دستگاه دیپلماسی در تب و تاب
دستگاه ديپلماسي ايران در تب و تاب است و تلاش دارد تا زمينههاي حرکت رو به جلو را فراهم آورد. محمدجواد ظريف به عنوان رستم دستان اين حرکت به اروپا ميرود و در آستانه نشست گروه 7 در کشورهاي اروپايي به گفتوگو با سران اين کشورها ازجمله فرانسه اقدام ميکند و هنوز به تهران بازنگشته، اعلام سفر به کشورهاي آسيايي و چين را در دستور کار قرار ميدهد. دستگاه ديپلماسي ايران در تب و تاب است تا تحريم ظريف وزير امور خارجه ايران را به فراموشي سپارد و از طرف ديگر زمينههاي گفتوگو در جهت گريز از ورود ايالات متحده آمريکا به يک جنگ ديپلماتيک گسترده در چارچوب جنگ اقتصادي را که به اوج رسيده، پيشاپيش مسدود کند. فلذا بايد گفت که دستگاه ديپلماسي ايران هوشمندانه عمل ميکند و اينجاست که بايد سامانه سياست خارجي ايران و سازماندهي آن متوجه تلاشهاي ظريف براي گريز از اين وضعيت باشد. آنچه که ظريف بيان ميکند در عرصه رسانهاي با تناقضيابيهاي گوناگون رسانهها و شبکههاي گوناگون اجتماعي روبهرو ميشود. از اين رو بهتر است او بيشتر در چارچوب مسائل مربوط به سياست خارجي ايران و مسائل بينالمللي سخن بگويد و در ارتباط با پرسشهايي که اساسا به لبههاي گفتوگو در ارتباط با مسائل داخلي ايران قرار ميگيرد وارد نشود. آنچه که او در ارتباط با راي مردم و اثر آن در پذيرش نظام حاکم ميگويد، راه رفتن در لبههاي نازکي است که ميتواند زمينهپرور ايجاد پيامدهاي متفاوتي شود. فلذا از يک سو او به سمت يک حرکت رو به جلو ديپلماتيک در جهت ايجاد يک سناريوي بديل در برابر حرکت واشنگتن در ارتباط با گسترش جنگ ديپلماتيک وارد شده و از طرف ديگر با توجه به پرسشهاي بسيار گزندهاي که از او در ارتباط با مسائل داخلي ايران و نحوه برخورد با مقولاتي مانند حقوق بشر ميشود، وي نه در مقام وزير امور خارجه بلکه در مقام مدافع سياستهاي اعمالي در داخل کشور نيز چهره نشان ميدهد که از منظر دفاع از نظام جمهوري اسلامي ايران قابل پذيرش و از منظر افزايش نفوذ استراتژيک کلان به عنوان وزير امور خارجه در حوزه ديپلماسي موجب کاهش ميشود و لذا او بايد در اين زمينه يکي از اين دو را برگزيند. اکنون وضعيت ايران از منظر اقتصادي در يک جنگ شديد اقتصادي با ايالات متحده آمريکا قرار گرفته و پيامدها و نتايج آن خود را به نمايش ميگذارد. اگر چه دولت تلاش کرده تا قيمت دلار را در يک کانال 12 هزارتوماني نگه دارد و با نوسانهاي آن خود را هماهنگ کرده، اما ميتواند با يک حرکت نابهنگام و يک رويداد غير منتظره بار ديگر قيمتهايي را که هنوز پايين نيامده و دلاري که خود را با ضرب تلاشهاي آشکار و پنهان در کانال دوازده هزارتومان نگه داشته، با تکانههاي غير قابل کنترلي مواجه سازد. فلذا در اين وضعيت شکننده تلاشهاي ظريف در جهت حرکت ديپلماتيک معناردار بايد مورد توجه قرار گيرد. همانطور که مورد توجه واشنگتن است. در ايران نيز بايد با پرواي آنچه که ماموريت و وظيفه ظريف است مورد ارزيابي و سنجش قرار گيرد.
