اعظم طالقاني؛ شخصيتي چند وجهي بود. او را بايد يک شخصيت مستقل شناخت و تلاش کرد زير سايه پدر و خانواده تعريف نکرد، چنانکه او نيز چنين زيست. اعظم طالقاني، مراحل فرآيند توانمندسازي شخصيت يک زن را به درستي طي کرد. طي اين فرآيند، زنان از نيازها و خواستهاي خودشان آگاه ميشوند و جرأت اقدام پيدا کرده و نهايتا توانمند ميشوند. وقتي به تاريخچه زندگي او مينگريم، به چند شاخصه مهم در اين شخصيت و فعاليت هايش برخورد ميکنيم. اول: حيات سياسي و اجتماعي اوست. حيات سياسي اعظم طالقاني، قبل از انقلاب شروع شد. يعني زمانهاي که خانوادههاي مذهبي کمتر چنين شأني براي زنان قائل بودند. او بهصورت چند وجهي فعال بود. وقتي مدير مدرسه بود، فعاليت سياسي هم داشت. همزمان در خير جمعي و امور خيريه مشارکت داشت و سپس بعدها نماينده مجلس شد. در سال 71 جامعه زنان اسلامي را بهصورت رسمي تأسيس کرد. اهميت اين موضوع را با توجه به شرايط همان زمان بايد سنجيد. بعد هم نشريه پيام هاجر را منتشر کرد که متأسفانه مورد بيمهري قرار گرفت. دوم: شخصيت پيشرو اعظم طالقاني است. شخصيتي پيشرو که تکرو نبود. اما همواره نگران از دسترفتن فرصت و زمان بود. او منتظر نميماند و پيشقدم ميشد تا ميدان عمل را بگشايد. سوم: در تمام اين فعاليتها، يکي از دغدغههاي جدي اعظم طالقاني، توانمندي اقتصادي و سياسي زنان ايراني بود. ما در سير زندگي او، هيچ زماني را نميبينيم که از انواع فعاليتهاي اقتصادي، سياسي، فرهنگي و مدني دست کشيده باشد. اينگونه است که او مراحل فرآيند توانمندسازي را به درستي طي ميکند. چهارم: اعظم طالقاني، زماني که آقازادگي مد نبود، آقازاده بود، اما بدون برخورداري از مواهب و رانت آقازادگي و ويژهخواري که ريشه در اصالت خانوادگي و زن بودنش داشت. پنجم: او سياسيترين فرزند آيتا... طالقاني بود. اوج فعاليتش در کانديداتوري رياست جمهوري است و يکي از دغدغههاي مهمش، شفافسازي عبارت «رجل سياسي» مندرج در قانون اساسي بود. او به تفسير مردانه و ناعادلانه از اين عبارت معترض بود و ميگفت تا زنده هستم در انتخابات رياستجمهوري کانديدا ميشوم. اينگونه رفتارها، نشانگر شجاعت و پافشاري او به عقيده برحقش بود. سال 96 وقتي با واکر در انتخابات رياستجمهوري شرکت کرد، نشانداد که ثبات قدمش براي تعيين تکليف واژه «رجل سياسي» امري تظاهري و زمان بردار نيست. پيام اين حرکت خانم طالقاني آن بود که او تشنه قدرت نيست، زيرا نيامده بود که بماند. او آمده بود تا قدرت عشق و حقخواهي را به رخ بکشد. پيام ديگر او به زنان امروز و نسل فردا، آن بود که براي تحقق شايسته سالاري، هرگز نبايد از پا نشست، حتي اگر پاهايتان ياري نکند. پيام اصلي او اميد بود.