مذاکرات تهران و پاريس در مقطع کنوني از اهميت زيادي برخوردار است. عمده حرفهايي که ايران با اروپا دارد به تعلل آنها در عمل به تعهداتشان در توافق برجام بازميگردد. ايران معتقد است زماني که ايالات متحده به صورت غيرقانوني و برخلاف عرف بينالمللي از برجام خارج شده و ديگر کشورها را به نقض قوانين بينالمللي مجبور ميکند، اتحاديه اروپا بهعنوان نهادي مستقل از آمريکا ميتواند به موضوعاتي که متعهد شده عمل کند. ترزا مي، آنگلا مرکل و امانوئل مکرون بارها بر لزوم حفظ برجام تاکيد کرده و از تلاش براي يافتن راهي جهت تامين منافع ايران در برجام سخن گفتهاند. اتحاديه اروپا در طول يکسال و چندماه گذشته بيانيههاي سياسي خوبي صادر کرده است اما انتظار ميرفت آنها بتوانند در عمل نيز در برابر آمريکا بايستند که اينگونه نشد و در نتيجه ايران بر اساس بند 36 برجام اقدام به کاهش گامبهگام تعهدات هستهاي خود کرد. اين کاهش تعهدات بازه زماني دوماهه دارد و در پايان هر 60روز ايران بخشي از تعهدات خود را کنار ميگذارد. مرحله اول کاهش تعهدات به پايان رسيده و اکنون در حال نزديکشدن به پايان دور دوم و آغاز دور سوم کاهش تعهدات هستيم. اين کاهش تعهدات اهرمي شد که اروپا را به تحرکاتي براي حفظ برجام داشت. ايران خواستار تسهيل خريد نفت، تخصيص اعتبار مالي براي تجارت و همکاري ديگر اعضاي اتحاديه اروپا در اينستکس است و ميگويد اين کانال مالي نبايد محدود به دارو و غذا باشد. اينستکس بايد بتواند نيازهاي اساسي ايران را تامين کند تا بپذيريم کاهش تعهدات را متوقف کنيم. سفر دکتر ظريف نيز در راستاي همين است که پيشنهادات اروپا براي تامين منافع ايران مورد بحث و بررسي قرار گيرد. اگر اروپاييها بتوانند گام مهمي در راستاي تامين منافع اقتصادي و تسهيل تجارت با ايران در سايه تحريمهاي آمريکا بردارند، آنگاه ايران نيز اجراي مرحله سوم کاهش تعهدات را به تعويق خواهد انداخت تا فرصتي براي اروپا به منظور حفظ برجام فراهم شود. اخباري مانند مذاکره بر سر برنامه موشکي يا فعاليتهاي ايران در منطقه خاورميانه اشتباه است، ايران اگر ميخواست اين مسائل را بپذيرد و به مذاکره درباره آن بپردازد که با فرانسويها مذاکره نميکرد، بلکه مستقيما سراغ کدخدا يعني آمريکا ميرفت و با او به مذاکره ميپرداخت. مذاکره ايران با فرانسه در قالب برجام است و فرايند اين مذاکره هم در قالب خود برجام پيشبيني شده است. بحث دفاعي و موشکي ايران ابدا قابل مذاکره نيست و در برجام و قطعنامه 2231 شوراي امنيت سازمان ملل متحد بر حق ايران در اين زمينه تاکيد شده است. مساله آنجاست که آمريکا بدون توجه به حقوق بينالملل و صرفا براساس زور ميخواهد حرف خود را به کرسي بنشاند و جمهوري اسلامي را از حقوق خود محروم کند. مشخص است که دولت ايران به هيچوجه زير بار چنين شرايطي نخواهد رفت.