محمدکاظم حسنوند ـ داور بخش نقاشي جشنواره هنرهاي تجسمي فجر 1401 ـ معتقد است: بايد با بهرهگيري از برنامهريزي و تدبير، تبليغات و فراخوان مناسب، نظر حرفهايها را به جشنواره تجسمي فجر جلب کرد. حسنوند در گفتوگويي با ايسنا درباره ارزيابياش از کيفيت آثار شرکتکننده در جشنواره تجسمي فجر و مقايسه آن با سالهاي گذشته، ميگويد: «من در جريان آثار سالهاي قبل نبودم و حضور ذهن ندارم اما امسال کيفيت بعضي از کارها نسبتا خوب بود.» او ادامه ميدهد: «آثاري که منتخب شدند طبق معيارهاي هنرهاي تجسمي بودند اما اگر بخواهيم آثار را با توجه به ايدهآلها و استانداردهاي يک جشنواره ملي مثل فجر بسنجيم، مسلما اين استانداردها نه تنها در اين دوره بلکه در دورههاي قبل نيز رعايت نميشدند؛ زيرا ما خيلي بالاتر از اين استانداردها را براي جشنواره ملي در ذهن خود داريم و بايد با تدابيري اين کيفيت را بالا ببريم اما اين بدان معنا نيست که ما هنرمند نداريم. ما هنرمندان زيادي در سطوح بالا داريم اما بايد با برنامهريزي و تدبير، تبليغات و فراخوان مناسب کارهاي اين هنرمندان را نيز به جشنواره راه داد.» داور بخش نقاشي جشنواره هنرهاي تجسمي فجر درباره علت استقبال از رشته نقاشي در اين رويداد و تعداد بيشتر آثار در اين حوزه، بيان ميکند: «من فکر ميکنم استقبال از رشتههاي ديگر نيز به همين شکل است. براي مثال رشته نگارگري که به نوعي شاخهاي ايرانيتر از نقاشي است نيز از استقبال قابل توجهي برخوردار ميشود، اما شايد علت اين است که جمعيت نقاشان بيشتر از ساير رشتهها است.» اين مدرس دانشگاه درباره حضور هنرمندان رشته گرافيک در جشنواره تجسمي فجر و مقايسه آن با رشته نقاشي ميگويد: «در ايران معمولا اينطور است که گرافيک تبليغاتي و تجاري بيشتر از گرافيک معنوي و فرهنگي مورد استقبال هنرمندان قرار ميگيرد؛ اما خيلي از گرافيستها هم کارهايي انجام ميدهند که لزوما براي يک شرکت يا کارفرما نيست؛ پس تعداد افرادي که جذب بازار کار هستند، بيشتر است و آنها هم طبعا نسبت به شرکت در جشنوارهها رغبت کمتري دارند.»
اين هنرمند نقاش درباره سبکها و موضوعات رشته نقاشي در اين دوره از جشنواره، اظهار ميکند: «با توجه به اينکه سبک و تکنيک آزاد اعلام شده بود، آثار در محتوا، سبک و تکنيکهاي متنوعي وجود داشت و سعي شده بود تا نظر همه هنرمندان براي شرکت در جشنواره جلب شود.»
او در پاسخ به اين پرسش ايسنا که چرا جشنواره تجسمي فجر برخلاف جشنوارههاي سينما و تئاتر فجر اغلب محلي براي کشف استعدادها شناخته ميشود تا عرض اندام افرادي که سالهاست هنر را حرفهاي ادامه ميدهند؟ ميگويد: «قدمت جشنواره تئاتر يا فيلم فجر بيشتر از جشنواره تجسمي است. جشنواره فجر در همه رشتهها تأسيس شد اما از همان ابتدا در حيطه سينما و تئاتر پيشرفت بيشتري داشت. جشنواره تجسمي با 15سال سابقه و با تأخير نسبت به ساير جشنوارهها برگزار شد، اما من هم موافقم که در وهله اول حرفهايها بايد در اين جشنواره شرکت کنند و بايد نظر حرفهايها را با تبليغات يا برگزاري نشستهاي تخصصي جلب کرد.»او با بيان اينکه هنرمندان روح حساس و لطيفي دارند، ميگويد: «برخورد با هنرمندان بايد لطيف باشد و مسئولان بايد از هنرمندان فروتنانه درخواست کنند تا در محافل هنري شرکت کنند. هنرمند به توجه نياز دارد."حسنوند به نقد هنري نيز اشاره ميکند و در ادامه ميگويد: «يکي ديگر از نقاط ضعف ما در حوزه هنرهاي تجسمي، بحث نقد هنري و کمبود منتقد متخصص و منصف است. مسئولان فرهنگي ما بايد روي اين موضوع کار کنند و متخصصان را نسبت به نوشتن نقد در ارتباط با هنرهاي تجسمي جلب کنند. اين اتفاق ميتواند در روند حرکت هنرهاي تجسمي در کشور کمککننده باشد."