دیپلماسی اقتصادی ایران در اجلاس اکو
سازمان همکاري اقتصادي اکو يک سازمان اقتصادي منطقهاي است. سه کشور ايران، پاکستان و ترکيه در سال 1343 (1964) نخستين بار اين سازمان را پايهريزي کردند. پس از انقلاب ايران در سال 1357، کار سازمان با وقفه مواجه شد و در سال 1364 با نام «اکو» حيات خود را از سر گرفت. پس از فروپاشي اتحاد جماهير شوروي، در سال 1991 کشورهاي افغانستان، جمهوري آذربايجان، قزاقستان، ترکمنستان، قرقيزستان، ازبکستان و تاجيکستان نيز به سازمان اکو پيوستند. اکو را ميتوان با پيمان سنتو که ميان سه کشور ايران، ترکيه و پاکستان منعقد شد مقايسه نمود. با توجه به آنکه ترکيه آخرين کشور عضو ناتو بود و همچنين آمريکاييها در پي آن بودند تا آن پيمان را با پيمان ديگري به نام سنتو به ايران و پاکستان متصل نمايند در نتيجه زمينهساز تشکيل پيمان سنتو بودند. در حال حاضر ايران دو هدف را در سياست خارجي دنبال ميکند اول آنکه ايران به دنبال آن است تا به آمريکاييها نشان دهد در انزواي سياسي قرار نگرفته است. بنابراين تهران تلاش ميکند تا در تمامي محافل منطقهاي و بينالمللي حضور فعال داشته باشد. استراتژي دوم ايران در سياست خارجي آن است که ايران به دنبال بازار ميگردد تا بدين وسيله بتواند مبادلاتي را انجام داده تا در نتيجه بتواند درآمدهاي ارزي بيشتري بهدست آورد. همين دو هدف به گونهاي ميتواند در اکو نيز منعکس شود. اما بايد اين نکته را در نظر داشته باشيم که در هر دو قسمت اکو از قابليتهاي چنداني در شبکه بينالمللي برخوردار نيست. از اکو تحت عنوان يک کنفرانس همکاريهاي منطقهاي ياد ميشود. در مورد اينکه ايران به دنبال بازار ميگردد بايد اين نکته را مد نظر داشته باشيم که کشورهاي عضو اکو بازارهاي آنچناني نيستند تا بتوانند اقتصاد ايران را آباد نمايند اما در هر حال چارهاي نيز وجود ندارد چون در هر حال ايران بايد از ظرفيتهاي بازارهاي مختلف استفاده نمايد. بنابراين ايران بايد بتواند در داخل دست به توليد زده و در خارج بايد بتواند کالاهاي توليدياش را صادر نمايد تا در نتيجه به درآمدهاي ارزي دسترسي داشته باشد. حضور دکتر ظريف در اجلاس اکو با اين هدف مهم صورت ميگيرد تا نشان دهد نه تنها تحريمهاي آمريکا تاثيري نداشته و نتوانسته موجب انزوايش شود بلکه ايران با قدرت در عرصه ديپلماسي جهاني و منطقهاي فعال است. ايران ميتواند از ظرفيت کشورهاي عضو اکو فارغ ار تحريمها و خط و نشانهاي آمريکا استفاده نمايد. اما در هر حال سايه تحريمهاي آمريکا وجود دارد و ايران به گونهاي بايد بتواند اين تحريمها را پشت سر گذاشته و تبادلات اقتصادي و تجاري اش را به درجه انجام برساند. کالاهاي پتروشيمي در تجارت خارجي بسيار موثر هستند و ميتواند درآمد خوبي براي کشور داشته باشد اما سايه تحريمهاي ظالمانه آمريکا بر روي صادرات پتروشيمي کشورمان سنگيني ميکند. کشورهايي همچون ترکيه به توليدات پتروشيمي ايران بسيار نيازمند هستند اما در حال حاضر شايد به دليل تهديد جريمههاي آمريکاييها ميلي به واردات نداشته باشند. ايران براي آنکه رونقي به اقتصاد خود دهد هر چند حجم و تنوع توليد در کشور حداقل تا حدودي کاهش پيدا کرده است بنابراين شايد سهم کمتري در بازارهاي منطقهاي داشته باشيم اما در هر حال شايد بتوانيم از طرق مختلف دست به صادرات نفت و گازوئيل بزنيم. همچنين ميتوانيم محصولات پتروشيمي و فولاد را به فروش برسانيم. در مجموع سفر دکتر ظريف به محل اجلاس سازمان همکاري اقتصادي اکو ميتواند سفر پرباري براي رونق بخشيدن به اقتصاد کشورمان باشد.
