بنزين با تصميم سران قوا سهميهبندي و گران شد. بعد از سالها ثابت ماندن قيمت بنزين ناگهان بالا رفتن اين سوخت تاثيرگذار بر اقتصاد ايران شوک عجيبي به مردم وارد کرد. اين ثابت ماندن قيمت بنزين، بذر عقيمي بود که در مجلس هفتم پاشيده شد. در دولت اصلاحات هر سال قيمت بنزين افزايش پيدا ميکرد .مردم بعد از پايان تعطيلات آماده رشد قيمتها با توجه به بالا رفتن قيمت بنزين بودند. همه ميدانستند که هر سال مقداري به روي کرايه تاکسي، قيمت خانه، کالاها و... افزوده ميشود. تقريبا کسي هم با آن مشکل نداشت. در مجلس هفتم اما احمد توکلي به عنوان يکي از اقتصاددانهاي مجلس و حداد عادل به عنوان رئيس پارلمان هفتم، با اين تصميم دولت مخالف بودند و در آخرين سال دولت اصلاحات و اولين سال مجلس هفتم طرحي را با عنوان «تثبيت قيمتها» مطرح کردند. البته عنوان رسمي طرح اصلاح برنامه توسعه بود و منظور از تثبيت قيمتها تثبيت قيمت 9 قلم کالا (حاملهاي انرژي) بود. بر اساس اين طرح ديگر دولت اجازه نداشت هر سال قيمت سوخت و ساير اقلام سوخت را افزايش دهد .از سال 83 که آخرين سال دولت اصلاحات بود يعني 15 سال پيش دولت مجبور شد قيمت سوخت را ثابت نگه دارد. يک تصميم پوپوليستي براي رسيدن به اهداف سياسي، کشور را دچار يک ايست بزرگ کرد. بذري کاشتند تا ميوه آن را در انتخابات 84 بچينند. اگر همان روند دولت اصلاحات در دولت احمدينژاد و روحاني هم ادامه پيدا ميکرد، الان هم قيمت به آن جايي ميرسيد که دولت ميخواست و هم مردم دچار شوکهاي اقتصادي نميشدند. معلوم نيست چرا طراحان تثبيت قيمتها امروز ساکت هستند و حرفي نميزنند و از مشکلاتي که تصميم آنها به روي دوش مردم گذاشته است، سخن نميگويند. اين انتقاد جدي به دولت حسن روحاني هم وارد است. چرا دولت با علم به اينکه قيمت سوخت بايد افزايش پيدا کند و با اين روش نميشود بودجه کشور را تامين کرد، به ويژه در دولت دوم که تحريمهاي آمريکا به صورت رسمي اقتصاد ايران را هدف گرفته بود، تصميم به افزايش ساليانه بنزين نگرفت؟ تصور کنيد اگر از سال 92 دولت هر سال 100 تومان به روي قيمت بنزين ميگذاشت الان بنزين به 1700 تومان رسيده بود و مردم هم دچار شوک اقتصادي نميشدند و تورم همگام با افزايش قيمت بنزين حرکت ميکرد. وقتي مسئولان وارد پوپوليستبازي ميشوند و به خاطر راي در انتخابات، تصميمهاي اين چنين ميگيرند بايد امروز هم هزينه آن را قبول کنند. مشکلات امروز کشور حاصل تصميمهايي است که منتهي به انتخابات و راي ميشود. آينده کشور و مشکلات اقتصادي مهم نيست هم اينکه بتوانيم در انتخابات پيروز باشيم کافي است. امروز بنزين 3 هزار توماني مردم را اذيت ميکند و زندگي آنها را تحت تاثير خود قرار ميدهد. کاش مسئولان حداقل از امروز دست از پوپوليست بازي بردارند و با طرحهاي بلندمدت در انديشه آينده ايران و مردم باشند. براي مردم افزايش تدريجي قيمتها قابل تحملتر است و اين معنا براي آنها بهتر از اين است که قيمتها مثل فنر آزاد شوند.