خارجی‌های بی‌کیفیت در لیگ برتر

باشگاه‌های ما از بضاعت مالی مناسبی بهره نمی‌برند و بازیکنانی که می‌آیند شاید از منظر ریالی قیمت خیلی بالایی داشته باشند چون ارزش پول کشورمان دچار افت محسوسی شده ولی از نظر واحد پول دلار یا یورو رقم چندانی نیست. طبیعی است که باشگاه‌های ما به جیب خود نگاه می‌کنند و اولویت دوم آنها کیفیت بازیکن است. باشگاه‌هایی که حاضر نشوند تنها به‌خاطر آنکه اسم بازیکن خارجی برده شود به هر بازیکنی اعتماد کنند موفق‌تر هستند و حداقل بازیکنی بالاتر از سطح متوسط باشگاهی خواهند داشت، اما تیمی که حاضر می‌شود هر طور شده بازیکن خارجی داشته باشد صاحب مهره‌هایی می‌شود که در حد لیگ برتر نیستند و ریخت و پاش الکی صورت می‌گیرد که متأسفانه بیشتر باشگاه‌ها مورد دوم برایشان رخ می‌دهد. بعضا رخ می‌دهد که تیمی به یک بازیکن خارجی به امید آنکه بتواند رشد کند بازی‌های زیادی می‌دهد، اما تغییر محسوسی رخ نمی‌دهد. پیش آمده بازیکن زود از فهرست بازیکنان مربی خارج شده و تا انتهای فصل هم به ندرت بازی کرده، اما در نهایت این پول جذب او بوده که به هدر رفته است. مورد هم داشتیم بازیکنی اصلا بازی نکرده یا نهایتا چند دقیقه بازی کرده و در آخر فصل جدا شده، در ادامه از طریق شکایت در فیفا پولش را با تأخیر گرفته است. اگر مدیران و مسئولان سالم را وارد این ماجرا نکنیم که حداکثر تلاش را برای استخدام بازیکن خوب خارجی کرده‌اند بدون تردید مسئولانی بودند که اجازه دادند تا بازیکنانی نیمه عادی جذب شوند و به این ترتیب روابط درادامه یافتن حضور خارجی‌های آماتور که پول حرفه‌ای می‌گیرند نقش داشته است. فدراسیون نمی‌تواند به باشگاه‌ها امر و نهی کند. قوانین را گذاشته تا بگوید ما هم کاری کرده‌ایم چون قوانینی محکم و کاربردی نیست. مثلا یک تعداد بازی ملی در دو سال اخیر به نام او ثبت شده است. برای کشورهایی که فوتبال مطرحی ندارند و شناخته شده نیستند بازیکنی در تمام بازی‌های ملی دو سال آخر هم بازی کرده باشد باز هم نمی‌تواند مهره اثرگذاری باشد چون در کشوری بازی کرده که سطح فوتبال ضعیفی دارد. این‌ها قوانین سفت و سختی نیست و آبکی است. مسئولان باشگاه باید کمیته‌ فنی از افراد صاحب علم و تحربه فوتبالی استخدام کنند و آنها در مورد کیفیت بازیکنان خارجی مطرح شده نظر نهایی را دهند. متأسفانه در کشور ما خرید و فروش راحت انجام می‌شود و باید اعضای کمیته فنی افراد سالم و مورد اعتمادی باشند. بازیکنانی هستند که سطح بالایی دارند اما بازی ملی ندارند چون در کشورهای صاحب فوتبال مانند برزیل و آرژانتین هستند و باید راه استخدام این بازیکنان باز باشد. بازیکنان توانایی هستند که می‌توانند ملی‌پوش نباشند، اما کیفیت بالایی دارند و استعداد آنها نباید نادیده گرفته شود.