پارادوکس سخنرانی ترامپ
سخنراني رئيسجمهور آمريکا، دونالد ترامپ حاوي يک سلسله اتهامزنيهاي تکراري عليه جمهوري اسلامي ايران بود. همچنان که انتظار ميرفت دونالد ترامپ درحقيقت ادعا ميکند که ايران عامل ناامنيها در منطقه است و درحقيقت از گروههاي تروريستي حمايت ميکند درحالي که واقعيت امر اين است که جمهوري اسلامي ايران براي مقابله با پديده شوم تروريسم هزينههاي انساني و مالي سنگيني پرداخت کرده است و به همين دليل دونالد ترامپ بيش از اينکه يک سخنراني کاملا منطقي و معقولي داشته باشد از تريبون سازمان ملل براي اتهامزني عليه ايران استفاده کرد. به نظر ميرسد که اظهارات ترامپ، اظهاراتي کاملا تکراري و مبتني بر کينه شخصي دونالد ترامپ نسبت به ملت ايران بود. با اينکه طي روزهاي گذشته جهان شاهد سالگرد عمليات يازده سپتامبر 2001 بود، اما رئيسجمهور آمريکا با آگاهي به اينکه عربستان خود عامل اين عمليات بزرگ تروريستي بوده، کوچکترين اشاره به دخالت عربستان در مسأله تروريسم و همچنين کمک به تروريسمهاي منطقه نکرد. رئيسجمهور آمريکا بخش مهمي از سخنان خود را به ايران اختصاص داد تا بتواند طرح دکتر روحاني، رئيسجمهور اسلامي ايران در مورد بوميسازي امنيت خليج فارس را تحت الشعاع قرار بدهد. به نظر ميرسد سخنراني رئيسجمهور آمريکا در نشست مجمع عمومي ارزش سياسي ندارد بلکه يک پروپاگانداي انتخاباتي است که قصد دارد به ملت آمريکا و ملتهاي منطقه وانمود کند که بر امور تسلط دارد و از يک طرح بزرگ سياسي و همچنين حرکت به سمت پايان دادن به مناقشات منطقهاي برخوردار است. رئيسجمهور آمريکا ثابت کرد که همچنان از ادبيات تاجرمآبانهاي برخوردار است و از سياست جهاني کمتر چيزي برخوردار نيست و نميتواند در حقيقت وقايع جهان و منطقه را به دقت مورد تجزيه و تحليل قرار بدهد. به نظر ميرسد ادبيات جان بولتون همچنان روي ادبيات گفتماني دونالد ترامپ تاثير گذاشته و چيز زيادي در سخنراني وي جز اتهامزني عليه ايران وجود ندارد. نکته مهمي که در سخنراني دونالد ترامپ وجود داشت اين است که آمريکا قصد استفاده از قدرت عليه ديگران را ندارد و موضوع ديگر اين است که دونالد ترامپ اعلام کرد که قصد ندارد با ديگر کشورها به صورت دائمي دشمني داشته باشد. اين دو نکته مثبت که در سخنراني دونالد ترامپ بود البته داراي ابهاماتي است. از يکسو رئيسجمهور آمريکا بدون وجود مدرک حقيقي اتهامزنيهايي عليه ايران داشته و از سوي ديگر به جامعه جهاني وانمود ميکند که خواهان صلح است از اين منظور ميتوان گفت که رئيسجمهور آمريکا در سخنراني خود دچار يک پارادوکس گفتماني شده است. از طرفي احتمال اينکه دکتر روحاني بعد از ديدار با امانوئل مکرون با خانم مرکل هم ديدار کند، وجود دارد. به نظر ميرسد که رئيسجمهور سعي ميکند از شرايط موجود بهره بگيرد و يک همگرايي بين ايران و سه کشور اروپايي: انگليس، فرانسه و آلمان ايجاد کند تا يک پشتوانهاي براي استمرار برجام داشته باشد و به همين دليل ديدارهاي دکتر روحاني با سران کشورهاي جهان به انزواي آمريکا و شخص دونالد ترامپ کمک خواهد کرد.
