راهکارهای درمان اختلال اضطراب جدایی در کودکان
در حوزههاي تربيتي ترس کودکان از رفتن به مدرسه با عنوان اختلال اضطراب جدايي در کودکان شناخته ميشود که ريشه در مشکلاتي دارد که در کودکي رخ داده و در هنگام ورود به مدرسه خود را نشان ميدهد.برنا نوشت؛ برخي کودکان هنگام ورود به مدرسه دچار مشکلاتي همچون ناراحتي، بيقراري، ترس از مدرسه و حتي بيزاري و تنفر ميشوند. ترس غيرمنطقي کودک از مدرسه بهمعني امتناع از مدرسه رفتن و يکي از نشانههاي اضطراب جدايي از والدين، خانه، خانواده و بهخصوص مادر و يا شرايطي است که به آن وابسته شده است. در اين رابطه با عباس فرجي، کارشناس آسيبشناسي آموزشي مطالبي مطرح ميکند که در ادامه ميخوانيد.
وابستگي به والدين
عباس فرجي، کارشناس آسيب آموزش در رابطه با دانشآموزاني که در روز شروع سال تحصيلي با بيقراري و گريه علاقهاي به حضور در مدرسه ندارند، گفت: اين دست از رفتارها عموما جزو اختلالات اضطرابي است که به آن اضطراب جدايي نيز ميگويند. در واقع بچهها به دليل جداشدن از والدينشان و وابستگي که به آنها دارند اين حالتها را از خود نشان ميدهند. او با بيان اينکه در حوزههاي تربيتي اين مساله با عنوان اختلال اضطراب جدايي در کودکان شناخته ميشود، افزود: ريشه اين اختلال گاهي در مشکلاتي است که در کودکي رخ ميدهد و در ورود به مدرسه با بروز چنين رفتاري خود را نشان ميدهد. اين آسيبشناس آغاز اين رفتار را در ابتداي هر سال و در دوره جديد تحصيلي دانست و گفت: گاهي در نيمه يک هفته و در صورت تعطيلي دو الي سه روز مجددا کودک بهانهگير شده و از ورود به مدرسه ميترسد. فرجي ادامه داد: توصيه ما به والدين اين است که قبل از ورود کودک به مدرسه صحبتي در اين رابطه با او نداشته باشند چراکه عموما والدين به اشتباه تصور ميکنند با چنين صحبتهايي کودک را تشويق به مدرسه رفتن ميکنند. او به مادران براي آمادهسازي فرزند خود در روز اول مدرسه گفت: بهتر است صبح را کمي زودتر از روزهاي ديگر آغاز کنند و با آمادهکردن صبحانه و قراردادن تغذيههاي مدنظر در کيف کودکشان و بدرقه او تا دم در اضطرابهاي ناشي از اختلال را کاهش دهند.
يکي از بستگان او را به مدرسه برساند
اين آسيبشناس عنوان کرد: براي آن دسته از کودکاني که در هنگام خداحافظي با والدين دچار مشکل ميشوند لازم است فردي جز پدر و مادر او را به مدرسه ببرد تا ميزان وابستگي کودک از والدين به يکي از بستگان و سپس به مدرسه کاهش يابد. فرجي در خصوص ادامهدارشدن اين بيقراريها توصيه کرد: مادران در صورت تکرار اين موضوع لازم است با يک روانشناس کودک مشورت کنند و راهکارهاي تخصصي به او ارائه دهند. او نقش معلمان را در اين خصوص موثر دانست و توضيح داد: در اين رابطه معلمان هم ميتوانند موثر باشند اما گاهي به دليل ازدحام بسيار در کلاسهاي درس و امکان تعدد اين کودکان امکان رسيدگي به تکتک اين دانشآموزان امکانپذير نخواهد بود. بهعلاوه بهتر است معلمان با اين قبيل کودکان آرامتر رفتار کرده تا کودک بتواند فضا را بپذيرد. همچنين بهتر است توصيههاي لازم و راه و روش آمادگي بيشتر کودکان را به والدين آموزش دهند.
ترس کودک قابل درمان است
اين آسيبشناس در پايان عنوان کرد: اين کودکان عموما جزو آن دسته از کودکاني هستند که بيشتر با مادرانشان بودهاند، فضاهاي اجتماعي را تجربه نکرده و هيچگاه از والدين خود دور نبودهاند و به همين دليل چنين واکنشهاي رفتاري در آنها ديده ميشود. البته اين مساله کاملا قابل درمان بوده و موضوع جدي نخواهد بود به اين شرط که از ابتدا به شکل جدي پيگيريهاي لازم را داشته و در صورت عدم حل مشکل از روانشناسان کودک کمک بگيرند، چراکه عدم رسيدگي در زمان درست به اين موضوع ميتواند مشکلات بسيار جدي براي کودک و والدين به وجود آورده و حتي کودک ديگر رغبتي براي تحصيل نداشته باشد.
