درماندگي ارتباطي مهمترين عامل اختلافات خانوادگي

يک رفتارشناس گفت: درماندگي ارتباطي، مهمترين عامل اختلافات خانوادگي و طلاق‌هاي عاطفي در بين زوج‌هاي جوان است.طاهره عزيزپور در گفت‌وگو با مهر با بيان اين مطلب اظهارداشت: برخلاف تصور بسياري از افراد که تصور مي‌کنند بيشترين عامل اختلافات در زندگي زناشويي دلايل اقتصادي و معيشتي دارد ولي مشاهدات ميداني و مراجعات زوجين به روانشناسان نشان مي‌دهد که ريشه و اساس اختلافات به‌خاطر نداشتن مهارت‌هاي ارتباطي و درماندگي در اين حوزه رفتاري است.وي تصريح کرد: ارتباط موثر، تسلط کلامي، اعتمادبه‌نفس، کنترل خشم، ارتباط غيرکلامي ‌و زبان بدن، مهارت‌هاي شنيدن و دريافت پيام و همچنين تحليل پيام‌هاي پنهان در کلام تنها بخشي از مهارت‌هايي است که زوجين به دليل ناآشنايي با آنها در تعامل با شريک زندگي خود دچار درماندگي ارتباطي مي‌شوند.اين مشاور روانشناس ادامه داد: افرادي که در روابط خود دچار درماندگي ارتباطي هستند اغلب مشکلات مشترکي دارند آنها همواره در گرفتن حداقل حق و حقوق زندگي خود ناتوان هستند و گوشه‌نشيني، انزوا و در مواردي افسردگي بخشي از چالش‌هاي آنهاست.وي با بيان اينکه درماندگي ارتباطي باعث کاهش علاقه بين زوجين مي‌شود، افزود: کساني که بدون شناخت خود و طرف مقابل، ديگري را با احساس کور کورانه دوست دارد پس از ازدواج به‌دليل نداشتن ارتباط موثر، راهشان از يکديگر جدا مي‌شود و اين احساس تبديل به بي‌تفاوتي نسبت به يکديگر و حتي تنفر مي‌شود، درحالي که ممکن است هر کدام از طرفين، افراد خوبي باشند ولي در کنار يکديگر نمي‌توانند تيم قوي و خانواده‌اي ريشه‌دار را تشکيل دهند که همه اينها به‌دليل ضعف در برقراري ارتباط است.عزيزپور گفت: درحال حاضر خانواده‌ها به‌جاي تمرکز بيش از اندازه و وسواسي به موضوعات اقتصادي و کسب درآمد بيشتر بايد درصدد گفت‌وگو در خانواده و ارتباط اجتماعي موثر در جامعه باشند چراکه رفع مشکلات و کاهش تنش و هيجانات منفي تنها عامل اقتصادي ندارد، بلکه ريشه اختلافات در گفتمان زوجين نهفته است.اين رفتارشناس ابراز کرد: رضايت خانواده با نوع ارتباطات اعضا مرتبط است؛ حمايت، مذاکره، برداشت مثبت، برقراري ارتباط متناسب با نيازها و نشان دادن درک اعضاي خانواده از يکديگر تنها تعدادي از رفتارهاي ارتباطي است که براي ايجاد يک خانواده سالم و خوشحال، لازم است.وي شبکه‌هاي مجازي را يکي از عوامل درماندگي ارتباطي بين زوجين دانست و افزود: نداشتن مهارت‌هاي ارتباطي و عدم گفت‌وگوي سالم همسران، خانواده‌ها را متزلزل کرده که البته فضاي مجازي هم مزيد برعلت شده است، چراکه بخشي از نيازهاي گفت‌وگوي افراد در طول روز در فضاي ابهام‌آلود و خاکستري شبکه‌هاي مجازي مرتفع مي‌شود که همين امر باعث کاهش مضاعف ارتباط زوجين مي‌شود.عزيزپور خاطرنشان کرد: شکي نيست که نوع ارتباط زوجين در رفتار فرزندان نيز تاثيرگذار است مطالعات نشان مي‌دهد که نوجواناني که در ارتباط با والدين احساس نارضايتي کرده و عشق و مراقبت کافي از طرف پدر و مادر خود دريافت نمي‌کنند، احتمال اينکه دچار ناراحتي‌هاي عاطفي، مشکلات مدرسه و مصرف مواد مخدر شوند؛ بالاتر است و آنان که رابطه خوبي با والدين دارند کمتر دچار افسردگي، اضطراب و عدم اعتماد به‌نفس شده و سطح عزت‌نفس، موفقيت و سلامت رواني کلي آنان بالاتر مي‌رود.