و مجریان آن با طرح ادعایی باطل درصدد آن هستند که در وهله نخست تاکید دولتمردان مبنی بر محرم دانستن مردم را غیر واقعی نشان داده و از سوی دیگر مانع هر اقدامی شوند که احتمال کاهش تحریمها را افزایش میدهد. بر خلاف اظهارات برخی دلواپسان دولت روحانی مذاکرهای با آمریکا نداشته است و سیدعباس عراقچی معاون وزیر خارجه 26 آذر ادعای مذاکره با آمریکا را باطل کرد: «ایران آماده مذاکره با آمریکا در هیچ سطحی نیست؛ از این گذشته، آمریکا با خروج از توافق هستهای که آن را بر خلاف منافعش میدانست، مذاکره با این کشور را به تجربهای «بد و ناموفق» تبدیل کرده است و ایران اعتماد خود را کاملا به هرگونه حسن نیتی در آمریکا از دست داده است.»