برخي عامدانه گفتوگو و منطق را پذيرا نيستند
آرمان ملي: پس از رفت و آمدهاي بسيار و حواشي رخ داده پيرامون طرح شفافيت آرا، فوريت اين طرح به تصويب مجلس رسيد تا اميدواري نسبت به شفافيت بيشتر شود. هر چند که طي روزهاي گذشته دلواپسان رويکردي از خود نشان دادهاند که در خور شأن و جايگاه مجلس نبوده است. توهين و تخريب رئيس جلسه اعم از رئيس مجلس يا نواب رئيس و بهکار بردن الفاظ ناشايستي چون ديکتاتور نشان ميدهد که اين دسته از نمايندگان با دموکراسي و قانونمداري ميانهاي ندارند و ميخواهند به هر نحو ممکن کار خود را با فرياد پيش ببرند. براي بررسي تصويب يک فوريت طرح شفافيت آرا نمايندگان، توهين و اعتراضات به رئيس و نواب رئيس مجلس و آنچه در سپهر سياست پارلماني کشور ميگذرد، «آرمانملي» با حجتالاسلام احمد مازني نماينده تهران و عضو فراکسيون اميد مجلس به گفتوگو پرداخته است که ميخوانيد:
روز گذشته يک فوريت کليات طرح شفافيت آرا به تصويب نمايندگان رسيد؛ از ديدگاه شما اين طرح تا چه ميزان ميتواند کاربرد داشته باشد؟
ما بر اساس اعتقادات و باورهايمان معتقديم که هيچ چيز نبايد از مردم پنهان بماند. در رابطه بين حکومت و مردم، ما امر پنهاني نداريم الا موارد سري که به اسرار کشور مربوط ميشود و براي آنها نيز راهکارهايي پيشبيني شده است. در خصوص مجلس در قانون تصريح شده که بايد جلسات مجلس علني باشد و موارد غير علني نيز به قانون اشاره شده که به درخواست نمايندگان و موافقت هيأت رئيسه، در موارد خاص مجلس ميتواند غير علني باشد. در مورد قوه قضائيه نيز تصريح شده که دادگاهها بايد علني برگزار شود. بر اساس قانون اساسي چيز پنهاني از مردم نداريم. از طرفي با توجه به انقلاب سايبري و دسترسي مردم به اطلاعات به هر طريق ممکن اگر بخواهيم پنهانکاري هم کنيم باز هم اين اطلاعات به دست مردم ميرسد. پس چه بهتر که ما نمايندکان در امر شفافيت پيش قدم شويم و آرا و رفتارمان را به سمع و نظر افکار عمومي رسانده و عرضه کنيم. قطعا آنچه که در مجلس تصويب شد گام بلندي در ارتقاي مردمسالاري در جمهوري اسلامي بود. انشاءا... اگر جزئيات اين طرح به تصويب برسد ساير نهادهاي کشور مثل هيأت دولت، مجمع تشخيص مصلحت نظام، شوراي نگهبان، مجلس خبرگان رهبري، شوراي عالي انقلاب فرهنگي و شوراي عالي فضاي مجازي که نشستها و جلساتي را برگزار ميکنند و بايد مردم از روش تصميمسازي و تصميمگيري آنها مطلع شوند نيز شامل اين شفافيت شوند تا در معرض قضاوت مردم قرار گيرند. اين طرح نيز به تصويب خواهد رسيد و به اميد خدا اجرا خواهد شد.
گفته شد اين طرح مورد موافقت هر 3فراکسيون سياسي مجلس قرار داشته؛ پس اعتراض اصولگرايان مجلس در جريان رايگيري يک فوريت اين طرح چه بود؟
