احتمال مذاکره با آمریکا کاهش یافت

کره شمالي در واکنش به گزارش جديد وزارت خارجه آمريکا که نام پيونگ‌يانگ را در فهرست کشورهاي موسوم به «حاميان تروريسم دولتي» قرار داده از کاهش شانس مذاکره با آمريکا خبر داده است.به گزارش فارس، دولت کره شمالي در واکنش به قرار گرفتن نام اين کشور در فهرست وزارت خارجه آمريکا براي معرفي کشورهاي موسوم به «حاميان دولتي تروريسم» گفته که شانس مذاکره با واشنگتن کاهش يافته است. به گزارش خبرگزاري فرانسه، يک سخنگوي وزارت خارجه کره شمالي گفته که کانال گفت‌وگو بين کره شمالي و آمريکا «به دليل چنديد ديدگاه‌ها و مواضعي از سوي آمريکا روز به روز بسته و بسته‌تر مي‌شود.»اين سخنگوي کره شمالي قرار دادن نام اين کشور در اين فهرست را نشان‌دهنده سياست‌هاي خصمانه آمريکا توصيف کرد. کره شمالي ماه گذشته گفت‌وگوهاي هسته‌اي در سطح کارشناسي با آمريکا را ترک کرد. پيونگ‌يانگ گفت از عدم ارائه راه‌‌حل‌هاي «جديد و خلاقانه» از سوي واشنگتن مأيوس شده است. روند گفت‌‌وگوها بين آمريکا و کره شمالي بعد از ديدار سران دو کشور در ماه فوريه به بن‌بست کشانده شده است. دو کشور در آن نشست که در پايتخت ويتنام برگزار شد نتوانستند بر سر رفع تحريم‌ها عليه کره شمالي به توافق دست پيدا کنند. وزارت خارجه آمريکا در گزارشي که روز 10 آبان منتشر شد نام کره شمالي را در کنار ايران، سودان و سوريه در فهرست کشورهاي اصطلاحاً «حامي تروريسم دولتي» قرار داد. تعريف آمريکا از مقوله «تروريسم» همواره مورد انتقاد کارشناسان بوده است. در سال‌هاي گذشته چنانکه سياست‌هايي مانند حمايت آمريکا از فرقه منافقين و يا نقش اين کشور در شکل‌گيري داعش نشان داده‌اند، «تروريسم» از نگاه واشنگتن نه بر اساس ملاک‌هاي واقعي شاخص اين مفهوم بلکه بر اساس منافعي که براي آمريکا به همراه داشته تعريف شده و محک زده شده است.کارشناسان مي‌گويند عملکرد مقام‌هاي آمريکايي به وضوح نشان مي‌دهد آنها ابايي از اين ندارند که جنايت‌پيشگي‌هاي گروهي که با آنها دشمن مشترک دارند را «آزادي‌خواهي» و مقابله با داعش توسط کشورها و گروه‌هاي ناهمسو را «تروريسم» و «اقدام مخرب در منطقه» لقب دهند. از همين روست که آمريکا در سال 2011 حاضر مي‌شود فرقه منافقين را علي‌رغم سابقه آشکارش در کشتار غيرنظاميان از فهرست گروه‌هاي تروريستي خارج کند، يا در سال 2012 با علم به اينکه حمايت از معارضان مسلح سوري تشکيل گروهي مانند داعش را به همراه خواهد داشت، تداوم اين سياست را در دستور کار قرار مي‌دهد و يا در سال 1979 به عنوان بخشي از «دکترين ريگان» حمايت از تروريست‌ها در افغانستان را پيگيري مي‌کند.