نکاتی در مورد افسردگی
در برخي از فصول سال بهدلايل نامعلوم ممکن است خلقوخو برخي از افراد دستخوش تغييراتي شود. افسردگي فصلي اختلالي است که معمولا با تغيير فصل به بالاترين ميزان خود ميرسد. در اين نوع از افسردگي فرد در ديگر زمانهاي سال شرايطي عادي دارد، ولي در فصلي خاص احساس اضطراب و افسردگي ميکند. تابش نورخورشيد و ساعت بيولوژيکي بدن که تنظيمکننده ترشح هورمونهاست ميتواند خلقوخو و خواب را تحتتاثير قرار دهد. افراديکه با تغيير فصل دچار افسردگي ميشوند، اگر نور بيشتري دريافت کنند، زودتر از افسردگي و تنگي خلق رهايي مييابند. تمامي افرادي که دچار افسردگي فصلي ميشوند ضرورتا مبتلا به اختلال افسردگي نيستند ممکن است درصد کمي از افرادي که به يکباره با تغيير فصل دچار اضطراب و افسردگي ميشوند به درمانهاي مداخلهاي نياز داشته باشند. شيدايي يا مانيا حالتي از افسردگي است، در اين مدل از اختلال خلقوخو که همزمان با فصل بهار آغاز ميشود انرژي فرد بسيار زياد ميشود به شکلي که اين اختلال با تظاهراتي همانند نشاطزدگي، تحريکپذيري، فعاليت بيش از حد، خلق بالا بهصورت شادي، خوشبيني افراطي، بيقراري حرکتي، اشکال در تمرکز و برنامهريزيهاي بلندپروازانه ديده ميشود. در مبتلايان به بيماري دوقطبي، علائم مانيا و شيدايي با شروع فصل بهار و اختلال افسردگي در فصل پاييز عود ميکند. علائم و نشانههاي افسردگي فصلي با اختلال افسردگي دائم شباهت زيادي دارد، کاهش انرژي، تغييرات محسوس در ميزان خواب، توجه، تمرکز و تغيير در ميزان اشتها از نشانههاي افسردگي است. در مورد سن افراد بيشترين سن بروز افسردگي بين 30 تا 40 سال است و يا اختلال دوقطبي و يا بروز شيدايي در 20 تا 25 ساله ها بيشتر ديده ميشود. انواع بيماريها تاريخ دقيق شروع و يا سن خاصي ندارند، حتي ممکن است فردي در سن بالاي 50 يا کمتر از 20 سال دچار افسردگي يا افسردگي فصلي شود. استفاده از درمانهاي دارويي، غيردارويي و يا مشاوره از جمله روشهاي درمان افسردگي فصلي است. درمان اين اختلال به کمک نوردرماني، دارو و روشهاي روانپزشکي انجام ميشود و اگر چنان چه فرد به اختلال دوقطبي مبتلا باشد بايد به پزشک خود اطلاع دهد. درمان با داروهاي ضدافسردگي براي برخي از بيماران مبتلا به اختلال عاطفي فصلي، اگر علائم شديد باشد بسيار موثر خواهد بود.
