مبارزه با لباسهای پاره یا افزایش سرقت تلفنهای همراه
آرمان ملي- رها معيري: اين روزها نيروي انتظامي بخش اعظمي از توان و تمرکز خود را بر روي مبارزه با بدحجابي و جلوگيري از فروش لباسهاي پاره در جامعه گذاشته و همانطور که سردار حسن رحيمي، فرمانده نيروي انتظامي تهران بزرگ به آن اذعان دارد: «همانطور که با فروشندگان موادمخدر، معتادان متجاهر، مفسدان اقتصادي، سارقان و جرايم جنايي برخورد ميکنيم؛ با عرضهکنندگان و توليدکنندگان لباسهاي نامتعارف در سطح پايتخت نيز در حال برخورد هستيم. برنامه پليس در بخش برخورد با تهيهکنندگان و فروشندگان لباسهاي نامتعارف جزو اولويتها است.» اين صحبتهاي رئيس پليس پايتخت در حالي مطرح ميشود که افزايش فروش مواد مخدر در پارکها و سرقت گوشيهاي تلفنهاي همراه در معابر تهران در حال افزايش است و اين امر به يکي از نگرانيها و دغدغههاي مردم در چند سال گذشته تبديل شده است.
چهارراه کالج، پاتوق سارقان گوشي
بسياري از تهرانيها به خوبي ميدانند که نبايد در زير پل کالج و خيابانهاي اطراف آن همچون نجات الهي، گوشيهاي تلفن همراهشان که بيش از چندميليون قيمت دارد را از جيب خارج کنند، چون خيلي سريع عدهاي موتور سوار آن را به راحت ترين شکل ممکن سرقت ميکنند. همين چند روز پيش زير پل کالج گوشي تلفن همراهام را يک پسر جوان که صورتش را پوشانده بود، از دستم ربود و حدود 100 متر جلوتر دو موتور سوار ايستاده بودند و سارق خيلي راحت سوار موتور شد و فرار کرد. اين تجربه را نيز در ماههاي گذشته حداقل چهار همکار من در اين محدوده داشتهاند و کاملا مشخص است که يک باند سرقت گوشي در اين محدوده فعاليت ميکند. گفتههاي سردار عليرضا لطفي رئيس پليس آگاهي نيز اين موضوع را تاييد مي کند: « در 6 ماه نخست سال 98 نسبت به مدت مشابه سال گذشته شاهد افزايش دودرصدي سرقت تلفنهاي همراه در پايتخت بوديم.» افزايش آمار خريد و فروش مواد مخدر نيز کمتر از سرقت تلفنهاي همراه نيست، ولي جاي سوال دارد که چرا اين روزها پليس فروشندگان لباسهاي پاره را هم رديف موادمخدر فروشان قرار ميدهد و تمرکزش در طرح «ناظر دو» مبارزه با بدحجابي در پاساژها و مالهاي تهران است، در حالي که کمترکسي جرأت ميکند که گوشي تلفن همراهش را در خيابانهاي تهران از جيب خارج کند. تلاش براي مديريت پوشش مردم در خيابانها تقريبا چهاردهه است با صرف هزينههاي مادي و معنوي ادامه دارد. اين طرح از مقابله با مرداني که آستين کوتاه ميپوشيدند شروع شد و تا دختران جواني که مانتوي کوتاه تن ميکنند يا در خودرو روسري از سر برميدارند تا پسراني که تيشرتهايي با نقش و نگارهاي موسوم به شيطانپرستي يا فرقه هاي عجيب و غريب بر تن ميپوشاندند، ادامه دارد، اما سوال اصلي اينجاست که تا چه اندازه پليس با برخوردهاي سلبي در اين رابطه با موضوع فرهنگي حجاب و پوشش زنان و مردان در خيابان موفق عمل کرده است. در سال 84 مطابق مصوبه شوراي عالي انقلاب فرهنگي، قانون گسترش عفاف و حجاب به تصويب رسيد. لازم به ذکر است در کشور ما قوانين شوراي عالي انقلاب به منزله قانون بوده و لازم الاجرا است و بر اساس آن 28 نهاد بايد در حوزه حجاب کار تشويقي و ايجابي بکنند؛ يک دستگاه نيروي انتظامي است که عملا وظيفه سلبي و برخوردي دارد و در موضوع حجاب نقش سلبي انجام ميدهد.
برخورد سلبي با موضوعات فرهنگي
همانطور که محمد بيات، جامعه شناس ميگويد: موضوع حجاب و عفاف و پوشش امري كاملا آموزشي و فرهنگي است و اقدامات فرهنگي به رغم اينكه بسيار زمان بر است نيازمند مشاركت بخش هاي مختلف فرهنگي است تا بخش انتظامي، اين در حالي است كه اكنون بخش انتظامي آن برجسته تر از بخش فرهنگي است و اين مساله از آنجا ناشي مي شود كه دستگاه هاي متولي بويژه فرهنگي در اين زمينه غفلت كردهاند. اين در حالي است كه هزاران راهكار فرهنگي براي ساير دستگاه ها و متوليان عفاف و حجاب تعريف شده است و همان گونه كه كارشناسان مربوطه اذعان دارند، توسعه حجاب و عفاف تنها با اقدامات فرهنگي امكان پذير است نه با اقدامات سلبي. براين اساس بايد پرسيد سهم 25 دستگاه متولي اجراي عفاف و حجاب در سطح جامعه چه ميزان است و تا چه حد به وظايف خود در اين زمينه عمل كردهاند و يا نبايد تمام تمرکز پليس بر روي سرقت در خيابانها و مبارزه با فروش مواد مخدر باشد.
