چگونگی رفتار با کودکان «بیشفعال»
عموم کودکان در چند هفته نخستين آغاز مدارس از هيجان يا اضطراب برخوردارند و ممکن است قوانين و چارچوبهاي مدرسه را رعايت نکنند.والديدن بايد قبل از شروع مدرسه آموزشهاي لازم را براي کودک توضيح دهند و همچنين مربيان و معلمان با صبر و حوصله با اين کودکان برخورد کنند.برخورد نامناسب، تند يا منفي و دادن تذکرهاي شديد به کودک منجر به افزايش استرس کودکان ميشود و ممکن است رفتارهاي پرخاشگرانه از کودک سر بزند.10 درصد کودکان سنين ابتدايي به اختلال بيشفعالي مبتلا هستند، علائم اين مشکل با ورود کودک به مدرسه بيشتر نمايان ميشود بهطوريکه ممکن است کودک قوانين مدرسه را رعايت نکند که در اين شرايط بايد مربي رفتار کودک را تحتنظر قرار دهد و اگر علائم بيشفعالي را مشاهده کرد کودک را به مراکز مشاوره ارجاع دهد. اختلالات بيشفعالي اکثرا زمينه ژنتيکي دارند، اما يکسري عوامل عمومي مانند ديابت، وزنکم جنين و عوارض بارداري ممکن است در بروز اين اختلال تاثيرگذار باشد.علائم بيشفعالي معمولا از سنين کمتر از 12 سال خود را نشان ميدهد، عموم اين علائم از دو سالگي نمايان ميشود و والدين ميتوانند درمان را از همان دوران آغاز کنند.بايد توجه داشته باشيد که اختلال نقص توجه و بيشفعالي با يکديگر تفاوت دارد بهطوريکه کودکي که شيطنت بسيار زيادي دارد به اختلال بيشفعالي مبتلا بوده و کودکي که در زمان انجام تکاليف خود دقت و توجه کافي را از خود نشان نميدهد داراي اختلال نقص توجه است.والدين بايد آموزشهاي لازم را در اين زمينه ببينند، همچنين مراکز ما معمولا براي مربيان چندين جلسه آموزشي برگزار ميکند. بهتر است کودکان بيشفعال در رديف اول کلاس بنشينند و از نشستن در مکانهايي که ممکن است حواس آنها را پرت کرده خودداري کنند. همچنين تکاليف اين دانشآموزان بايد بسيار آهسته به آنها ارائه شود. ميزان تکاليف بايد در حد توانايي آنها باشد و والدين در منزل لوازم مورد نياز براي انجام تکليف را در اختيار کودک قرار دهند تا از بهانهگيري کودک براي انجام ندادن تکاليف جلوگيري شود.درمان اين کودکان بايد از سن قبل از 12 سالگي آغاز شود و اصل و پايه اين درمان مصرف داروهاي مورد نياز است.
