لايههاي پنهان خشونت عليه زنان
«آرمان ملي» بررسي ميکند
لايههاي پنهان خشونت عليه زنان
آرمان ملي : خشونت عليه زنان يکي از آسيبهاي اجتماعي محسوب ميشود که متاسفانه پيامدهاي منفي بسياري را با خود به دنبال داشته است بهگونهاي که طبق اظهارنظر روانشناسان زناني که مورد خشونت قرار ميگيرند در انجام وظايف و مسئوليتهاي اجتماعي و فردي خود نيز با مشکل مواجه ميشوند. يک جامعهشناس در خصوص افزايش خشونت عليه زنان در کشور ميگويد: خشونت بهعنوان يکي از واکنشهاي ناخوشايند رفتاري بهطور تقريبي قربانيان خود را از بين تمام اقشار بهويژه زنان و کودکان انتخاب ميکند. هرچند در اين ميان مردان نيز قرباني خشونت ميشوند، اين در حالي است که در بيشتر موارد تنها زنان و کودکان با خشونت مواجه ميشوند. مجيد ابهري در گفتوگو با «آرمان ملي» و با اشاره به مطلب فوق اذعان داشت: خشونت عليه زنان تنها به کتکزدن، تنبيه و يا محروميت عاطفي خلاصه نميشود بلکه محروميتهاي مالي و کمتوجهي نيز ميتواند در زمره نوعي از خشونت قرار بگيرد. البته به اين نوع خشونت، خشونت پنهان اطلاق داده ميشود. وي در ادامه افزود: متاسفانه بهرغم اينکه ايران جزو يکي از امضاکنندگان اصلي کنوانسيون حمايت از حقوق آزارديدگان و آسيبديدگان از خشونت است، اما هنوز قوانين جامع و بازدارندهاي در اين زمينه تهيه و تدوين نشده است؛ قوانيني که بتواند از حقوق قربانيان بهطورکلي و حقوق زنان و کودکان بهطور اخص دفاع کرده و حق آنها را بازگرداند.
پيامدهاي مخفيکردن خشونت
اين رفتارشناس درخصوص وضعيت خشونت عليه زنان و توجه به آن در کشور ميگويد: متاسفانه در بسياري از اوقات مشاهده ميشود که قربانيان خشونت در قالب آسيبديدگان اسيدپاشي، آتشسوزي و يا حتي ضربوشتمهاي بسيار آزاردهنده در جامعه مشاهده ميشوند، اين در حالي است که بسياري از زنان تنها بهخاطر مسائل فرهنگي يا مخفيکردن آزارهاي جسمي و روحي خود از مراجعه به مراجع قضائي خودداري ميکنند، چراکه بهعلت وجود برخي باورهاي غلط ترس به خطر افتادن آبرو يا موقعيت اجتماعي خود و خانواده خود را دارند. ابهري در خصوص شناسايي خشونت عليه زنان ميگويد: بهيقين اين نياز وجود دارد که خشونت عليه زنان شناسايي شود، چراکه از اين طريق بهراحتي ميتوان به وضعيت زناني که مورد خشونت قرار گرفتهاند رسيدگي و توجه شود. بايد بهخاطر داشت استفاده از خدمات مشاورهها و مددکارها ميتواند در التيام و يا کاهش خشونت عليه زنان بسيار موثر واقع شود. بهعنوان مثال اختصاصدادن خطوط مستقيم براي قربانيان خشونت ميتواند خود نقش بسزايي در کاهش آمار خشونت عليه زنان داشته باشد.
