نــــگاه
محسن شريفيان:
نبايد ارتباط هنرمند با مردم قطع شود
محسن شريفيان (خواننده، آهنگساز و نويسنده بوشهري) که قرار است در بخش پژوهش سي و هشتمين جشنواره موسيقي فجر حضور داشته باشد از چالشهاي ايجاد وقفه در زمينه اجراي صحنهاي در موسيقي سخن گفت. سرپرست گروه موسيقي «ليان» درباره حضورش در بخش پژوهش سي و هشتمين جشنواره موسيقي فجر اظهار کرد: موضوع گفتوگو و برنامه بنده در برنامه نشستهاي پژوهشي جشنواره پرداختن به کمبودها و ضرورتهاي پژوهش در موسيقي استانهاي کرانههاي خليج فارس است؛ موضوعي که در سراسر ايران نيز حائز اهميت است اما چون حوزه تخصصي من در موسيقي جنوب ايران است، بهطور مشخص درباره اين منطقه گفتوگو خواهم کرد. او ادامه داد: آخرين کتاب بنده با عنوان «بابالهوا» پيرامون مردم شناسي موسيقي کيش بود و البته که نشر «ماهور» آن را منتشر کرد و آخرين اثر صوتيام نيز که باز هم «ماهور» آن را منتشر کرد مربوط به موسيقي شمال بوشهر بود. در واقع تلاش من در راستاي معرفي جنبههاي مختلف موسيقي جنوب ايران است. شريفيان معتقد است: متأسفانه مردم ما روز به روز از مقوله پژوهش و کتاب بيشتر فاصله ميگيرند. تيراژ اين روزهاي کتابها گواه اين حرف است. در اين باره بايد فرهنگسازي صورت بگيرد و چه جايي بهتر از جشنواره فجر؟ اين هنرمند که قرار است به زودي کنسرت جديدش را با همراهي گروه «ليان» روي صحنه ببرد، در اين باره توضيح داد: موضوعي که براي ما در گروه «ليان» و در شرايط فعلي اهميت بالايي دارد، اين است که بتوانيم رابطه خود و مخاطبانمان را حفظ کنيم؛ چرا که معتقديم اگر براي يک مدت طولاني از مخاطبانمان دور باشيم و هنرمان را با فاصله زماني زياد به آنها عرضه کنيم، متضرر خواهيم شد، نبايد ارتباط هنرمند با مردم قطع شود. موسيقي، هنر و البته احساسي که ما داريم، کالا، ملک يا دلار نيست که به مرور به ارزش آن افزوده شود و قيمت آن افزايش پيدا کند. طولانيتر شدن فاصله ما با مخاطبانمان باعث تضعيف روح هنري ما ميشود. شريفيان معتقد است: انسانها در هر شرايط و اوضاعي به موسيقي احتياج دارند؛ از تولد تا مرگ، از بزم تا رزم، از شادي تا غم و... بنابراين موسيقي هميشه کارکرد خود را دارد و نبايد به هر دليلي موسيقي را از مخاطب دريغ کنيم. ما براي نگهداشتن موسيقي و براي بقا و گسترش جغرافياي موسيقي تلاش کردهايم.
انتقال حکمت همراه با چاشني طنز به نوجوانان
«قصههاي خندان از نوشتههاي بزرگان» نوشته مشترک عباس محمدي کلهر و اسماعيل اميني است که انتشارات سوره مهر آن را منتشر کرده است و اين کتاب به تازگي نشان طلاي ادبيات کودکان در هفدهمين گردهمايي بينالمللي انجمن ترويج زبان فارسي را کسب کرد. عباس محمدي کلهر يکي از نويسندگان اين کتاب در گفتوگو با تسنيم گفت: «قصههاي خندان» در بردارنده 40 قصه از داستانهاي کلاسيک فارسي است که برخي از آنها در حدود چند جمله يا در قالب يک تمثيل کوتاه موجود است و ما آنها را در کتاب وسعت دادهايم تا جايي که برخي از اين داستانها به 10 صفحه نيز ميرسد. وي افزود: نکته قابل اشاره در مورد اين مجموعه داستان زمينه طنز همه آنهاست. يعني با استفاده از مهارتهاي طنزنويسي، همه داستانها در فضايي طنزآميز ارائه و در تأليف آن تلاش شدهاست تا از اصطلاحات امروزي و رايج در بين نوجوانان استفاده شود. اين نويسنده درباره هدف نوشتن اين کتاب اظهار داشت: هدف اصلي ما از نگارش اين کتاب آن بوده تا نوجوانان ايراني با قصههاي کهن فارسي آشنا شوند و با خنديدن در فضاي کتاب، به اين قصههاي کهن علاقهمند شوند و اصل اين داستانها را از متون کهن پارسي مطالعه و پيگيري کنند. عباس محمدي کلهر درباره ضرورت و لزوم اقتباس از آثار کهن و معرفي آن به نسل جديد گفت: برخي اقتباس را الهام گرفتن مجدد از آثار آفريده شده قبلي دانستهاند. اما من گمان ميکنم اقتباس را ميتوان نوعي بازآفريني عنوان کرد. با اين نگاه تحليل رابطه معني و صورت شکل ديگري پيدا ميکند. اين رابطه يعني نسبت صورت و معني همواره مورد توجه اسطورهشناسان و برخي روانشناسان بزرگ از جمله يونگ بودهاست که در آثار خود به آن اشارههايي داشتهاند. وي افزود: بازآفريني درونمايههاي تمثيلي و تعليمي و حکمتآموز از ادبيات فارسي و انتقال آن به نسل جديد يکي از اهداف من بوده است که تلاش کردم تا آن را در مجموعه داستانهاي قصههاي خندان به سامان برسانم. همين هدف و تلاش براي انجام اين هدف نيز مورد توجه استادان زبان و ادبيات فارسي شرکتکننده در هفدهمين گردهمايي بينالمللي زبان و ادب فارسي قرار گرفته و آن را بهعنوان خدمت به زبان و ادبيات فارسي ارج نهادند و در نهايت نشان طلاي هفدهمين دوره با توجه به حضور بسياري از بزرگان ادبيات کودک در مرحله نهايي به اين کتاب اختصاص يافت.
