درد زنان زندانی را کسی نمی‌‌بیند

هفته سلامت بانوان در حالي در جامعه مورد تاکيد قرار گرفته که وقتي معيشت اقتصادي کشور سخت مي‌شود، زنان طعمه‌هاي خوبي براي قاچاق کالا و مواد مخدر خواهند شد و اين موضوع زنگ خطر را براي همه جامعه به صدا درآورده است. ما بايد در اين مورد آسيب شناسي و دقت لازم را انجام دهيم. در صحبتي که با اين زنان داشتم، متوجه شدم که بيشتر افرادي که گرفتار شده‌اند از خانواده هاي فقير، زنان سرپرست يا بد سرپرست خانوار بوده‌اند که طعمه قاچاقچيان شده‌اند و با دريافت مبالغ بسيار کم، مبادرت به قاچاق کرده‌اند و گرفتار زندان شده‌اند. بنده بارها روي اين قضيه تاکيد داشته ام که زنان زنداني در دو زندان گرفتار هستند، يکي زنداني که در آن زندگي مي کنند و ديگري زنداني است که متاسفانه عرف جامعه با سنت‌هاي اشتباه باعث مي شود که اين زنان گرفتار شوند. وقتي يک زن زنداني مي‌شود ماه‌ها از زنداني او مي‌گذرد اما هيچ‌کس به ملاقاتش نمي‌رود و خانواده اکراه دارند بگويند که همسر يا خواهرشان در زندان است، در حالي که اگر يک مرد زنداني شود همسر او وظيفه خود مي‌داند که هر هفته به ملاقات برود و به او وفادار بماند، اما مردان اين کار را براي زنان انجام نمي دهند : در اين رابطه حتي رغبت پزشکان به بخش بهداشت زنان و رسيدگي هاي دوره‌اي کم است که اين هم يک درد مضاعف زنان زنداني است و با توجه به اينکه زنان حساس هستند، اين امر باعث مي شود که افسردگي در آنها چندين برابر شود و دچار بيماري هاي خاص به خصوص بيماري هاي رواني شوند. از سوي ديگر سن زنان زنداني خارج از کشور پايين است، 17 زن گرفتار زندان هاي کشور آذربايجان آنجا هستند که اين افراد از سال 97 تا 98 به جرم حمل مواد مخدر دستگير شده‌اند که سن آنها بين 18 تا 25 سال است؛ اين موضوع براي کشور ما فاجعه است که در مرز ايراني دستگاه ها و نظارت هاي لازم را نداريم اما به محض اينکه حامل مواد از کشور عبور مي کند در مرز کشور مقابل شناسايي و گرفتار دستگاه قضايي کشور همسايه مي‌شوند. يکي از کارهاي اساسي که در مجلس دهم درباره سلامت زنان انجام داديم، بحث ماده 101 و 102 برنامه ششم توسعه است که در رابطه با مشارکت هاي مديريتي زنان است که زنان حتما در تصميم گيري هاي سياسي، اجتماعي و فرهنگي حضور فعال داشته باشند و جزء ارکان آن باشند. مورد بعدي در اين خصوص که در کميسيون اقتصادي مجلس انجام شد، اين بود که 27 صدم از ماليات بر ارزش افزوده، براي ورزش همگاني و ورزش زنان اختصاص پيدا کرد و طي دو سالي که از انجام آن مي گذرد شاهد اتفاقات خوبي بوده‌ايم. سومين مورد که روي آن تاکيد داريم و بنده نيز در حوزه انتخابيه خود بر آن تاکيد داشته‌ام، بحث خانه‌هاي ورزش زنان روستايي است که اين کار را در 35 روستاي شهرستان شبستر به‌عنوان پايلوت انجام داديم که شاهد تاثيرات خوب آن هستيم، چراکه سلامت زنان روستايي نقش پررنگي در سلامت خانواده دارد. مواردي نيز درباره بحث آسيب هاي اجتماعي وجود دارد که تلاش مي کنيم با وزارت کشور بحث متفاوتي داشته باشيم.