سقفی برای خانوادههای کودکان مبتلا به سرطان
اسکان خانوادههاي کودکان مبتلا به سرطاني که براي گذراندن مراحل درمان فرزند خود از ساير شهرها و شهرستانهاي کشور به تهران مراجعه ميکنند يکي از دغدغههاي مهم محک در روزهاي سخت درمان سرطان فرزندانش است. از اين رو در سال 1375 اقامتگاه ستارخان محک و سپس در سال 1382 اقامتگاه دارآباد به منظور استقرار کودکاني که براي گذراندن مراحل درمان خود از شهرستان به تهران سفر ميکنند، با ظرفيت 60 نفر تاسيس شد؛ ظرفيتي که اين روزها به 87 نفر رسيده است. همچنين با افتتاح اقامتگاه دارآباد اقامتگاه ستارخان با هدف ايجاد محيطي مطلوب آرام و ايزوله براي اقامت کودکان بيمار و همراهانشان پس از پيوند سلولهاي بنيادي خونساز در نظر گرفته شد. هدف از راهاندازي اين اقامتگاه ها نيز ارتقاي کيفيت زندگي کودکان مبتلا به سرطان و خانوادههايشان بوده و هست. تمامي کودک مبتلا به سرطان تحت حمايت محک که مراحل درمان خود را در بيمارستانهاي دولتي و دانشگاهي داراي بخش خون و آنکولوژي کودکان در شهر تهران سپري ميکنند و ساکن اين شهر نيستند، شرايط استفاده از اين اقامتگاه را دارند. اقامتگاه محک شباهتي با مراکز درماني ندارد و در اين قسمت خبري از بوي الکل و ترزيق دارو نيست. همچنين اينجا ميان کارکنان و خانوادهها صميميت خاصي جريان دارد. اينجا همه در کنار هم غذا ميخورند و گاهي مادران بهدليل شرايط خاص کودکان و عدم اشتهاي آنها ميتوانند غذاي مورد علاقه فرزندانشان را بپزند تا آنها را تشويق به خوردن غذا کنند. در اين شرايط مواد غذايي را محک در اختيارشان قرار ميدهد تا کودکان بتوانند غذايي را که دوست دارند، با طعم دستپخت آشناي مادرشان بخورد. خانوادهها و کودکان حاضر در اقامتگاه محک هر از گاهي ميزبان هنرمندان محبوبشان ميشوند. اين ميهماني به ارتقاي سطح روحيه آنها کمک زيادي ميکند و در اين صورت ميتوانند با انرژي بيشتري با بيماري سرطان مبارزه کنند. علاوه بر اين داوطلبان هنرمند محک نيز هفتهاي سه نوبت به اقامتگاه سر ميزنند تا به مادران توليد صنايع دستي را آموزش دهند. حمايت از خانوادههاي کودکان مبتلا به سرطان در روزهاي سخت، اتفاقي است که در محک رخ ميدهد. آنها در کنار دريافت مشاورهها فردي و گروهي، ساخت انواع صنايع دستي را نيز آموزش ميبينند. آموزش خياطي و ساخت زيورآلات به مادران و آموزش ساخت کيفها و دستبندهاي چرمي به پدران از اقدامات آموزشي محک در اقامتگاه است. هدف از اين کار در ابتدا افزايش روحيه و اميد به زندگي آنهاست و در مرحله بعدي آموزش هنري است که آنها ميتوانند در زندگي شخصي خود از آن بهرهمند شوند.
