کشتار خرسها برای چشیدن لذت شکار
حيوان آزاري و کشتار حيوانات در کشور ما موضوع تازهاي نيست، اما اينکه قرار است دولت و مجلس در اين رابطه بعد از 40 سال براي اولين بار ورود پيدا کنند و با تدوين آييننامه اجرايي طرح منع حيوانآزاري، هرگونه کشتار يا آزار حيوانات را ممنوع و براي خاطيان اعلام جرم کند موضوع قابل تاملي است. در يک دهه گذشته با گسترش شبکههاي اجتماعي و امکان ضبط تصاوير به وسيله تلفنهاي همراه، واقعيت اين آزار و کشتار حيوانات بيگناه بهواسطه بيماريهاي روحي و رواني عدهاي و طمع شکارچيان در جامعه بيشتر از زمان ديگري نمايان شد و حالا با انتشار اين تصاوير ديگر حيوانات وحشي و اهلي در خفا کشته و آزار داده نميشوند و جامعه با اين موجودات زنده ابراز همدردي ميکند. چند روز پيش پس از کشوقوسهاي فراوان طرح ممنوعيت حيوان آزاري در مجلس شوراي اسلامي اعلام وصول و در صحن علني آن قرائت شد. طرح منع حيوان آزاري در 8 ماده در شکل يک قانون مستقل مطرح خواهد شد. حيوان آزاري شامل ضرب و شتم، شکنجه، مجروح کردن عمدي، جراحيهاي غيرضروري، مثله کردن، نسلکُشي و استفاده از ابزارهاي کشتار گروهي، تخريب مکان زيست يا آشيانه، مسموم کردن حيوان، آب يا خوراک آن و يا تلف کردن حيوان به هر روش، ربودن، زنداني کردن، رها کردن حيوان صاحبدار و يا گونههاي غيربومي در محدوده و حريم شهر و روستا و طبيعت است. شايد بعد کشتار غيرانساني سگهاي ولگرد در کهريزک، بتوان نمونه اين اتفاق را طي 10 روز گذشته در استان گلستان جست و جو کرد. کشته شدن2 قلاده خرس قهوهاي که طعمه انسانهاي خودخواه شدند. اين دو خرس در فاصله زماني حدود 10 روز و در فاصله مکاني حدود 50 کيلومتر نسبت به هم کشته شدند، يکي در روستاي زيارت و ديگري هم در يکي از روستاهاي عليآباد. نکته مهم اينکه اين حيوانات با تفنگ شکاري و فشنگ چهارپاره کشته شدهاند. فشنگي جنگي که بهطور ويژه براي از پا درآوردن حيوانات بزرگ توسط شکارکشها استفاده ميشود. اسم چنين افرادي شکارچي هم نيست. اين اتفاق در حالي رخ ميدهد که شکار در کشور ما بهعنوان يک عنصر سود مالي و تامين معيشت اتفاق ميافتد، اما شواهد نشان ميدهد که اين دو خرس توسط شکارچياني بيماري کشته شدند که صرفاً براي لذت بردن از کشتن يک حيوان و نابود کردنشان، اين موجودات زنده را از بين برند، افرادي که متاسفانه تعدادشان در کشور نيز کم نيست و نيازمند اجراي درست قانون ممنوعيت حيوان آزاري است و بايد دولت و مسئولان محيط زيست در اين رابطه ورود جدي داشته باشند.
