آلودگی هوا با مدیریت باد حل نمیشود
مساله آلودگی هوای تهران و علل و عوامل مختلف دخیل در آن چیزی نیست که از دید جامعه پنهان باشد. با توجه به اینکه بیش از ۲۰ دستگاه در رابطه با اجرای قانون هوای پاک مسئولیت دارند و در آن قانون قبل از هر دستگاهی، متولی اجرای هوای پاک سازمان حفاظت محیط زیست است و وظیفه هر دستگاهی هم در این رابطه مشخص شده است البته شهرداری هم وظایفی نسبت به اجرای قانون هوای پاک دارد که اکنون میگوید این وظیفه وزارت کشور است. بخشی از وظایف شهرداری در قبال اجرای قانون هوای پاک به نوسازی ناوگان حملونقل عمومی بازمیگردد. چراکه همچنان نزدیک به ۳۰ هزار اتوبوس فرسوده در تهران وجود دارد که هنوز با گازوئیلهای پرگوگرد در حال ترددند. بنابراین فکر میکنم شهردار تهران اگر قرار است نقشی در رابطه با اجرای قانون هوای پاک ایفا کند باید به مسئولیت خودش یعنی نوسازی ناوگان حمل و نقل عمومی و اصلاح معابر بپردازد. زیرا در معابر ما شاهد ترافیکهای بسیار سختی به خصوص در وضعیت وارونگی که منجر به افزایش غلظت آلودگی جوی میشود، هستیم. در حالی که باید در چنین روزهایی ترافیک خودروها تا امکان کاهش یابد اما برعکس فروش طرح ترافیک به خصوص در مناطق ممنوع «به
دلیل فشردگی و تراکم بالای جوی» بیشتر شده است. بنابراین شهرداری بهعنوان یک نهاد عمومی غیردولتی و همچنین شورای شهر که با رأی مستقیم مردم انتخاب میشود باید قبل از هر چیز در قبال مسئولیت خود و بودجهای که به این سازمان برای نوسازی ناوگان عمومی و اصلاح معابر اختصاص یافته است، پاسخگو باشد. بهطور کل در رابطه با مساله وارونگی و ثبات هوا که در روزهای سرد سال اتفاق میافتد بهترین کار ممکن در چنین شرایط جوی کاهش تولید آلاینده است تا مساله خروج آلودگی هم حل شود. تا جای ممکن باید مازوت سوزی و گازوئیلهای پرگوگرد را نداشته باشیم به عبارتی اجازه ندهیم آلودگی ایجاد شود که بعد به دنبال راه حل برویم. به نظر میرسد یکبار برای همیشه دستگاههای متولی در قبال اعتباری که برای اجرای قانون هوای پاک دریافت میکنند باید نسبت به وظایفشان پاسخگو باشند. مجموعهای از عوامل دستبهدست هم داده تا ما شاهد افزایش آلایندگیها در تهران و حتی برخی از شهرهای ایران مانند اراک باشیم. چراکه یکی از این عوامل مازوت سوزی در نیروگاههاست و دیگری مساله فرسودگی حملونقل عمومی وهمچنین گازوئیلهای پرگوگرد است. گازوئیل پرگوگرد نباید از ۵۰ PPM بالاتر
باشد اما برعکس بالاتر از این میزان است. همه این شرایط دستبهدست یکدیگر میدهد که سالانه ۵ هزار نفر تنها در تهران بهخاطر آلودگی هوا جانشان را از دست میدهند. مسئولان نسبت به آلودگی هوا بهعنوان یک مساله مقطعی رفتار میکنند بهگونهای که برخی به امید وزش باد و بارش باران برای رفع معضل هستند.
