بیماریهای بدخیم معده
بهطور کلي بافت معده متشکل از تعدادي سلول است، وقتي اين سلولها فعاليت غيرطبيعي پيدا کنند و رشد خارج از محدوده داشته باشند، تبديل به سلولهاي سرطاني ميشوند که معمولا خود را به شکل تومور معده نشان ميدهد. علائم و نشانههاي سرطان اعضاي واقع در دستگاه گوارش فوقاني (مري، معده، لوزالمعده، دوازدهه، صفرا و مجاري صفراوي)، معمولا مشترک هستند که شامل درد مبهم شکم، کاهشوزن، سيري زودرس، نفخ شکمي و تهوع و استفراغ بعداز صرف غذا، بلع دردناک و دشواري در بلع است. اگر فردي با يکي از اين علائم روبهرو شود، براي تشخيص بررسيها شامل: آزمايش خون ساده و اقداماتي نظير آندوسکوپي انجام ميگيرد، از ضايعات و زخمهاي گوارشي نمونهبرداري انجام ميگيرد که در تشخيص صددرصد بدخيميها کمککننده است. از بين روشهاي تصويربرداري، سيتياسکن بهخوبي تومورهاي معده را نشان ميدهد. البته اين تصويربرداري در قدم اول مورد استفاده قرار نميگيرد و بعداز انجام آندوسکوپي و نمونهبرداري انجام ميشود. در افرادي که در نمونهبرداري بافت آنها، بدخيمي گزارش شده باشد، براي تشخيص ميزان گسترش بيماري، مورد استفاده ميگردد. روش تصويربرداري ديگري از جمله پتاسکن جهت ميزان گسترش سرطان اثبات شده، مورد استفاده قرار ميگيرد. از مهمترين عوامل ايجادکننده اين بيماري، رژيم غذايي نامناسب است، غذاي دودي و نمک سود، ترشيجات، غذاهاي فرآوريشده، براي دستگاه گوارش فوقاني مضر هستند. امروزه متأسفانه با ورود موادنگهدارنده به غذاها (نيتراتها)، مجددا ميزان سرطان دستگاه گوارش، افزايش يافته است. سيگار از ديگر عوامل افزايشدهنده بدخيميهاي دستگاه گوارش است، همچنين عفونتهايي مانند هليکوباکترپيلوري نيز، از عوامل خطر ايجادکننده تومورهاي بدخيم دستگاه گوارش هستند. سابقه خانوادگي ابتلا به سرطانهاي گوارشي، چاقي و همچنين جراحيهايي که در گذشته بهدليل زخم معده، بر روي دستگاه گوارش انجام شده است، از ديگر عوامل افزايشدهنده خطر سرطان گوارش، است. ميوهها و سبزيهاي تازه و همچنين مصرف غذاهاي حاوي ويتامين C و E، نقش حفاظتي مهمي در برابر ابتلاء به اين بيماري دارند. پس از آندوسکوپي و نمونهبرداري از تومور، درجهبندي صورت ميگيرد، 4 مرحله کلي وجود دارد که هر مرحله، درمان خاص خود را دارد. با انجام سيتياسکن قفسه سينه، شکم و لگن، از ميزان دستاندازي تومور به بافتهاي مجاور آن اطلاع پيدا ميکنيم. جراحي تنها در صورتي پيشنهاد ميشود که تومور به بافتهاي مجاور دستاندازي پيدا نکرده باشد.