نقش و جايگاه اورژانس اجتماعي
وي درباره نقش اورژانس اجتماعي در کاهش آمار خشونت عليه زنان ميگويد: در حال حاضر يکي از ارکان موجود براي مقابله با خشونتها عليه زنان را ميتوان اورژانس اجتماعي نام برد، اين در حالي است که اين اورژانس نيز نميتواند با قدرت در خصوص خشونتهاي خانگي عليه زنان وارد عمل شود؛ از اين رو انتظار ميرود با تشکيل پليس مبارزه با خشونتهاي خانگي شاهد کاهش چشمگير خشونت عليه زنان و کودکان باشيم. وي در ادامه تصريح کرد: متاسفانه امروزه بسياري از زنان پس از آزارديدن و يا مورد خشونت قرارگرفتن در بيشتر موارد توسط ريشسفيدان فاميل دعوت به سازش ميشوند و به خانه و زندگي خود بازميگردند؛ اتفاقي که ميتواند عاملي براي تداوم خشونت به حساب آيد. هرچند بايد يادآور شد که برگشتن زنان به خانه خود امري پسنديده است اما نبايد باعث اصرار مردان به ادامه خشونت شود.
انگزني عامل پنهانکردن خشونت
اين رفتارشناس در خصوص نقش انگزني در رواج خشونت عليه زنان ميگويد: متاسفانه در حال حاضر به دليل وجود برخي پارهفرهنگها و خردهفرهنگهاي موجود در جامعه گاهي شاهد انگزنيها و يا ليبلزنيهاي بيمورد و خارج از منطق و عرف هستيم که اين خود ميتواند عاملي براي افزايش خشونت عليه زنان شود بهگونهاي که طبق بررسيهاي به عمل آمده متاسفانه بهعلت انگزني برخي زنان با خشونتهاي شديد از سوي مردان مواجه ميشوند، از اين رو انتظار ميرود قوانيني براي حمايت هرچه بيشتر از زنان در مجلس شوراي اسلامي به تصويب برسد تا به هنگام انگزني حق را از باطل به راحتي تشخيص داده شود و شايد از اين طريق بتوان شاهد کاهش آمار خشونت عليه زنان بود. وي در ارتباط با وضعيت خشونت عليه زنان در کشورهاي ديگر اظهار داشت: بهطور حتم خشونت عليه زنان در کشورهاي ديگر نيز به چشم ميخورد بهعنوان مثال در برخي از موارد زنان بهگونهاي مورد خشونت قرار ميگيرند که در بيمارستان به مدت طولاني بستري ميشوند، اين در حالي است که بعد از افشاشدن موضوع قانون با تمام قدرت از اينگونه زنان حمايت ميکند. به عبارت بهتر در کشورهاي ديگر قوانين بازدارنده بسياري براي حمايت از زنان قرباني خشونت وجود دارد که اين مهم ميتواند عاملي بازدارنده براي کاهش آمار خشونت در ساير کشورها محسوب شود. مجيد ابهري در پاسخ به اين سوال که در صورت تصويبشدن لايحه حمايت از زنان وضعيت قربانيان خشونت چگونه خواهد شد، گفت: متاسفانه از آنجايي که در برخي از اوقات زنان قرباني خشونت کور ميشوند و نميتوانند حقوق خود را طلب نمايند، از اين رو در جامعه شاهد افزايش انزوا و افسردگي زنان قرباني خشونت هستيم بهگونهاي که حتي در برخي موارد از نقش مادري و يا ساير نقشهاي اجتماعي خود نيز بازميمانند که اين مهم بهيقين ميتواند پيامدهاي منفي گستردهاي براي آنها به دنبال داشته باشد. از اين رو لازم است که برخي از سازمانهاي حمايتي مانند سازمان بهزيستي و وزارت رفاه با استفاده از قوانين بازدارنده و پيشگيريکننده که در مجلس شوراي اسلامي به تصويب رسيده و همچنين ارائه آموزشهاي لازم براي آشنايي هرچه بيشتر زنان با حقوق خود، اجازه ندهند زنان بهراحتي در مقابل خشونت سکوت اختيار کنند تا شايد از اين طريق کمتر شاهد تضييع حقوق آنها در جامعه باشيم.
