نکاتی در مورد دیابت

پراشتهايي شديد و کاهش وزن از علائم ديابت نوع‌دو است.ديابت نوع يک، ديابت جوانان و ديابت نوع دو شايع‌ترين نوع ديابت است که 90 درصد موارد ابتلا را به خود اختصاص مي‌دهد. ديابت بزرگسالان و بارداري از انواع ديگر اين بيماري است.با توجه به اينکه شايع‌ترين نوع ديابت، ديابت نوع دو است که در گذشته، سنين بالاي 35 تا 40 سال را درگير مي‌کرد، اما اکنون با توجه به شيوع چاقي در جوانان و نوجوانان اين نوع ديابت در سنين پايين‌تر نيز مشاهده مي‌شود.در افرادي که سابقه خانوادگي ديابت نوع دو يا اختلال چربي و پرفشاري خون دارند، بيشتر ديده مي‌شود. بنابراين اين افراد بايد از سنين پايين آزمايش قند خون انجام دهند. اگر فرد دير متوجه بروز اين بيماري شود، به آسيب‌هاي چشمي، کليوي و اعصاب محيطي غيرقابل بازگشت دچار مي‌شود.انجام آزمايش‌هاي غربالگري در افراد بالاي 40 سال، هر سه سال يکبار توصيه مي‌شود حتي اگر هيچ عامل زمينه‌اي نداشته باشند.پراشتهايي شديد و کاهش وزن از علائم ديابت نوع‌دو است. اين نوع ديابت به‌طور معمول کنترل مي‌شود و به عبارت ديگر بيماري مادام‌العمري است که فرد بايد آن را بپذيرد.اقدام اصلي جهت کنترل ديابت را اصلاح سبک زندگي است، رژيم مناسب شامل محدود کردن مواد غذايي ناسالم از سبد غذايي و مصرف بيشتر فيبر، ميوه و سبزي است. از طرفي150 دقيقه در هفته و نيم ساعت در روز فعاليت بدني با شدت متوسط براي همه افراد توصيه مي‌شود.قندخون ناشتاي يک فرد بالغ معمولا بايد بين 90 تا 130 و غيرناشتا کمتر از 180 بوده و معدل قند سه ماهه کمتر از 7 درصد باشد.اگر با مصرف يک دارو نتوانيم به اهداف کنترلي دست پيدا کنيم، ضمن ادامه رژيم غذايي و فعاليت‌هاي بدني، داروي دوم اضافه و چنانچه داروي دوم نيز تاثير چنداني نداشته باشد، داروي سوم تجويز مي‌شود. اقدام نهايي براي مهار اين بيماري مصرف انسولين براي کنترل قند خون است که براي بيمار هيچ عارضه‌اي ندارد.معمولا بعد از تغيير شيوه زندگي انتخاب اول داروهاي خوراکي هستند و اگر داروهاي خوراکي نتوانند قند را به اندازه لازم کنترل کنند از داروهاي تزريقي مثل انسولين استفاده مي‌شود.عوارض بيماري ديابت با زمينه‌هاي ارثي ارتباط دارد، همچنين ممکن است اين عوارض در برخي افراد شديدتر باشد.مشکلات چشمي يکي از عوارض اين بيماري است، بنابراين افرادي که به ديابت مبتلا مي‌شوند، يک يا دوسال يکبار بايد به همکاران چشم پزشک مراجعه کنند تا شبکيه اين افراد معاينه شود.در مورد عوارض کليوي نيز ممکن است در مراحل اوليه دفع پروتئين از کليه‌ها اتفاق بيفتد و رفته رفته افزايش يابد که در صورت عدم توجه به موقع، مشکلات زيانباري به‌همراه دارد.