رسول منتجبنیا، دبیرکل حزب جمهوریت ایران اسلامی نوشت: نمایندگان مجلس باید یک نگاه به عقبه عملکردی خود در عرصه نمایندگی بیندازند و ببینند تا چه اندازه توانستهاند مشکلات مردم را حل کنند. چند درصد مشکلگشا و چند درصد مشکلساز بودهاند؟ بررسی کنند ببینند چند درصد این مشکلات اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و حتی نظامی به مجلس برمیگردد.
با این حال همه به دولت میتازند و بنده نیز جزو منتقدینی هستم که در عین حال از دولت حمایت میکنم. نکته این است که چه تعداد از نمایندهها به این مهم فکر کردهاند که آنچه امروز برای جامعه به وجود آمده، صرف نظر از تحریمها، جنگ و... چند درصد آن به مجلس و عملکرد نمایندگان برمیگردد؟ اگر نمایندگان مردمی باشند یعنی درصد بالایی از رای واجدین رای دادن را به خود جلب کرده باشند، نه اینکه با درصد پایین وارد مجلس شده باشند، به عبارتی مقبول مردم میبودند و امروز وضعیت اقتصادی کشور شرایط دیگری داشت و به این وضعیت دچار نمیشد.
به هر حال تعدادی از نمایندگان نشان دادهاند که با مردم و خواستهها و مطالبات مردمی فاصله دارند. برخی رفتارها را میتوان چنین تحلیل کرد که تلاشی است برای اینکه به این هدف دست پیدا کنند که رای ۴-۵ درصدی خود را بلکه بتوانند به ۱۰ درصد در انتخابات آینده برسانند؛ لذا نمایندگان باید به جای استیضاح وزرا زمانی را برای استیضاح خود اختصاص دهند و خود را به سوال و استیضاح بکشند.
چه اشکالی دارد که هیأت رئیسه مجلس راهی پیدا کند و با خود نمایندگان هم مشورت کند تا بلکه عملکرد نمایندگان آسیب شناسی شود. مشکلات کشور که معلوم است، بیاییم بررسی کنیم ببینیم چند درصد این مشکلات به مجلس برمیگردد و به بیان دیگر مجلس در فعل و عدم فعل چقدر مقصر بوده است. با آسیب شناسی این موضوع تحول مهمی ایجاد میگردد.
اینکه مدام نمایندگان بخواهند چیزهایی را مطرح کنند که جنبه نمایشی و تبلیغاتی دارد، کاری از پیش نمیبرد و مردم هم فهمیدهاند وقتی برخی دهان به صحبت باز میکنند گاهی حتی چیزهایی میگویند که چهبسا واقعیت نداشته باشد، بیشتر جنبه انتخاباتی دارد؛ بنابراین باید استیضاح از خود مجلس شروع شود.
البته این نه فقط برای مجلس بلکه سایر دستگاهها نیز باید در نوع عملکرد خود بازنگری مد
ام داشته باشند و اصلاحات رو به بهبود را اعمال کنند. نه اینکه خودشان دور هم جمع شوند و بگویند و بخندند و فکر کنند که کار را تمام کردهاند. در حال حاضر صداوسیما انتقادات زیادی را پدید آورده است و مدیریت این سازمان از همهسو تحت فشار قرار دارد. نمیتوان انتظار داشت که آقایان خودشان گزارش بدهند و از خودشان تعریف کنند و مردم هم بپذیرند. رسانه باید گامهای بلندی را که ملت با آگاهی در جهت توسعه کشور برداشته، بدون کموکاست روایت کند نه آنطور که خودشان دوست دارند.