لشگر مستریا vs وایکینگها
هميشه برام سوال بوده که چرا قديما برخي پول ميدادن و مجلههاي زرد ميخريدن؟ مجلههايي که عکس محمدرضا گلزار روي جلدشون بود و يه تيتر بزرگ در مورد ازدواج اين سوپراستار سينما داشت. مهمترين عناوين تحليليش هم اين بود که محمدرضا گلزار ليموعماني قرمهسبزي رو ميخوره يا نه؟ يا مثلا بهرام رادان چرا خط ريشش صاف نيست؟ کدوم سلموني رفته که گند زده تو کلهاش؟
بعدها با ورود الناز شاکردوست به سينما اين مجلهها يه رنگوبوي تازه گرفت و اصلا فروشش چندبرابر شد. خود من هم پاي ثابت اين مجلهها بودم و هر هفته گول ميخوردم و فکر ميکردم که اين بازيگر ازدواج کرده و اين مجلهها رو ميخريدم. البته محتواي اين مجله با بقيه مجلهها فرق ميکرد. اينجا شما از علاقه زياد اين هنرمند به خورش آلواسفناج باخبر ميشدين که باعث ميشد چهارجا که خواستين برين صحبت کنين يه حرف مفيدي براي گفتن داشته باشين.
به هرحال دوران اين مجلهها گذشت تا رسيديم به يه مجله خيلي زردتر به اسم اينستاگرام. جايي که برخي حاضرن هر روز براشون پيامک «80درصد از حجم بسته اينترنت خود را استفاده کرديد» بياد اما 85 تا ويدئو در مورد راهکارهاي افزايش وزن کيم کارداشيان ببينن.
اما نکته اينه که همه ما مخاطب اين ويدئوها هستيم. ديگه مثل مجله نيست که بعضيها پول بدن و بخرن. همه ما وقتي اينستاگرام رو باز ميکنيم با تيترهاي «تيکه سنگين صفرکشکولي به مرجانه گلچين»، «مجيد واشقاني اين پسره رو با خاک يکسان کرد، با لودر از روش رد شد، يه فندانسيونم روش ساخت»، «کامران تفتي اين پسره رو تفت داد، بدو بيا به خدا الان پاکش ميکنم(با چهارتا ايموجي تعجبي که منجر به ريختن برگهاي انسان شده)» و... مواجه ميشيم.
چنان اين تيترهاي زرد جواب داده که حالا ديگه ويدئوهاي سياسي هم با اين تيترها مياد بيرون. مثلا «تيکه سنگين فلان نماينده به معاون رئيس کل سازمان گردشگري استان فلان: اونطوري نگاه نکنا!»
در زردبودن اين محتواها هيچکس شکي نداره. اما بعضي وقتا ما ناخودآگاه افرادي رو دنبال ميکنيم که فکر ميکنيم خيلي فهميده و با کمالاتن اما در اصل زرد مطلقن! مثلا کسي که از صبح پا ميشه ميره بيرون و هر غذايي جلوش باشه رو تا شب ميخوره و ازش ويدئو ميگيره و ميذاره تو پيجش اسمش فودبلاگر، تيستر غذا يا... نيست. چون همه آدمهاي اين کرهخاکي صبح تا شب دارن غذا ميخورن. همين ميشه که اين آدمهايي که هيچاستعدادي ندارن به خاطر فالوئرهاشون به سينما و تلويزيون هم راه پيدا ميکنن و کسي هم کاري به کارشون نداره. بهشون هم بگي بالاي چشمت ابروئه، با لشگرشون حمله ميکنن به پيجتون و از هستي ساقطتون ميکنن. تنها کاري هم که اين وسط ما کنار نون و ماست خوردنمون ميتونيم بکنيم اينه که انگشتمون رو بماليم رو پيجشون و ريپورتشون کنيم.
