روز رنجبران جامعه هم گذشت
آرمان ملی: روز گذشته، روز کارگر نام گرفته بود ابتدا با این خبر مزین شد که ۱۹۰۰ کارگر در حوادث کار سال۱۴۰۱ فوت کردهاند و از میان این حدود ۸۶۱ نفر از بلندی سقوط کردهاند. در تجمعی که برای بزرگداشت روز جهانی کارگر توسط خانه کارگر برگزار شده بود، این صحبتها هم برای بار هزارم مطرح شد که «مزد تعیین شده نمیتواند مشکلات معیشتی کارگران و بازنشستگان را حل کند!»، فعالان کارگری از عملکرد مجلسیها انتقاد کردند و خطاب به آنها گفتند که سبد معیشت حداقلیِ ۱۸میلیون تومانیِ ابتدای سال، امروز به رقم ۲۱میلیون تومان رسیده است. فعالان کارگری حضور یافته در مراسمی که نخستین سخنرانش، علیرضا محجوب، دبیرکل خانهکارگر و نماینده مجلس بود، اصلاح قانون کار بدون توجه به مسائل کارگری را محکوم کردند؛ خط شان را از ضد انقلاب خارج نشین جدا کردند. به همه اینها و با وجود اینکه تجمع کارگران آنطور که باید همه طیفها و دستهها را شامل نمیشد، یک نماینده مجلس این تجمعها را برای جلوگیری از سوءاستفاده عدهای اراذل و اوباش، نافهم و کجاندیش، مناسب ندانست و گفت «به جای تجمع مقابل مجلس با ما صحبت کنید؛ در سختیها با شما شریکیم، ما هم ساده و معمولی زندگی میکنیم.» این صحبتهای فاطمه محمدبیگی، نماینده قزوین در حالی مطرح شده که همانطور که گفتیم بحث خودروهای شاسی بلندی ، بحث داغ این روزهای ایران بوده. درست است که وزیر صمت استیضاح و برکنار شد اما علیرضابیگی، نماینده تبریز گفته بود که وزیر صمت پیش از برکنار شدن 70 تا 75 خودرو به نمایندهها داده. هرچند این بحث شاسی بلندها تکذیب شد اما آنچه با توجه به صحبتهای خانم محمدبیگی، نماینده قزوین و این اتفاقات اخیر ممکن است در ذهن مردم به ویژه کارگران جامعه پرسش برانگیز شود این است که؛ خودروهای شاسی بلند را باور کنیم یا زندگی ساده و معمولیتان را!
محدودیتهای تجمعات را بردارید
سال۱۸۸۶ میلادی در شهر شیکاگو هزاران کارگر از معادن جمع شدند و مهمترین درخواست آنها ۸ ساعت کار در روز بود. آنها سه روز آمدند که البته در روز سوم تجمع آنها به دلیل اقدام پلیس در انفجار خودساخته به هم خورد. این آغاز صحبتهای محجوب، دبیرکل خانه کارگر بود در حالیکه در خصوص تجمعات، ادامه داد: محدودیتها باید برداشته شود. ما در تجمعاتمان خطوط را رعایت میکنیم و مسئولان هم باید اجازه دهند کارگران در این روز صدای خود را برسانند.
او افزود که «جمع شدیم تا در مورد مهمترین مطالبات کارگران صحبت کنیم. اولین موضوع مزد تعیین شده در شورایعالی کار است. ما به این مزد معترض هستیم و دادخواستهایی هم برای شکایت از آن به دیوان عدالت اداری تنظیم کردهایم. از دیوان عدالت هم انتظار رسیدگیِ با سرعت را داریم.»
دبیرکل خانه کارگر گفت: «مبنای تعیین مزد امسال هیچکدام از موارد ذکر شده در ماده ۴۱ قانون کار نبود. نه نرخ تورم رسمی و نه سبد معیشتی که خود آن را تصویب کردند، هیچ کدام مبنای تعیین مزد قرار نگرفت. نمایندگان دولت براساس بیست درصد حقوق کارمندان، حقوق کارگران را تعیین کردند که ما به این مصوبه غیر قانونی معترض هستیم.» او گفت: «طبق محاسبات ما سبد معیشت ۱۵میلیون و ۸۰۰ هزار تومان بود اما مزد نصف این رقم تعیین شد. نمایندگان کارگری شورایعالی کار تلاش بسیاری کردند اما نتوانستند حرف خود را به کرسی بنشانند.»