در گذشته از عنوان شفافيت و شفافسازي نيز مثل استفاده از خيلي از مقدسات و واژههاي ارزشمند استفادهاي ابزاري ميکردند. برخي از دوستان بحث شفافيت را مطرح کردند و سپس به گروهي از افراد در فضاي حقيقي و مجازي آموزش دادند که به سراغ نمايندگان مجلس و فعالان سياسي بروند و از آنها بپرسند که با شفافيت مخالفند يا موافق. يعني دقيقا عکس رفتار مدني، قانونمند و فرهنگي که متناسب با شفافيت است. اينها به دنبال بحث، توهين و تحقير کردن بودند تا اينکه مثل FATF æ CFT ÏæÞØÈíåÇí ˜ÇÐÈ Ô˜á ÏåäÏ. ÑÇ ˜å ÏÑ åãå Çíä ãæÇÑÏ äÇå ÇÈÒÇÑí æÌæÏ ÏÇÔÊå ÇÓÊ. ÇãÇ ØÑÍí ˜å ãÇ ÏÑ ÝÑǘÓíæä ÇãíÏ ÇãÖÇ æ ÇÑÇÆå ˜ÑÏíã æ ÂÞÇí ãÍãÏÚáí æ˜íáí ÏÑ Çíä ÌåÊ íÔÞÏã ÔÏ ØÑÍí ÕÑÝÇ ÝÑǘÓíæäí äíÓÊ Èá˜å ˜á ÎÇäå ãáÊ Âä ÑÇ ÐíÑÝÊå ÇÓÊ. ÇÊÝÇÞÇ ÓÇíÑ ÏæÓÊÇäí ˜å ÚÖæ ÝÑǘÓíæäåÇí ÏíÑ äíÒ ÈæÏäÏ ÂãÏäÏ æ Çíä ØÑÍ ÑÇ ÇãÖÇ ˜ÑÏäÏ æ ÏÑ äÊíÌå åã ˜áíÇÊ Âä ÑÇí ÂæÑÏ æ åã ÌÒÆíÇÊÔ ÑÇí ÈÇáÇíí ÎæÇåÏ ÂæÑÏ. ãÑÏã æÇÞÚÇ ÑÝÊÇÑäÏ æ ÈÇíÏ ãÔ˜áÇÊÔÇä ÑÇ ÈÇ ÝÊææ¡ ÊÚÇãá æ ÈÍËåÇí ãäØÞí Íá ˜äíã æ ÇÒ ÇÍÓÇÓÇÊ ãÑÏã ÇÓÊÝÇÏå ÇÈÒÇÑí ä˜äíã. ãíÊæÇäíã ÈÍË ÔÝÇÝíÊ ÑÇ ÏÑ í˜ ÝÖÇí ãäØÞí ãæÑÏ ÈÍË ÞÑÇÑ Ïåíã. Ñå ÏÑ ãÌáÓ ÇÕá ÔÝÇÝíÊ¡ äåÇÏåÇíí ˜å ÈÇíÏ ÔÝÇÝ ÈÇÔäÏ æ ÏÑ ÒãíäååÇíí ˜å ãÓÇÆá ÈÇíÏ ÛíÑ Úáäí æ ÓÑí ÈÇÔÏ ÑÇ ãíÊæÇä ÏÑ ÝÖÇíí ÛíÑ Úáäí ãÏíÑíÊ ˜ÑÏ. æáí ãÊÇÓÝÇäå ÈÑÎí äãíÎæÇåäÏ ˜ÔæÑ ÈÑ ãÏÇÑ ÝÊææ æ ãäØÞ ÇÏÇÑå ÔæÏ æ åÑ ÇÒ äÏ Çåí ÈÑÇí ÑÓíÏä Èå ÇåÏÇÝ ÎæÏ í˜ ãÓÇáå ÑÇ Úáã ãí˜ääÏ.
چندي است که در جلسات مجلس شاهد تخريب و توهين نسبت به رئيس يا نايب رئيس مجلس هستيم به نحوي که از الفاظي چون ديکتاتور، تريبون يکطرفه و متخلف استفاده ميشود؛ اين رويکردهاي دلواپسانه جايگاه و شأن مجلس را زير سوال نميبرد؟
بايد از دوجهت به اين پرسش پاسخ داد؛ نخست اينکه من معتقدم به هيأت رئيسه نقد زيادي وارد است. اتفاقا من هم معتقدم در موارد بسياري افراد بايد داد و فرياد کنند تا بخواهند نظر خود را بيان کنند. استنباط من اين است که در رفتار مجموعه هيأت رئيسه مواردي وجود دارد که خارج از حيطه سوگند ياد شدهشان است. البته نگاه در اين مقوله جناحي نيست چرا که هم به آقاي پزشکيان و هم به آقاي مصري نقد وارد است. اينکه وقتي برخي نمايندگان حرفي براي گفتن دارند، ميکرفونشان روشن نميشود و مجبور به داد و بيداد هستند در مجلس امري طبيعي است. اما آنچه که اخيرا در بحث مربوط به آقاي لاريجاني و پژمانفر بهوجود آمد از اين قرار است؛ نظر آقاي پژمانفر اين بود که طرح تجارت توسعه سازماني و مغاير با برنامه ششم است که دو سوم آرا را ميخواهد؛ اما آقاي لاريجاني چنين نظري نداشت و ميگفت اين طرح مغاير برنامه نيست و بنابراين همين درصد آرا کفايت ميکند. اين اختلاف نظر موجب شد تا آقاي پژمانفر و سايرين داد و بيداد کنند، اما به نظر من حق با رئيس بود. ديروز هم که اختلافي ميان آقاي پزشکيان و برخي نمايندگان رخ داد قصور از خود آقاي پزشکيان بود. چرا که وقتي يکي از نمايندگان به فراکسيون اميد جسارت کرد به اين فراکسيون اجازه دفاع نداد. در مقطعي ديگر نمايندهاي کلمه 30 نفر نماينده تهران را بهکار برد و توهين کرد، اما بازهم رئيس جلسه به ما وقت نداد. هيأت رئيسه بايد عدالت و مر قانون را رعايت کنند.
