آموزشهای لازم به افراد دیابتی
کلمه «دیابت» برگرفته از کلمه یونانی سیفون است که نشانه دو ویژگی پر ادراری و پرنوشی در افراد مبتلا به این بیماری است و دیابت بیماریی است که بر استفاده بدن از گلوکز اثر میگذارد.دیابت نوع یک پنج تا ۱۰ درصد از موارد ابتلا را به خود اختصاص میدهد، در این بیماری پانکراس قادر به ساختن انسولین نیست، بدن همچنان از طریق مصرف غذا، گلوکز دریافت میکند، اما گلوکز نمیتواند وارد سلول شود، برای حل این مشکل فردی که دیابت نوع یک دارد، نیاز به دریافت انسولین از طریق تزریقات منظم دارد.۹ تا ۹۵ درصد از کل موارد دیابت مربوط به دیابت نوع۲ است و در این بیماری پانکراس هنوز انسولین میسازد، ترشح انسولین در این بیماری کاهش یافته یا به درستی در بدن عمل نمیکند. ریزسلولها نیز نسبت به عمل انسولین مقاومت میکنند که دلیل اصلی این مقاومت چاقی و اضافه وزن است.پیش از ابتلا به دیابت نوع۲ افراد به شرایطی دچار میشوند که در آن هیچ یک از علائم مربوط به دیابت مشاهده نمیشود که به این حالت مرحله پیش دیابت گفته میشود، در این حالت قندخون فرد بالاتر از میزان طبیعی بوده ولی نه به میزانی که بهعنوان دیابت شناخته شود.دستورالعملهای بالینی سالهاست به ما توصیه میکند هر فرد دیابتی باید از آموزشهای لازم برخوردار شود، این آموزشها باید بلافاصله بعد از تشخیص دیابت آغاز شود و سپس بر اساس نیاز بیمار ادامه یابد، این آموزشها نه فقط فرد دیابتی بلکه اطرافیان وی را نیز باید دربرگیرد.اصولا تغییر هر رفتار، زمانی میسر است که به فرد اطلاعات مربوط به رفتار هدف داده شود و انگیزه کافی برای مشارکت در تغییر رفتار و اعمال رفتار جدید به وجود آید. در واقع این مهمترین و برجستهترین وظایف یک آموزشدهنده است.