محجوب با بیان اینکه جمع شدیم که به این تصمیم اعتراض کنیم. این حقوق نمیتواند مشکلات معیشتی جامعه کارگری و بازنشستگی را حل کند، به مسئله امنیت شغلی کارگران اشاره کرد و گفت: قراردادهای موقت امنیت شغلی را از بین برده است. ۴ سال پیش با تلاش بسیار، موضوع تبصره یک ماده ۷ قانون کار تعیین تکلیف شد. طبق آییننامه هیات دولت، حداکثر زمان کارهای موقت را ۴ سال تعیین کردند و قرار شد از ۴ سال بعد این موضوع اجرایی شود. امسال سال چهارم تمام میشود و از دیوان عدالت اداری و مسئولان میپرسم آیا به قانون عمل میکنند؟ ما انتظار داریم امسال قراردادهای موقت برداشته شود و امنیت شغلی به کارگران برگردد. امنیت شغلی دغدغه اجتماعی همه ماست و همه باید لغو قرارداد کوتاه مدت کار را فریاد بزنیم و مسئولان این صدا را به رسمیت بشناسند. این موضوع را سالها دنبال کردیم و انتظار داریم امسال میوه آن را بچینیم.
او در ادامه به مسئله بازنشستگان اشاره کرد و گفت: اگرچه موضوع ۲۵ درصد متناسبسازی تصویب شده اما ما خواهان تسریع در اجرای آن هستیم. امیدواریم شاهد تحقق وضعیت مناسبتر در مورد بازنشستگان و مستمریبگیران همانطور که وعده دادند، باشیم که اگر این اتفاق نیفتد ما آن را دنبال میکنیم تا به نتیجه برسیم. محجوب در بخش دیگری از صحبتهایش به اشتغال زنان اشاره کرد و گفت: 30 درصد جمعیت شاغل ما را زنان تشکیل میدهند. این آمارها به ما میگوید که به زنان باید جایگاه اجتماعی بیشتری داده شود. باید به آنها میدان داد و این میدان نباید تصنعی باشد.
مقصر، دولت بیتدبیر امید بود
اما در خصوص صحبتهای نماینده مجلسی که زندگی خود را ساده و معمولی دانست، باید گفت که او خطاب به کارگران گفته: «این دادها و فریادها، فریادهای من بچه کارگر هم هست، با همدلی و وحدت میتوانیم این مشکلات را حل کنیم، تمام مشکلات شما را میدانم اما این مشکلات مختص کارگران نیست و بسیاری از اقشار مانند روستاییان، عشایر، کشاورزان و معلمان هم از این دست مشکلات دارند؛ که باید برای آنها راهکار ارائه شود.» خانم محمدبیگی گفت که ادعای حقوق ۵۰ تا ۱۰۰ میلیونی مدیران را نمیپذیرد و ادامه داد که «با دولت بیتدبیر و امید ۱۳۰ هزار میلیارد بدهی تحویل دولت داده شد و دولت باید ۴۸ ماه ماهیانه ۱۲هزار میلیارد اضافه خرج و بدهی را پرداخت کند و نتواند مطالبات شما را پرداخت کند، با این تفاسیر کاری که دولت کرده قابل دفاع است، گاهی مجبور هستیم به اندازهای که مقدور است داشتهها را تقسیم کنیم که هر چند کم ولی به همه برسد.»
او خطاب به کارگران گفت که «ما در سختیها با شما شریکیم، ما هم ساده و معمولی زندگی میکنیم تا درد و رنج را بفهمیم، درخواست داریم مدیران خواستههای کارگران را بشنوند و نباید در دفتر مسئولان بسته باشد.»
