احتمال بازگشت به تفاهم!
علی بیگدلی؛ تحلیلگر مسائل بینالملل نوشت: شرایط حساسی در منطقه در حال شکلگیری است و ائتلافهای جدیدی در حال بهوجود آمدن است و نشستی که چند روز آینده در لندن تشکیل میشود در حقیقت یک نشست ناتو است و ممکن است خروجی آن تعهد فرستادن کشتی به منطقه باشد. در حال حاضر به نظر میرسد پاکستان قویترین ارتش منطقه را در اختیار دارد و این ارتش قدرتمند پیمان نظامی با عربستان دارد.
پیمانی که زیر نظر ایران قرار گرفته و ایران با دقت آن را پیگیری میکند. از طرف دیگر نشست رئیس ستاد ارتش ترکیه با رئیس ستاد ارتش کویت هم نشان میدهد که ائتلافهای جدیدی در حال شکلگیری است.
این در حالی است که هم ترامپ در کشورش با مشکلاتی مواجه است و هم ایران با فشارهای اقتصادی روبهرو است. با در نظر گرفتن مجموع این شرایط میتوان گفت بهتر است جهتگیری به سمت حل مشکل باشد. مخصوصاً ملاقات آقای عراقچی با وزرای خارجه هند و چین اهمیت خاصی دارد و احتمال اینکه تلاشها برای خاتمه مشکل بیشتر شده باشد، افزایش یافته است.
به احتمال زیاد آمریکاییها به چینیها فشار آورده و پاکستان و عمان هم در جهت میانجیگری فعال شدند. فروکش کردن حمله آمریکاییها از شامگاه جمعه نیز نشان میدهد که هر دو طرف در حال حرکت به سمت دیپلماسی هستند و این امید میرود که به یک نقطه مطلوب دست پیدا کنند.
باید به این نکته اذعان داشت که تنگه هرمز در جایگاه یک نقطه استراتژییک برای ایران درآمده، اما باید از این کارت و از این برتری استراتژیک به صورت هوشمندانه استفاده کرد تا به قول آقای قالیباف، رئیس هیأت مذاکره کننده ایرانی، استفاده نادرست از این کارت به ضد خودش تبدیل نشود. نباید این تصور در شیخ نشینهای خلیج فارس غالب شود که کشورهای حاشیه خلیج فارس هرکدام سعی کنند خط لولهای به سمت اروپا بکشند.
چنانکه کویت اعلام کرده میخواهد خط لولهای از طریق عراق و ترکیه را آماده کند تا از این مسیر به اروپا نفت صادر کند نباید بگذاریم تنگه هرمز ارزش واقعی خود را از دست بدهد. امیدواریم که در روزهای آینده روزنههایی بهوجود بیاید و بازگشت به دیپلماسی جدیتر از گذشته شود.
اگرچه آمریکاییها گفتهاند نسبت به آینده جنگ خوشبین هستند و دیگر به تفاهمنامه تعهدی ندارند، اما شرایط به گونهای است که خودشان میدانند ادامه تنش چه هزینههای سنگینی به آنها وارد میکند. همین هزینه سنگین است که در نهایت ممکن است همان تفاهمنامه دوباره مطرح شود و طرفین به تفاهم اسلامآباد بازگردند؛ لذا میتوان به آینده خوشبین بود.
