راهپیمایی اربعین، الگوی یک وحدت اسلامی و انسانی بزرگ

همايش و اجتماع بزرگ اربعين هماني است که پياده‌‏روان و راهپيمايان حاضر در راهپيمايي اربعين بر روي لباس‎ها و پرچم‎هايشان نوشته‎اند. «حب الحسين، يجمعنا»؛ يعني محبت امام حسين‌(ع) همه ما را جمع مي‏‌کند و به وحدت مي‎رساند. به‌راستي امام حسين‌(ع) مي‎تواند اختلافات و تفرقه‎ها را کنار بزند و محبت و وحدت را در دل‌‏ها و قلوب شيعيان و علاقه‌مندان و عزاداران خود ايجاد و تقويت کند. اين درس بزرگي است که ما بايد در تمام طول سال از اربعين داشته باشيم. امروز اين راهپيمايي جنبه‌هاي مختلف دارد؛ يک بعد ديني و مذهبي دارد که مردم به عشق امام حسين(ع) حاضرند اين مسافت طولاني را طي کنند و اظهار عشق و علاقه کنند. در قرآن کريم هم آمده است: «وَمَنْ يعَظِّمَ شعائرِ ا... فإَنهَّا منِ تقَوي القلوب». اگر کسي شعائر الهي را پاس بدارد نشانه تقواي اوست. از سوي ديگر جنبه عقلايي مساله است که اين حرکت يک تلاش مذهبي براي اظهار علاقه و عشق به امام حسين(ع) است و از اين جهت منعي ندارد امروز جنبه‌هاي سياسي و اجتماعي اين راهپيمايي مهم شمرده مي‌شود و يک نوع ابراز و اظهار قدرت شيعيان است. اين راهپيمايي، الگوي يک وحدت اسلامي و انساني بزرگ است. ايجاد وحدت بايد از قلب‌ها آغاز شود و وحدت صرفا شعاري و زباني فايده‌اي ندارد. قلب وقتي آمادگي داشته باشد مي‌شود پيوند قلبي، معنوي، روحي و اخلاقي را محقق کرد. در اربعين آمادگي براي وحدت و انسجام وجود دارد و مي‌بينيم دو کشوري که زماني درحالت جنگ با يکديگر بودند در حال حاضر به‌عنوان مهمان و ميزبان در ايام اربعين چقدر با يکديگر روابط معنوي برقرار مي‌کنند و شاهد هستيم که چگونه عراقي‌ها از زائرين امام حسين(ع) پذيرايي مي‌کنند که همه اينها به برکت امام حسين(ع) و عشق نسبت به ايشان است. اجتماع اربعين به کل دنيا نشان مي‌دهد که اگر مسلمان‌ها با يکديگر و در کنار يکديگر قرار بگيرند مي‌توانند قدرت بسيار عظيمي را ايجاد کنند که اميدواريم گروه‌هاي مختلف همه سلايق شخصي و حزبي و گروهي خود را کنار بگذارند و همه زير پرچم امام حسين(ع) به وحدت، قدرت و شوکت برسند.