استاندارد دوگانه
به بیان دیگر قرار بود این تجمعات محلی برای تقویت انسجام ملی و حمایت از مسئولان و تصمیمات ملی باشد؛ اما هر چقدر از روز‌های ابتدایی شکل‌گیری این تجمعات فاصله گرفتیم شرایط به نحو دیگری پیش رفت و رفته‌رفته سویه‌های دیگری به این تجمعات داده شد، تا جایی که وجه ملی آن سمت و سوی جریانی و جناحی گرفت و به عقیده بسیاری تجمعات شبانه از سوی جریانی خاص مصادره و از اهداف شکل‌گیری آن دور شده است. نگاهی به مسائل مطروحه در این تجمعات و شعار‌های داده شده که بار‌ها مسئولان کشور را مورد عنایت قرار داده است نشان می‌دهد که برخی بدشان نمی‌آید تحت عنوان ملت مبعوث و حمایت از میدان مسیر این تجمعات را تغییر دهند و مطابق اهداف خود پیش ببرند. مروری بر شعار‌هایی که در این تجمعات داده می‌شود از تخریب و حمله به رئیس‌جمهور تا رئیس مجلس، وزیر امور خارجه و... نشان می‌دهد که انگار همین رویه تغییر مسیر تجمعات در پیش است. پرسشی که پیش می‌آید اینکه اساسا نظارتی بر این تجمعات از سوی دستگاه‌های مسئول به طور خاص وزارت کشور بر این تجمعات صورت می‌گیرد؟ آیا دستورالعمل خاصی برای تجمعات وجود دارد و حدود و ثغور و چارچوب‌بندی خاصی مترتب است یا اینکه هرکس پرچمی به دست گرفت به احتجاج خود می‌تواند در خیابان هر چه می‌خواهد بگوید و هر عملی انجام دهد؟ آنچه مشخص است گویا هیج دستورالعمل یا سازوکاری بر این تجمعات وجود ندارد و همینطور به صورت خودجوش انجام می‌شود. همین اتفاق نیز باعث می‌شود که دشمن بخواهد از همین مسیر بدون نظارت و گسترده استفاده یا به عبارت بهتر سوءاستفاده کند و اهداف خود را پیش ببرد. چه اینکه اخیرا نیز میزان از بازداشت لیدر یکی از تجمعات خیابانی که تلاش داشته تجمعات را به انحراف بکشد خبر داده است. با اطلاعات بیشتر و ویدئویی که از این شخص منتشر شده معلوم گردیده که این خانم لیدر که شعار‌های بسیاری تندی هم می‌داده قبلا هم در اتفاقاتی مشابه دستگیر شده و برای جاسوسی و به انحراف کشیدن این تجمعات پای به تجمعات شبانه گذاشته است. در ویدئویی که از او منتشر شده می‌گوید باید از همین مسیر و منحرف کردن لاین تجمعات به نظام و انقلاب ضربه بزنیم. حال پرسش از برگزار کنندگان تجمعات این است که بار‌ها مسئولان از پروژه نفوذ صحبت کرده‌اند و با این اتفاقی که رخ داده دیگر باید چه شود که بدانند انحراف مسیر تجمعات حرکت در مسیر دشمن است؟ لذا باید ضمن رعایت حال مردم و مواجهه درست و منطقی نه از موضع برتر و بالاتر موضوع نفوذ و انحراف تجمعات را با دید بازتری دنبال کنند.
