این در حالی است که تشییع پیکر رهبری شهید نیز خود به محلی برای انسجام و وحدت ملی بدل شد و افراد با گرایشات، عقاید و سلایق مختلف در این آئین شرکت کردند تا نشان دهند با هر نگاه و رویکردی رهبری شهید را محور وحدت در جامعه میدیدند. اما مساله تعجب برانگیز اینکه جریان خاص تندرو در چنین شرایطی نیز اهداف و منویات خاص خود را دنبال کرد و به دنبال این بود که به نوعی از این شرایط خاص نیز استفاده کنند. تبعا قاطبه مردم ایران بر این امر متفق القولند که باید انتقام رهبری شهید انقلاب در زمان مقتضی گرفته شود و این حق پایمال نگردد. همانطور که رهبر معظم انقلاب نیز در بیانیه اخیر خود بر این نکته تاکید داشتند که «عهد میبندیم که انتقام خون پاک رهبر شید و همه شهیدان این دو جنگ را از قاتلین جنایتکار و بیآبرو بگیریم. این انتقام، خواست ملّت ما است و بهطور حتمی باید صورت بگیرد». حال، اما اینکه در شرایط حساس کنونی که آمریکا با بدعهدی دوباره تفاهم ایجاد شده را نقض کرده و جسته و گریخته شهرهای مختلف کشورمان را مورد هدف قرار میدهد برخی جریانات بخواهند از این آب گلآلود ماهی خود را صید کنند امر چندان درست و پسندیدهای نیست. نگاهی به برخوردهایی که با برخی مسئولان از جمله رئیسجمهور و وزیر امور خارجه در جریان تشییع رهبر شهید انقلاب صورت گرفت و همچنین مواجهه تندی که با محمدباقر قالیباف رئیس مجلس در جریان آئیین تشییع و تدفین رهبر شهید انقلاب صورت گرفت نشان داد که گویا تندروها اساسا مسالهای جز تخریب و حمله به مسئولان کشور ندارند. جالب اینکه اینها حتی به حمایتهای رهبر انقلاب و شعام از دولت و تیم مذاکره کننده نیز وقعی نمینهند و صرفا پی تخریب و اهانت میگردند و در این میان هر کسی صحبت از وحدت، انسجام یا اتحاد بزند را کنار زده و منکوب میکنند. گرچه این جماعت تصور میکردند که پس از شهادت رهبر انقلاب شرایط آنطور که میخواهند پیش خواهد رفت؛ اما حمایت مجموعه نظام از مذاکره و آتش بس باعث شد تا این افراد و جریانات به نحوی خلع سلاح شوند و اهداف خود را از مسیر دیگری با تخریب چهرهها و شخصیتها پیش ببرند.
*خلاف منافع ملی
کافی است که مسئولی صحبت از مذاکره، منافع ملی، حقوق ملت و امنیت و لزوم حفاظت از زیرساختهای کشور بزند؛ تندروها آتش تند توپخانه خود را علیه او گسیل میدارند که چرا از حقوق ملت یا منافع ملی گفتهاید و مساله فقط از مسیر جنگ با آمریکا و اسرائیل حل خواهد شد. همین چندی پیش حجتالاسلام پناهیان سخنران مذهبی طی اظهاراتی گفته است: «ما حاضریم تمام منافع ملی خودمان را در راه انتقام از امام شهیدمان از دست بدهیم ولی انتقام را بگیریم. کسی یک ذره عقل داشته باشد میفهمد که این مهمترین عبارت برای تامین منافع ملی از جانب خدا، عالم هستی و کائنات است. ما بعد از شهادت امام شهیدمان دیگری چیزی برای از دست دادن نداریم. نگویید جان ملت؛ پالایشگاهها، منافع اقتصادی، نمیفهمند که برای مواظبت از اینها و موفقیت در مواظبت از اینها باید فریاد بزنیم که دیگر چیزی برای از دست دادن نداریم که اینها حفظ شود. اگر میفهمید و شعورتان میرسد حاضریم همه هستی خود را بدهیم تا انتقام بگیریم». در باب ضرورت انتقام رهبر شهید انقلاب که حرفی نیست و امری است که باید انجام شود، اما پرسش اینجا است که چرا باید برخی به راحتی درباره دادن جان ملت، منافع ملی، منافع اقتصادی و حتی کشور صحبت کنند و آنها را به هیچ انگارند. آن هم مردمی که بسیار مورد تاکید امام (ره) و رهبر شهید انقلاب بودهاند و تمام نصایح و صحبتها پیرامون بهبود شرایط زندگی و معیشت آنها بوده است. به نظر میرسد تندروهایی که صاحب تریبون هستند اگر در خصوص مسائل کشور اظهار نظر نکنند هم اتفاق خاصی نمیافتد و مقامات و مسئولان کشور خودشان مسائل و امور جاری کشور را پیش خواهند برد. قطع به یقین در مورد مساله انتقام رهبری شهید نیز همچون رهبر انقلاب سایر مسئولان نیز بیش از برخی تندروها مجدانه به دنبال این مهم هستند. اما بر محور عقلانیت پیش میروند و همه مسائل کشور را در نظر میگیرند و بر خلاف تندروها که صرفا منافع شخصی و جناحی را لحاظ میکنند مسئولان صرفا بر پایه منافع ملی عمل میکنند؛ لذا بهتر است تندروها بیش از با اظهارات شاذ خود برای کشور هزینهتراشی نکنند.
*خالصسازی از خودیها
تندروها حتی به افرادی که به نظر در محور آنها بودهاند نیز رحم نکردند و این مساله در آیین تشییع رهبری شهید نیز بسیار ملموس بود. در مراسم تدفین پیکر رهبر شهید که پنجشنبهشب گذشته در حرم امام رضا (ع) برگزار شد، بار دیگر شعارهای «مرگ بر سازشگر» و «مذاکره با دشمن، خیانت است به میهن» علیه محمدباقر قالیباف و اعضای دولت سر داده شد که این اقدام با واکنش مهدی رسولی، مداح همراه شد و او با قطع این شعارها تلاش کرد تا با سر دادن شعار «حیدر، حیدر» از شکستن و تند شدن فضای مراسم جلوگیری کند. این اتفاق، اما به مذاق برخی تندروها خوش نیامد و حملات زیادی علیه او شکل گرفت. البته این تنها خالصسازی درونی نبوده و پیش از این نیز هر مداحی که برخلاف روایت مورد نظر این جریان سخن گفته یا از تصمیمات کشور حمایت کرده، هدف انتقادها قرار گرفته است. میثم مطیعی، حسین طاهری، محمدحسین پویانفر و... تنها نمونههایی از این مداحان هستند. انگار هرکسی از وحدت ملی بگوید، اجازه تفرقه افکنی ندهد و بر پایه بیانات رهبر انقلاب پیش برود محکوم به حمله و خذف از سوی تندروها است.