مرگ شاهکار مناسبات آلمان و فرانسه

ژاک شيراک، رئيس‌جمهوري اسبق فرانسه، سياستمدار برجسته اروپا و از شاگردان مکتب ژنرال شارل دوگل که بيش از هفت‌دهه ديوانسالاري، دولتمردي و تلاش در جمهوري پنجم فراسه را تجربه کرد و پس از 87 سال، زندگي را بدرود گفت. او را مي‌توان شخصيت کم‌نظيري دانست که از خود يک سياستمدار انعطاف‌پذير و يکي از بزرگان جهان، اروپا و فرانسه در اذهان متبادر ساخته بود. ژاک شيراک زندگي سياسي را از حزب کمونيست آغاز و با تحولات فکري به حزب راستگراي «او‌ام پ» فرانسه تجربه کرد. وي به يکي از نامداران سياسيون قرن بيستم فرانسه تبديل و به‌عنوان يکي از رهبران جهاني مطرح شد که با هژموني غرب و يکجانبه‌گرايي آمريکا پس از فروپاشي ديوار برلين و اتحاد جماهير شوروي مخالفت مي‌کرد و در بسياري از موضوعات مهم جهان چون پيمان کيوتو، محيط زيست و ديگر مسائل مهم بين‌المللي با آمريکا همراهي نکرد. وي همچنين از مخالفان جنگ‌هاي آمريکا در مناطق مختلف جهان بود. شيراک فارغ‌التحصيل مدرسه تربيت نخبگان(ENA) و دانش‌آموخته دانشگاه هاروارد آمريکا، سياست را با کارنامه‌اي مشحون از پيروزي و شکست، موفقيت و ناکامي، تجربه کرد؛ که اين مساله از او انساني عميق و هوشمند و شخصيت محکم و در عين حال منعطف پديد آورد، تا جايي که از بزرگان‌ قرن بيستم و جمهوري پنجم فرانسه شد. شيراک از رهبري حزب گرفته تا عضويت در کابينه‌هاي مختلف از دوران دوگل و پمپيدو، از شهرداري پاريس و نخست‌وزيري، دوبار به رياست‌جمهوري فرانسه رسيد و سکان‌دار تحولات و تجارب مهمي در تاريخ مناسبات جهاني و بين‌المللي شد. شيراک با سيمايي از رقابت و همکاري و عشق و نفرت شناخته مي‌شد و نام و آوازه‌اش نه‌تنها با بزرگان فرانسه چون ژنرال دوگل، جرج پمپيدو، ژيسکاردستن و ميتران و ژوسپن پيوند خورده بود بلکه با بزرگان جهان در آمريکا و اروپا و آسيا و خاورميانه در پي ايجاد جهاني مبتني بر همزيستي و همکاري و حل مشکلات آن بود و در اين رابطه کارنامه درخشاني از خود به جا گذاشت. يکي از شاهکارهاي او، مناسبات رقابتي نه جنگ و نه صلح فرانسه با آلمان را تبديل به همکاري استراتژيک در همه موضوعات دوجانبه منطقه‌اي و بين‌المللي بين دو کشور کرد و ستيزهاي تاريخي الزاس را به همکاري استراتژيک و پيمان همکاري استراسبورگ رساند و آغاز هزاره جديد را در مناسبات استراتژيک فرانسه با همسايه تاريخي آلمان مبدل کرد که با اين کار او رقابت جنگ و ستيز به متحد استراتژيک دوجانبه، منطقه‌اي و جهاني مبدل شد. به‌سختي مي‌توان فردي را جايگزين شخصيت سياسي و جهان‌شمول ژاک شيراک کرد و او را با معاصرانش تمثيل و مقايسه کرد. شيراک در ميان اردوگاه سياسيون، در دوستي، فردي کم‌نظير و بامعرفت بود و قدردان خدمتي بود که هر کس به وي مي‌کرد و سعي مي‌کرد تا آن را جبران کند.