تماشای تلویزیون در کودکان

در حال حاضر گروهی از متخصصان، تلویزیون را وسیله‌ای برای نابودی افراد به‌خصوص کودکان در نظر می‌گیرند. گروه دیگر اظهار می‌کنند، تلویزیون وسیله‌ای است که باعث افزایش توانمندی‌های کودک شده و سرعت یادگیری کودک را ارتقا می‌دهد؛ از این رو به‌طور کلی نمی‌توانیم اظهار کنیم این وسیله کاملا خوب یا بد است. تلویزیون یک وسیله خنثی است که در یک شرایطی برای یک کودک سودمند و در شرایط دیگر برای کودک دیگر زیان‌آور است. امروزه با توجه به مشغله کاری والدین و سبک شهرنشینی، تلویزیون ابزاری برای پرکردن اوقات فراغت کودکان محسوب می‌شود. تلویزیون علاوه بر سرگرمی می‌تواند میزان یادگیری و دایره لغات کودکان را افزایش دهد؛ به‌عنوان مثال تلویزیون می‌تواند اطلاعاتی در زمینه حیات وحش، طبیعت و حتی تغذیه سودمند ارائه دهد. همچنین می‌تواند میزان جامعه‌پذیری کودکان را نیز افزایش دهد. درباره اثرات منفی تلویزیون می‌توان گفت تلویزیون در انجام فعالیت‌های کودکان اختلال ایجاد می‌کند و میزان تحرک آنها را کاهش می‌دهد. معمولا برنامه‌های کودکان نیز گزینشی انتخاب نمی‌شود و اغلب کودکان همان برنامه‌های بزرگسالان را مشاهده می‌کنند که این امر باعث افزایش روحیه خشونت‌آمیز در کودکان می‌شود. خشونت و پرخاشگری اکتسابی است و کودکان از طریق مشاهده تلویزیون می‌توانند آن را فرا بگیرند. گاهی در برخی از برنامه‌های گروه سنی بزرگسال واژه‌ها، اصلاحات و رفتارهایی خشونت‌آمیزی از تلویزیون پخش می‌شود که کودک با تقلید از آن برنامه‌ها، رفتارها و گفتارهای هنرپیشه‌ها را در ذهنش نهادینه می‌کنند. کودکان این رفتارها و گفتارها را می‌توانند در زندگی آینده و حتی دوران کودکی‌شان نیز به‌کار ببرند. شاید یکسری از رفتارها در دوران بزرگسالی پرخاشگری محسوب نشود؛ اما به‌علت اینکه رفتار کودک باید آرام‌تر و موقرتر باشد، پرخاشگری به‌حساب می‌آید، بنابراین کودکان باید برنامه‌هایی که مختص گروه سنی خودشان است را مشاهده کنند.