مشکلات تیم‌ملی امید در راه 2020

وضعيت تيم‌ملي اميد کشورمان که خود را براي حضور در مسابقات المپيک 2020 و شکست طلسم بيش از 40 ساله، آماده مي‌کند چندان جالب نيست. مسائل تيم‌ملي اميد ريشه‌اي و به‌علت بي‌توجهي‌ها و اهمال‌کاري‌هاست. وضعيت اين تيم‌ملي به‌صورتي شده است که از تيم‌هاي درجه چندم آسيا شکست مي‌خوريم. به‌نظرم جاي تعجب نيست که از تيم ازبکستان 4 گل مي‌خوريم و اين موضوع در آينده نيز تداوم دارد؛ بنابراين تيمي‌که 40 سال به المپيک نرفته است شايد باز هم نتواند به اين رقابت‌ها راه يابد. مربي جواني بالاي سر تيم‌ملي اميد گذاشتيم که تجربه کار با بازيکنان جوان نداشته است و نداشتن سوابق مربيگري برايش مشکل‌ساز شده است. مجيدي بايد دانش و اطلاعات تئوريک داشته باشد تا به يک مربي باتجربه تبديل شود. فدراسيون فوتبال بازيکنان محبوب تيم‌هاي بزرگ را به‌عنوان مربي تيم‌هاي پايه مي‌گذارد که آنها نيز نتيجه نمي‌گيرند و به ضرر فوتبال کشورمان است. ما در آينده نيز با اين وضعيت به نتيجه مطلوب دست نمي‌يابيم و به المپيک نمي‌رويم. علاوه بر اين بازيکنان تيم‌ملي اميد با وجود اينکه در ليگ‌برتر بازي مي‌کنند، اما از لحاظ تاکنيکي و فيزيکي نقاط ضعفي دارند و از لحاظ روانشناختي بازيکنان بايد 30، 40 بازي تدارکاتي خوبي داشته باشند تا با تجربه‌تر شوند و با انگيزه بالا بازي مي‌کنند. بعيد مي‌دانم که تيم‌ملي اميد با مشکلاتي که دارد به المپيک راه يابد. مسئولان فوتبال ما به‌جاي اينکه از پايه و بنياد فوتبال کشورمان را درست کنند از ميانه راه برنامه‌ريزي مي‌کنند که اين کارشان منجر به نتيجه نگرفتن تيم‌هاي فوتبال کشورمان شده است. مديريت غير ورزشي، جابه‌جايي‌هاي زياد و حمايت‌نشدن از سوي حاميان مالي دست به دست هم داده تا تيم‌ملي اميد کشورمان موفق نشود.