روی کاغذ شانس پرسپولیس بیشتر است

خیلی‌ها پیش‌بینی کرده بودند دربی، بازی بی‌کیفیتی خواهد بود که همینطور هم شد؛ یک بازی زشت، بی‌تاکتیک و بدون برنامه رقم خورد. در طول ۹۰ دقیقه استقلال و پرسپولیس بازی خوبی را به نمایش نگذاشتند و در نهایت فرصت گلزنی برای مهاجمان به وجود نیامد. بازنده اصلی دربی هواداران استقلال و پرسپولیس بودند، چون یک بازی زشت و زننده را دیدند. اما چرا اروپایی‌ها بهترین بازی‌ها را انجام می‌دهند و تماشاگران از دیدن بازی لذت می‌برند؟ عدم خلق موقعیت برای مهاجمان هم به خاطر این بود که هواداران استقلال و پرسپولیس دوست ندارند تیم‌شان بازنده باشد و باخت در دربی را آخر دنیا می‌دانند. هواداران دو تیم در فضاهای مختلف روی مدیران، بازیکنان و مربیان فشار می‌آورند تا هرطور شده، برنده از زمین خارج شوند. مربیان استقلال و پرسپولیس قبل از ورود به زمین، جای اینکه به فکر ارائه بازی زیبا باشند در اندیشه این هستند که دربی را نبازند. مربیان و مدیران استقلال و پرسپولیس حتی اگر تیم‌شان در صدر جدول قرار داشته باشد، اما دربی را ببازد احتمال اخراج را خواهند داشت. برهمین اساس مربیان هر دو تیم محتاط‌تر بازی می‌کنند و تاکتیک دفاعی را برای تیمشان اتخاذ می‌کنند. حضور موفقیت‌آمیز در دربی به خاطر تجربه بالای بازیکنان است و این بازی به نفع پرسپولیس رقم خورد چون بازیکنان دربی‌بازتری داشت. علیرضا بیرانوند، مرتضی پورعلی‌گنجی، گیورگی کولسیانی، سروش رفیعی و وحید امیری تجربه بالا داشتند و در بازی‌های سخت این بازیکنان بسیار تأثیرگذار بودند. البته نهایتاً در این دربی همه بازنده بودند و فقط یک برنده داشت؛ یحیی گل‌محمدی! هیچ کدام از تیم‌ها استحاق پیروزی در دربی را نداشتند و در یک لحظه همه چیز به نفع پرسپولیس تمام شد چون «خدا» یحیی گل‌محمدی را دوست داشت! وقتی بالاترین سطح فوتبال دنیا را می‌بینیم، نمونه بارزش، توقف آرسنال در بازی‌های انتهای فصل است. ۵ هفته قبل تمام کارشناسان جهان می‌گفتند که قهرمانی آرسنال قطعی است، اما ۳ مساوی پشت سر هم و یک باخت سنگین به منچسترسیتی، حریف‌ (منچسترسیتی) را به شانس نخست قهرمانی تبدیل می‌کند. چند هفته بود که تمامی کارشناس فوتبال ایران اذعان می‌کردند؛ سپاهان قهرمان است. هیچ کس فکر نمی‌کرد که این تیم مقابل ملوان در نقش جهان مساوی کند. روی کاغذ شانس پرسپولیس بیشتر است و سرنوشت قهرمانی دست خودش است.