سخنرانيها، ديدارها و نشستهاي مطبوعاتي روساي دولتها و ممالک از رويدادهاي مهم در اجلاس سازمان ملل در هر سال است و شرکت کنندگان در اين اجلاس به دنبال تحقق اهداف خود که برگرفته از برنامههاي مهم کشورشان است خواهند بود. سخنراني در اجلاس، ديدارها با سران و هياتهاي ساير کشورها و گفتوگو با رسانهها و ارباب جرايد توسط رئيسجمهور در مقر سازمان ملل در سالهاي اخير شديداً تحت تاثير سياست خارجي و بهويژه پرونده هستهاي و برجام بوده و چگونگي مناسبات بين ايران و آمريکا با محوريت موضوع مذکور تعيين گرديده است. با شروع تحريمهاي جديد توسط دولت آمريکا عملا فرصت مهم گفتوگوي اقتصادي و جلب همکاريها جهت جلب سرمايهگذاري و رونق تجارت با کشور توسعه يافته و يا در حال توسعه را از ايران سلب نموده است. اگر چه متن نطق دکتر حسن روحاني بيانگر مواضع نظام بود و بهصورت متين و شيوا و شمرده قرائت و ارائه گرديد و جلب توجه نمود، اما چون محور اصلي نطقها در سالهاي گذشته ثابت بوده است، اين رويه تقريبا جنبه تکرار و افراط به خود گرفته، در صورتي که ملت ايران و جهان مخصوصا پس از فعل و انفعالات چند ماهه اخير به دنبال سخنان جديد از روساي جمهور دو کشور ايران و آمريکا بودند که چندان عملي نگرديد. البته رئيسجمهور از طرح «صلح اميد» سخن گفت، اما چون اصل و قاعده در روابط بين کشور مبتني بر همکاري صلح آميز بوده و رفع مشکلات در قدم اول از طريق گفتوگوي فيمابين انجامپذير است، تاکيد بر يک امر بديهي، چندان جلب توجه نخواهد نمود، افزون بر اين، در شرايط فعلي حاکم بر منطقه، دعوت ايران از همسايگان که ما ميبايست، مستقلاً خودمان و بدون حضور و يا دخالت قدرتها و حتي مجامع بينالمللي مشکلات موجود در روابط را مرتفع نماييم، چندان جلب توجه نکرد. متاسفانه عملکردمان در چند مساله مهم مانند گروگانگيري و همين موضوعِ پرونده هستهاي چندان موفقيتآميز نبوده و فرصتسوزيها در آن مشهود بوده است. ديدار روساي کشورهايي مانند آلمان، انگلستان و فرانسه با رئيسجمهور ايران و تاکيد بر انجام مذاکره بين ايران و آمريکا مسالهاي بسيار مهم بوده و بهتر بود ايران بر پايه اهداف مشخص با محوريت منافع و امنيت ملي با طرفهاي مختلف مذاکره کند. آقاي رئيسجمهور لغو تحريمها توسط آمريکا را پيششرط مذاکره اعلام نمود چون زمان باقي مانده تا انتخابات رياست جمهوري آمريکا، زمان کمي نيست و شدت تحريمها نير در حال افزايش است، لازم است مقامات کشور محاسبه هزينه و فايده را دقيق انجام داده و چنانچه انجام مذاکره به نفع و مصلحت کشور و ملت است، بحث مذاکره را جدي تلقي نمايند.