تاثیر شگفت‌انگیز منیزیم بر سلامت‌ مغز

زوال عقل یک بیماری لاعلاج و ناتوان‌کننده است که میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان تحت‌تاثیر قرار می‌دهد. در حالی‌که علم همچنان به‌دنبال پاسخی برای درمان این بیماری است، نتایج مطالعات جدید نشان می‌دهد که ارتباطی بین مصرف منیزیم و سلامت مغز وجود دارد. مطالعات قبلی نشان داد: مصرف منیزیم غذایی در فرآیندهای بیولوژیکی مرتبط با پیری مغز نقش دارد و ممکن است به جلوگیری از تخریب عصبی که در نهایت منجر به زوال عقل می‌شود، کمک کند. به گفته محققان، مکانیسم‌های دقیق زیربنای اثرات محافظت عصبی منیزیم به‌وضوح شناسایی نشده‌اند، به‌ویژه اینکه در چه زمانی مصرف منیزیم شروع به تأثیر بر سلامت مغز می‌‌کند. از آنجایی‌که سبک زندگی و رژیم غذایی عوامل خطر قابل تغییر برای زوال عقل هستند، مهم است که اطلاعات بیشتری در مورد نقش منیزیم به عنوان یک عامل پیشگیرانه شناخته شود. یک مطالعه جدید توسط محققان دانشگاه ملی استرالیا به بررسی حجم مغز و ضایعات ماده سفید (WMLs) و ارتباط آنها با منیزیم غذایی پرداخته است. پژوهشگران همچنین ارتباط بین فشارخون و منیزیم و اینکه آیا تفاوت هایی در این ارتباط بین مردان و زنان وجود دارد را بررسی کردند. حجم مغز فاکتور مهمی است که باید در نظر گرفته شود، زیرا کوچک شدن مغز (آتروفی) در افرادی که مبتلا به بیماری آلزایمر تشخیص داده شده‌اند، قبل از ظهور علائم بالینی است. آتروفی در هیپوکامپ، ساختار پیچیده مغز که در یادگیری و حافظه نقش دارد، یکی از مشخصه‌های اولیه بیماری آلزایمر است. ماده سفید در سراسر سیستم عصبی مرکزی یافت می‌شود اما تا حد زیادی در داخل مغز وجود دارد. از دسته‌هایی از میلیون‌ها رشته عصبی تشکیل شده است که به ماده خاکستری مغز متصل می‌شوند. ضایعات ماده سفیدها ناهنجاری هایی هستند که به‌صورت نقاط روشن در اسکن MRI مغز نشان داده می‌شوند. آنها می‌توانند پیری طبیعی را منعکس کنند و هیچ اهمیت بالینی ندارند. تصور می‌شود که ضایعات ماده سفیدها نشانه اولیه بیماری‌های عصبی مانند بیماری آلزایمر و سکته مغزی هستند. در مطالعه حاضر از شرکت‌کنندگان خواسته شد تا یک پرسشنامه آنلاین را پنج بار در طول ۱۶ ماه تکمیل کنند و از پاسخ‌های آنها برای محاسبه میزان مصرف روزانه منیزیم بر اساس ۲۰۰ غذا با اندازه های مختلف استفاده شد. محققان برای اولین بار دریافتند: منیزیم غذایی با حجم مغز بزرگتر و ضایعات کمتر به‌ویژه در ماده خاکستری و سفید مرتبط است. دانشمندان دریافتند که اثر محافظت عصبی منیزیم قابل توجه اما در مناطق مختلف مغز متفاوت است. مقایسه افرادی که روزانه حدود ۳۵۰ میلی‌گرم منیزیم مصرف می‌‌کنند، با کسانی‌که روزانه بیش از ۵۵۰ میلی‌گرم منیزیم مصرف می‌‌کنند، نشان داد که مغز گروه دوم بعد از سن ۵۵ سال تقریبا یکسال جوان‌تر از سن بدنشان است. محقق ارشد این مطالعه، گفت: مطالعه ما نشان می‌‌دهد که افزایش ۴۱ درصدی در مصرف منیزیم می‌‌تواند منجر به کوچک شدن مغز کمتر مرتبط با افزایش سن شود که با عملکرد شناختی بهتر و خطر کمتر یا تاخیر در شروع زوال عقل در زندگی بعدی مرتبط است.