موگرینی و چهره واقعی اروپا
تناقضات شديدي در رفتار سياسي کشورهاي اروپايي با جمهوري اسلامي ايران مشاهده ميشود. از يکطرف آقاي امانوئل مکرون، رئيسجمهور فرانسه در چارچوب سياستهاي خودش تلاش ميکند تا به عنوان يک شخصيت جهاني صلحطلب در هيات ژنرال دوگل، رئيسجمهور فقيد فرانسه ظاهر شود و خود را طرفدار صلح جهاني قلمداد کند. مکرون سياستهاي متناقضي را در پيش گرفت. از يک طرف تلاش دارد تا يک رابطهاي بين ايران و ايالت متحده آمريکا برقرار سازد اما چارچوب اين گفتوگوها و اين رابطه همچنان در هالهاي از ابهام قرار دارد. آقاي مکرون تلاش کرد تا آقاي ظريف را به نشست سران گروه هفت در جنوب فرانسه دعوت کند که اين اتفاق رخ داد اما خروجي اين نشست و گفتوگوي وزير خارجه ايران با برخي وزراي خارجه کشورهاي جي هفت، کاملا مبهم بود و خروجي قابل قبولي نداشت. آقاي مکرون هم در طول هفتههاي گذشته چندين بار با رئيسجمهوري اسلامي ايران دکتر حسن روحاني تلفني تماس گرفت و سعي کرد که به نوعي رئيسجمهور را وادار کند تا از مواضع خودش نسبت به آمريکا عقب نشيني کند ولي همچنان ايران پاسخي کاملا منطقي به تمام دعوتهاي رئيسجمهور فرانسه داد و آن اينکه اگر قرار است مذاکرهاي در آينده بين ايران و رئيسجمهور آمريکا، دونالد ترامپ صورت بگيرد نخست بايد آمريکا توافقنامه برجام را بپذيرد و از تهديد ايران خودداري کند و تمام تحريمهاي اعمال شده عليه ايران را لغو کند. اين پيش شرطها کاملا منطقي و مبتني بر منافع ملت ايران است. هم آقاي دکتر روحاني و هم ساير مسئولان جمهوري اسلامي ايران بر اين باورند که مذاکره با رئيسجمهور آمريکا که از برجام خارج شد و تحريمهاي بسيار شديدي عليه ايران اعمال کرد، خروجي قابل قبولي به دنبال نخواهد داشت. رئيسجمهور آمريکا قصد دارد که از ايران به عنوان ابزاري براي پيروزي در انتخابات سال 2020 استفاده کند و به راي دهندگان آمريکايي و گروههاي افراطي سفيدپوست نژادپرست آمريکا وانمود کند که ايران را وادار به تسليم کرده است. اما رهبر معظم انقلاب اسلامي و دولت آقاي روحاني به خوبي ميدانند که هرگونه مذاکره با آمريکا تحت شرايط تحريم در حقيقت تسليم شدن در برابر فشارهاي آمريکا تلقي ميشود و اين در ادبيات سياسي جمهوري اسلامي ايران قابل پذيرش نيست. اگرچه به نظر ميرسد که نوعي تناقض در ادبيات گفتمان مقامات جمهوري اسلامي وجود دارد، اما در نهايت هم رهبر انقلاب اسلامي و هم رئيسجمهور، بر اين نقطه تکيه و اتفاق نظر دارند که بدون پذيرش توافقنامه برجام از سوي رئيسجمهور آمريکا و رفع تمام تحريمهاي اعمال شده عليه ايران، هرگونه مذاکره با آمريکا محکوم به شکست خواهد بود زيرا مذاکره درباره توان دفاعي ايران و قدرت موشکهاي بازدارنده ايران و نفوذ ايران در منطقه به مفهوم تسليم شدن و قبول شکست تلقي خواهد شد. بنابراين اگرچه مکرون همچنان تلاش دارد تا زمينه ديدار آقاي دکتر روحاني و دونالد ترامپ را در حاشيه نشست آينده مجمع عمومي سازمان ملل در نيويورک فراهم کند اما ايران از شرايط اعلام شده خود عقب نشيني نخواهد کرد. از سوي ديگر خانم موگريني برخلاف انتظار جامعه جهاني و وعدههايي که کشورهاي اروپايي در خصوص برقراري سازوکار تبادل مالي بين ايران و اتحاديه اروپا موسوم به اينستکس، اکنون با اعلام اينکه اين پروسه طول خواهد کشيد چهره واقعي خود را به ملت ايران و جامعه جهاني آشکار ساخت. خانم موگريني در طول سالهاي گذشته سعي کرد که با بهکارگيري ادبياتي ملايم نسبت به ايران درحقيقت جمهوري اسلامي ايران را به آينده يک همکاري و تعامل سازنده با اروپا اميدوار کند اما اکنون ثابت شد که خانم موگريني هم تحت تاثير فشار آمريکا، مواضع قبلي خود را تغيير داد. درواقع موضوع اينستکس يک دام فريبندهاي براي کشاندن ايران به پاي ميز مذاکره طولاني با اتحاديه اروپاست که درنتيجه ايران همچنان به تعهدات خود در برجام عمل کند اما کشورهاي اتحاديه اروپا کوچکترين گامي براي اجرايي کردن تعهدات يازدهگانه خود نسبت به ايران برندارند. دولت و ملت ايران و مقام معظم رهبري به خوبي ميدانند که اروپاييها نميتوانند خارج از اراده کاخ سفيد کوچکترين تصميمي در رابطه با برجام اتخاذ کنند و به همين دليل تلاشهاي آقاي مکرون براي ايجاد سازوکارهاي يک مذاکره طولاني بين ايران و آمريکا محکوم به شکست خواهد بود.
