تبليغات انتخاباتي از جيب مردم!

سوالات نمايشي- انتخاباتي برخي نمايندگان از وزرا هزينه‌هاي ميلياردي دارد

تبليغات انتخاباتي از جيب مردم!

آرمان ملي: از ابتداي سال 98 تا به امروز چند سوال از وزراء در صحن علني مجلس مطرح شده است و چقدر هزينه براي آنها صرف شده است؟ وقتي پاي نظارت مجلس به ميان مي‌آيد به دنبال آن مي‌توان ردپايي از سوال و استيضاح را هم ديد. اصلا مگر مي‌شود نظارت باشد اما ابزار آن وجود نداشته باشد؟ آيين نامه داخلي مجلس مي‌گويد «در هر مورد که نماينده‌اي از وزير مسئول درباره يکي از وظايف او سوال کند آن وزير موظف است در مجلس حاضر شود و به سوال جواب دهد و اين جواب نبايد بيش از ده روز به تأخير افتد مگر با عذر موجه به تشخيص مجلس شوراي اسلامي»، «نمايندگان مجلس شوراي اسلامي مي‌توانند در مواردي که لازم مي‌دانند هيات وزيران يا هر يک از وزرا را استيضاح کنند» و... خبرآنلاين نوشت؛ اين‌ها از جمله همان ابزاري هستند که آيين نامه مجلس مجوز استفاده اش را به نمايندگان داده تا بتوانند بساط تخلف و کم‌کاري يا سهل‌انگاري را برچينند. تا اينجا همه چيز همان است که بايد باشد و غير از اين هم انتظاري نيست اما مشکل آنجا شروع مي‌شود که تعداد سوالات و سرعت اقناع نمايندگان در صحن علني آنقدر بالا مي‌رود، که احتمال نمايشي بودن آن بيش از عمل به تکليف و وظيفه نمايندگي به چشم مي‌آيد. اين اما و اگرها درباره نحوه پرسش سوالات وقتي بيشتر مي‌شود که هر سوالي پيش از آنکه پايش به صحن برسد يک‌بار در کميسيون مطرح مي‌شود و اتفاقا وزرا هم در اغلب مواقع همان پاسخ‌هايي که در کميسيون داده‌اند را در صحن علني هم به نماينده مي‌دهند اما نکته اينجاست که سوال‌کنندگان از اين پاسخ در کميسيون قانع نمي‌شوند اما بعد از استماع همين پاسخ‌ها در صحن اعلام مي‌کنند که قانع شده‌اند. بررسي سوالاتي که از ابتداي سال 98 از وزرا در صحن علني مجلس پرسيده شده است حکايت از آن دارد که حدودا از فروردين 98 تا به امروز نزديک به 25 سوال از وزرا آنهم در صحن علني پرسيده شده است که از اين تعداد تنها 4 مورد نمايندگان قانع نشدند و در 21 مورد، نمايندگان سوال کننده قانع شدند. اين موضوع آنجا بيشتر به چشم مي‌آيد که هزينه هر دقيقه و هر ساعت کاري نمايندگان در پارلمان را برآورد مالي کنيم. تقريبا هر سال يک برآورد کلي از هزينه‌ نهادها و ارگان‌ها منتشر مي‌شود که اين موضوع درباره هزينه هر دقيقه مجلس در سال 97 حدودا بيش از 21 ميليون تومان بود و هر ساعتش بيش از يک ميليارد هزينه به دنبال داشت حال اگر بخواهيم تورم يک ساله را کنار بگذاريم براي هر سوال از نماينده حدودا نيم ساعت وقت صرف مي‌شود که اين عدد يعني چيزي حدود 630 ميليون در هر سوال. با بررسي سوالاتي که از ابتداي سال 98 در صحن علني مطرح شده است مشخص مي‌شود بالاي 80 درصد موارد نمايندگان مي‌توانستند در وقت مجلس نيم ساعت صرفه‌جويي کنند. و به پاسخ‌هايي که در کميسيون مي‌شنوند اکتفا کنند يا اگر نياز به بررسي و اقدامي بيشتر از سوي وزير بود بازهم آن را از طريق کميسيون پيگيري کنند اما گويي اين روزهاي نزديک به انتخابات اسفندماه نمايندگان بر باز شدن گاه و بيگاه تريبون‌هايشان چه براي تذکر و اخطار و چه سوال از مسئولان آنها بيشتر اصرار دارند. بررسي‌ها نشان مي‌دهد که در سال 98 بيش از 17 جلسه براي سؤال از وزرا تشکيل شده که بيشتر اين سؤالات در خصوص مسائل متفاوت از مشکلات کلان کشور بوده‌اند.