بیماران دیابتی بهدلیل نقص ایمنی نسبی که دارا هستند، یکسری از بیماریهای عفونی در آنها شایعتر است. شایعترین این عفونتها، عفونت پوستی است؛ مثل همین جوشهای پوستی یا جوشهای داخل سر، برای همین این افراد باید در این زمانها آنتیبیوتیک مصرف کنند و روزانه با شامپوها و صابونهای مخصوص شستوشو داشته باشند، حتی ممکن است این عفونتهای مکرر یک هشدار برای کسانی باشد که نمیدانند دیابت دارند. عفونتهای داخل دهانی هم مستعد ایجاد قارچ هستند، به اضافه اینکه استفاده بیش از حد آنتیبیوتیک در افراد دیابتی هم میتواند باعث تولید این قارچها شود که بهصورت برفک و سفیدک زدن خود را نشان میدهد، آبسههای دهانی از دیگر عفونتهای رایج در بین دیابتیهاست؛ لذا باید روزانه از محلولهای دهانشویه و یا آب نمک برای شستوشو آبسههای دهانی استفاده کنند، در این مورد هم استفاده بیش از حد از آنتیبیوتیک خطرناک است و موجب ایجاد این آبسههای دندانی میشود. اگر افراد دیابتی دچار سردرد، زخم دهانی و خونریزی از بینی شدند، به پزشک مراجعه کنند چون ممکن است به قارچ سیاه مبتلا شده باشند؛ البته خیلی بعید است افرادی که دیابت کنترل شده دارند به این موارد مبتلا شوند و این عفونتها بیشتر در افرادی که قند کنترل نشده داشته و یا از بیماری خود اطلاع ندارند شدت پیدا میکند. عفونتهای ریوی نیز از دیگر عفونتهای رایج در بین افراد دیابتی است که معمولا با تب، سرفه و خلط خودش را نشان میدهد، این افراد، اگر دچار این عفونتها شوند احتمال پیشرفت بیماری در آنها بیشتر است که البته راهکار پیشگیری از این بیماری نیز تزریق واکسنهای به موقع آنفلوآنزا، کرونا و واکسن پنوموکوک است که تزریق یکبار این واکسن هم کافی است و نیاز به تزریق هر ساله ندارد. افراد دیابتی در صورت سرماخوردگی و آنفلوآنزا هم با بخور، مصرف ویتامین و با درمانهای خانگی از خود مراقبت کنند، اما اگر تب ادامهدار، سرفه و درد قفسه سینه داشتند سریع به پزشک مراجعه کنند چون این علائم، نشانه خطر است. نکته دیگر در مورد زخمهاست که در افراد دیابتی نیاز به مراقبت بیشتر دارند؛ چراکه زخمها در این افراد خطرناکتر است. همچنین پوست افراد دیابتی همیشه باید نرم باشد؛ لذا باید مرتبا از پمادها و کرمها استفاده کنند تا در پوست خشکی و ترک و زخم ایجاد نشود.