* استاندارد دوگانه
طبق اصل ۲۷ قانون اساسی تشکیل اجتماعات و راهپیمایی‌ها، بدون حمل سلاح، به شرط آنکه مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است، اما همین اصل مغفول مانده و به رغم استناد به آن، جریانات سیاسی و احزاب نمی‌توانند در هر حوزه و موضوعی تجمع و راهپیمایی برگزار کنند. این در حالی است که برخی جریانات نه تنها وقعی به این مسائل نمی‌نهند، بلکه هر زمان و در هر مکان، با هر موضوعی که بخواهند تجمع می‌کنند و صدا از سوی هیچ یک از مسئولان و متولیان امر نیز در نمی‌آید؛ لذا در باب فیلترینگ، حجاب و حتی مذاکرات نیز تجمع می‌کنند و بدون هیچ مزاحمتی شعار‌های خود را می‌دهند و مسئولان را باد انتقاد و تخریب می‌گیرند. چنانکه روز گذشته و در پی انتشار اخبار مربوط به مذاکرات ایران با میانجی‌های منطقه‌ای و بین‌المللی برای توقف درگیری‌ها، جمعی از زنان کفن‌پوش در حوالی خیابان جمهوری و تقاطع خیابان کشوردوست تهران تجمع کردند. در تصاویر و گزارش‌های رسیده از این تجمع، شماری از زنان با پوشیدن کفن‌هایی که روی برخی از آنها عبارت «کفن‌پوشان لرستان» دیده می‌شود، با سردادن شعار و در دست داشتن پلاکاردهایی، مخالفت خود را با هرگونه مذاکره و توافق با آمریکا اعلام کردند. این تجمع در شرایطی برگزار شده که هم‌زمان تحرکات دیپلماتیک برای پایان‌دادن به درگیری‌ها افزایش یافته و کشور‌هایی همچون عمان، چین و روسیه هم در سطوح مختلف وارد رایزنی‌های مرتبط با این بحران شده‌اند. با این حال، برگزاری چنین تجمعی پرسش‌هایی جدی درباره سازمان‌دهندگان، مجوز‌های احتمالی و منابع پشتیبانی این گروه‌ها ایجاد کرده است. این در حالی است که اخیرا حزب اراده ملت (حاما) برای برگزاری تجمعی حمایت از دولت و تیم دیپلماسی به وزارت کشور در خواست داده بود که این در خواست بی‌جواب مانده است. احمد حکیمی‌پور، دبیرکل حاما در تشریح روند پیگیری گفته است: «درخواست حزب برای برگزاری تجمع قانونی در حمایت از دیپلماسی، مراحلی را طی کرد، اما در ادامه فرمی از سوی نیروی انتظامی ارائه شد که بر اساس آن، اطلاعات هویتی و شماره تماس تمامی شرکت‌کنندگان، جزئیات برنامه و تضمین امنیت تجمع درخواست شده بود». حال پرسش از وزارت کشور و دست اندرکاران آن این است که اولا تجمع اخیر علیه مذاکره کنندگان با مجوز وزارت کشور بوده یا اینکه باز هم خودجوش و بدون در نظر گرفتن وزارت کشور انجام شده است؟ پرسش بعدی اینکه چرا زمانی که مخالفان دولت و مذاکره در قالب کفن‌پوشان خودسرانه دست به تجمع می‌زنند، دستگاه‌های مسئول موضوع‌گیری نمی‌کنند، اما وقتی برخی احزاب سیاسی می‌خواهند در اقدامی کاملا قانونی و در حمایت از سیاست مذاکراتی حاکمیت دست به تجمع بزنند نه تنها مجوزی صادر نمی‌شود، بلکه هزار، اما اگر نیز مطرح می‌شود؟ مسئولان امر به ویژه وزارت کشور باید توضیح دهند که این استاندارد دوگانه در برخورد از کجا می‌آید چرا یک جریان می‌تواند بدون کسب هیچ مجوزی به تجمع دست بزند، اما جریان دیگر حتی در پی کسب مجوز نیز ناکام می‌ماند!
* اراده حاکمیت
نکته قابل اهمیتی که باید یک بار برای همیشه برای این دست جریانات مطرح شود بحث جایگاه تصمیم‌گیری در ساختار جمهوری اسلامی است. در چنین ساختاری نهاد‌های بالادستی، چون شورای عالی امنیت ملی و رهبری هستند که در مورد مذاکره، توافق، جنگ یا صلح تصمیم‌گیری کرده و اظهار نظر می‌کنند؛ لذا هر آنچه از مسیر بگذرد قانونی و لازم الاجرا است. اینکه عده‌ای بخواهند به هر بهانه‌ای موضع مذاکره کنندگان را تضعیف کنند و حاکمیت را تحت فشار قرار دهند و علا تعیین تکلیف کنند تا هر گونه مذاکره‌ای را نپذیرد اساسا در صلاحیت تجمع کنندگان نیست و آنها حقی بر اظهار نظر یا تصمیم‌گیری ندارند. تصمیمات در نهاد‌های بالادستی اتخاذ می‌شود و به جامعه اعلام می‌شود؛ لذا وقتی اراده حاکمیت بر مذاکره قرار می‌گیرد همه تمام قد از مذاکره‌کنندگان حمایت می‌کنند و هر زمان نیز اراده بر جنگ و حضور پر قدرت میدان بود همه موظفند از میدان پشتیبانی کنند. اینکه عده‌ای به دنبال فشار آوردن از طریق تجمعات گوناگون باشند صرفا شرایط کشور را ملتهب و بازی در زمین دشمنان است که می‌خواهند آرامش را از جامعه ببرند.
